คำสาป Novels & Stories

โรสถาม “รักสิ ฉันรักของฉันมาตั้งนานจะให้เลิกรักง่ายๆก็ทำไม่ได้หรอก แต่ต่อให้รักขนาดไหนแต่ความอดทนของคนเรามันก็มีจำกัด ฉันก็แค่ทนต่อไปไม่ไหวแล้วแค่นั่นเอง” สิอธิบาย

" โครว์ นายรู้จักหนังสือเล่มสีเขียวแก่อมน้ำตาลหน่อยๆ ชื่อว่า คำสาปและการตีตรา ด้านหน้าเป็นอักษรละตินทั้งหมดหรือเปล่า " " ชื่อยังกับคัมภีร์อะไรสักอย่าง ทำไมเหรอ " ชายผู้นอนใส่แว่นดำไม่ถอดเก็บถามกลับหญิงสาวข้างกายที่หย่อนตัวลงมานั่งนอนเล่นด้วย ด้านจาเว็คและบลัดขอตัวไปพั กผ่อนที่น้ำตกด้านหลังถัดออกไปอีก 100 เมตร

บิดาของเธอ ฟ่งเหวินหาวมองลูกสาวแล้วพยักหน้าเบาๆ ซินเหยาเพียงมองทั้งสองเงียบๆ ก่อนขยับยิ้มบาง Behind the Scenes [หมิงหมิง: คำสาปสิบสามคืนคืออะไรอ่ะครับ] [อาเฟิง: คือ…เสียงหายใจอยู่ในความมืดครับ] [หลันหลัน: งั้นอาเฟิงถูกคำสาปไหมคะ เพราะหนูได้ยินเวลาพี่หลับ!] [อาเฟิง: ผมแค่กรนนนน !!!]

‘ผู้ตื่น’ กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันพยายามจะใช้พลังมืดโจมตีฮารุอีกครั้ง แต่แสงสีขาวบริสุทธิ์จากฮารุก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่มันจะทำอะไรได้ “คำสาปแห่งการลืมเลือน! จงพินาศไป!” ฮารุร่ายคาถา เสียงของเธอเปี่ยมด้วยพลังอำนาจและอธิษฐานจิตที่แรงกล้า แสงสีขาวบริสุทธิ์จากร่างข องเธอพุ่งทะลุผ่านม่านหมอกสีดำทะมึนทั้งหมด ดูดกลืนพลังงานมืดมิดและ ‘คำสาปแห่งการลืมเลือน’ เข้ามาในตัวเองจนหมดสิ้น

เธอพูดออกมาหลังจากที่จดจ่อสายตาอยู่ตรงกลางเป้าของชายหนุ่มผู้ที่เป็นเจ้าของของเล่นนรกนั่น พลางทำเสียงกรรไกรให้ดังฉับฉับ ทำเอาแดเนียลถึงกับสะดุ้ง “เฮ้ย โรคจิต” แดเนียลพูดแล้วเอื้อมมือไปดึงเอากรรไกรออกจากมือของคาริสาพร้อมยกมืออีกข้างมาตีหน้าผากมนเบา ๆ ซึ่งคาริสาก็ไม่ ได้ขัดขืนที่แดเนียลมาดึงกรรไกรออกจากมือของเธอ เพียงแต่จับดึงมือข้างที่ชายหนุ่มตีเข้ามาที่หน้าผากของเธอเมื่อครู่ออก จึงสังเกตเห็นว่าเขามีแผลถลอกที่หลังมือ คาริสาจึงยกมือหนาขึ้นมาดูใกล้ ๆ แล้วทำท่าเหมือนจะเป่าให้หายเจ็บ

ศีรษะมีเลือดออกตรงบริเวณข้างขมับแต่ไม่มากนัก คนเจ็บมีอาการมึนงงเล็กน้อยแต่ยังพอมีสติรับรู้ต่อสิ่งเร้าอยู่บ้าง ++++++++++++++ ในซีรี่ส์มีทั้งหมด 5 เรื่อง 1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ 2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง 3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ

1 สัปดาห์ผ่านไป คืนหนึ่งที่ไร่ไวน์ของเขาในอิตาลี แบล็คเดินเล่นตอนตี 3 กับไวน์แก้วโปรด จู่ๆ กลิ่นคลอโรฟอร์มจากผ้าเช็ดหน้าหนาแน่นก็ครอบจมูกเขา ทุกอย่างดับวูบ… . . . เขาฟื้นขึ้นมาในห้องโลหะมืดสนิทมือถูกล่ามกับโซ่เหล็ก หนักจนแขนแทบหลุด ร่างเปลือย ถูกมัดติดกับเสาไม ้เปียกชื้นไฟดวงเดียวสว่างอยู่เบื้องบนเสียงของบทร้ายดังขึ้นผ่านลำโพง

“หวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีก แกมันตายไปก็ไม่ได้ไปเกิดใหม่หรอก ขอให้แกตกนรกไม่ได้ผุดได้เกิด คนบาปชั่วช้าอย่างแกมันไม่ควรจะอยู่หายใจให้เปลืองอากาศ” “หรืออยากได้อีกถึงได้ด่าผัวคนแรกแบบนี้ฮึ” คลังแสงไม่รู้สึกโกรธกับคำสาปแช่งของหล่อน เพราะคำสาปแช่งแค่นี้มันน้อยไปด้วยซ้ำ

คริสตัดพ้อ "ฉันขอโทษนะคะ ฉันกลัวว่าตนเองกับลูกจะเป็นภาระของคุณ ก็เลยไม่ได้บอก"

อนย้าย ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่และความมุ่งมั่นที่จะได้พบหลงเหยียนอีกครั้ง หวงจิงอวี๋ใช้ปลายคมมีดแหลมคมกรีดลงบนเนื้อของตน ริมฝีปากท่องตามอักขระในคัมภีร์โบราณที่เขาแอบท่องจำเอาไว้ คำสาปที่เขากำลังใช้เป็นการจองจำวิญญาณของตนเองไว้ เพื่อรอคอยวันที่จะได้พบหลงเหยียน อีกครั้งในห้วงเวลาเดียวกัน