คำสาป Mga Nobela at Kwento

“นี่ ข้าจะบอกอะไรดีๆให้ฟัง ท่านซาตาลจะสาปเมืองบาโทรอนแห่งนี้แหละ” สิ้นเสียงกระซิบทุ้มต่ำความรู้สึกเย็นยะเยือกก็แล่นปลาบตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นไปจนถึงหัวหลังไคล์ได้ฟังจบ การสาปเป็นคาถามนต์ดำของปีศาจชั้นสูง ผลของการถูกสาปจะเป็นไปตามรูปแบบการร่ายและวัตถุประ สงค์ มีตั้งแต่คำสาปเล็กๆอย่างการสาปในเกิดโรคภัยจนไปถึงคำสาปใหญ่ๆที่คร่าชีวิตได้นับพันนับหมื่นในคราวเดียว

"คำสาปจากสงครามโบราณ คำสาปจากเลือดของปีศาจที่หลั่งรินลงสู่ผืนดิน... ไม่มีอะไรที่สวยงามเติบโตได้ในดินที่ต้องสาปหรอกครับ ท่านกลับไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยเถิด ก่อนที่คำสาปนี้จะกลืนกินท่านไปอีกคน" คำว่าต้องสาป ทำให้คิ้วเรียวของสถาปนิกสาวขมวดเข้าหากัน สำหรับเกรซ ผู้ซึ่งยึดถือหล ักวิทยาศาสตร์และตรรกะทางวิศวกรรมเป็นสรณะ คำว่า คำสาป เป็นเพียงข้ออ้างของปรากฏการณ์ที่ยังไม่สามารถหาคำอธิบายทางฟิสิกส์หรือเคมีได้เท่านั้น

ดวงตามึนซึมภายใต้ผมปรกหน้าลืมขึ้นจนเต็มตาเป็นครั้งแรก ภายในนั้นมีเพียงความมืดมิดไร้จุดสิ้นสุดจนคนมองรู้สึกราวกับถูกดูดให้ดำดิ่งจมลงไปในหุบเหวไร้ก้น “คำสาปของข้ากับเอล์ฟแก่มาจากเวทมนตร์ดำโบราณ มีกลิ่นอายเดียวกันกับร่องรอยแห่งอนธการ” เจมส์รู้สึกผิดเล็กน้อ

ฉันถามอาศิรวิษ “มันคือดาบครุฑที่เกิดจากความรักระหว่างครุฑกับนาค และเสียงนั้นเรียกว่า พลังคำสาปพันปี มันกำลังตื่นขึ้น” ฉันยืนพิงอาศิรวิษ มือแนบหน้าอกอย่างตกใจ รับรู้ถึงพลังจากดาบของตรีภพ ฉันเหมือนสัมผัสได้อีกอย่าง แรงสะท้อนคำสาปจากสายเลือดของเขา ทุกอย่างรู้สึกได้อย ่างอัตโนมัติ

คำสาปตึงร่างตรอกวิญญาณที่แมคเคนเผชิญเป็นคำสาปที่อยู่ในหมวดศาสตร์มืด มีผลให้ร่างกายไม่สามารถรวบรวมเวทมนตร์ แกนวิญญาณเสียหาย แกนเวทอาจถูกทำลาย เยี่ยหยางวาดวงเวทขั้นสูงด้วยเลือดยูนิคอร์นที่ได้มาอย่างถูกต้องมีคุณสมบัติสามารถชำระล้างวิญญาณ คำสาปที่น่ารังเกียจและ� �ื้นคืนชีวิตได้ครึ่งชีวิต วงเวทซ้อนทับกันสลักอักษรรูนโบราณขนาดใหญ่พอสำหรับหนึ่งคน

“สร้อยคุณเปื้อนน่ะ” “…”มิลินหยุดชะงักโดยอัตโนมัติ เธอลืมเรื่องนี้ไปสนิท สิ่งที่เขาทักมันไม่ใช่แค่สร้อยธรรมดา เธอเรียกมันว่า ‘กุหลาบซ่อนพิษ’ คือสิ่งที่ห้อยอยู่กับสร้อยของเธอ เป็นเครื่องเงินขึ้นรูปกุหลาบปลุกเสกด้วยอาคม ดูเผินๆเหมือนเครื่องประดับทั่วไปที่มีรูปทรงน่าดึงดู ดตาแต่มันเป็นสิ่งชั่วร้ายที่เอาไว้ใช้ทำร้ายคนอื่นให้ทุกข์ทรมานถึงแก่ความตาย ความงดงามของมันเปรียบเสมือนตัวเธอที่มีหน้าตาสะสวยแต่ซ่อนความอันตรายไว้ข้างใน

คำรับคำสั้นๆ เพียงประโยคเดียวคล้ายเป็นสัญญาณยุติศึก ซาตานร้ายค่อยๆ คลายวงแขนแกร่ง ยอมปล่อยเรือนร่างระหงให้หลุดพ้นเป็นอิสระ ทว่าบรรยากาศรายล้อมระหว่างคนทั้งสองกลับยังคงอบอวลไปด้วยมลทินอารมณ์ที่สลับซับซ้อนและยังไร้ซึ่งวี่แววจะคลี่คลาย รถสปอร์ตคันหรูเคลื่อนตัวทะยา

ชายหนุ่มดึงร่างนั้นเข้ามาชิดอก ดวงตาสีฟ้าเข้มข้นคลั่กเมื่อความโกรธทะลุถึงจุดเดือด อดีตใช่แต่ฝากรอยแผลบาดลึกแต่ยังหลอมเลือดเนื้อของเทพบุตรจนกลายเป็นจอมซาตานเต็มคราบ “คุณรู้จักที่จะหวงแหนความรักของตัวเองไว้ด้วยหรือ ผมคิดว่าคุณจะไม่เคยนึกถึงใครและไม่เคยเห็ นลมหายใจของคนอื่นมีค่า”

แทนฤทัยปลอบมารดาให้เหตุผลซึ่งทำให้มารดายอมรับได้ หญิงสาวยิ้มแล้วตบหลังมือมารดาเบาๆ แทนฤทัยถอนใจแล้วนึกถึงผู้ชายคนนั้น คนอย่าง ราฟาเอล ฟร้องซ์ ชายหนุ่มวัยสามสิบเอ็ดปีชาวฝรั่งเศสคนนั้น ที่เป็นคู่ปรับพี่ชายของตนมาตลอดและเธอก็เห็นฤทธิ์ของราฟาเอลว่า แค่ไหน ผู้ชายคนนั้นที่เธอตั้งฉายาให้เขาว่า ซาตานหน้าหยก เขาเป็นคนที่น่ากลัวเกินไปและเธอก็กลัวว่าพี่ชายของเธอจะเสียทีเขา ซึ่งเธอก็ไม่อาจจะทนได้หากพี่ชายของตนจะแพ้ราฟาเอล

เสกพูดออกมาทั้งน้ำตานั่นทำให้ทุกคนต่างพากันเศร้าใจกับการสูญเสียในครั้งนี้ แต่ก็เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ย่าแรมมีอายุมาร้อยกว่าปีมันเกินอายุขัยของมนุษย์ทั่วไปแต่ด้วยอำนาจของคำสาปทำให้ไม่แก่ไม่ตาย แต่เมื่อได้กลับเป็นมนุษย์ คำสาปเสื่อมหายไปก็ไม่อาจจะหนีวัฏจักรเกิดแก่เจ็ บตายได้พ้น วิญญาณจึงต้องดับสลายไปตามบ่วงกรรมที่กำหนดไว้ หลังจากทุกอย่างจบสิ้นทุกคนก็กลับมาที่บ้าน มัทนาเดินเอาน้ำเข้ามาให้กันต์ที่เอาแต่นอนซมไม่พูดไม่จากับใครเลย หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ ผัวก่อนจะยื่นแก้วน้ำให้เขา "ดื่มน้ำหน่อย พี่ร้องไห้มาเยอะแล้วนะ"