จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ の小説・ストーリー

“โอ้ ดูเหมือนผู้ที่หาช่องลอดออกมาจากผนึกได้จะไม่ได้มีแค่หนึ่งสินะ” เมื่อทุกอย่างกระจ่าง อะไร ๆ ก็ชัดเจนขึ้น โซ่ที่พันธนาการร่างจริงของเรเวนไว้ในดันเจียนชั้นสามมิใช่เหมือนกับโซ่ที่กักขังเจ้าชายไว้เมื่อสักครู่หรอกหรือ เจมส์ลอบชำเลืองมองร่างที่นอนแน่นิ่งของเจ้าชายซีเลีย น ในใจเขายังหวาดหวั่นว่าเจ้าชายจะลุกขึ้นมาเฉลยว่าแท้จริงผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดคือข้าเอง

"ท่านพี่! อย่านะ ข้าเกียจคร้านจะเล่นงิ้วกับท่าน!" "เจ้ามิต้องเล่น... เจ้าเพียงแค่อยู่นิ่งๆ" จ้าวจินหลงรวบข้อมือขาวผ่องทั้งสองข้างของหลินซีเหยาขึ้นเหนือศีรษะ พันธนาการด้วยผ้าแพรสีแดงชาด ผูกเงื่อนตายยึดไว้กับหัวเตียงไม้แกะสลักอย่างแน่นหนา

ดารินแย้ง มือบางพยายามคว้ากำไลอันนั้น ทว่าคนตัวสูงโยกตัวหลบ และดารินรู้สึกว่ากำไลอันนี้มีค่ากับเธอมาก ลึก ๆ ในใจเธอกลับหวงแหนมัน แม้จะความจำเสื่อม แต่การที่รู้สึกแบบนี้ แสดงว่ากำไลข้อมือนี้มีคุณค่าทางใจของเธอ “เธอกล้าเหรอ” โจชัวกดเสียงต่ำ พร้อมกับผลักร่างเล็กล้มไปกองกับพื ้น ยิ่งเห็นใบหน้าของเธอ เขายิ่งเกลียดเธอ เพราะผู้หญิงตรงหน้าคือสาเหตุที่ทำให้น้องสาวเขาตาย อีกทั้งจงใจปกปิดความผิด หาแพะรับบาปให้กับตัวเอง คนแบบนี้ไม่น่ามีชีวิตอยู่เลยด้วยซ้ำ

พลังชั่วร้ายเกินกว่าปราณดินใดในเผ่าพิภพแผดออกจากร่างผู้ถูกพันธนาการ ทั่วห้องขังสั่นสะท้านจนหินร่วงกราว ธรณีจักรพรรดิหัวเราะร่าอย่างพอใจ “แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเสิ่นซิงอีเป็นใคร แต่เรื่องนี้สืบไม่ยาก เอาอย่างนี้ หากเจ้ารอดไปไม่ได้ ข้าจะไปจับเสิ่นซิงอีผู้นั้นมาเป็นของข้า!”

นางบรรจงแต้มชาดที่ริมฝีปากให้แดงสด ปักปิ่นทองคำรูปพยัคฆ์คาบแก้วลงบนมวยผมสูงศักดิ์ เครื่องประดับถูกจัดวางอย่างวิจิตรบรรจง บุรุษที่ประทับอยู่บนชั้นสูงสุดนั้นคือ ฮ่องเต้เจ้าเสวียนจิน มังกรคลั่งผู้เลื่องชื่อเรื่องความหยาบกร้านและไร้ความปรานี "หลิงเอ๋อร์... พร้อมถวายตัว

ร่างเล็กพยักหน้าแต่มือไม้ก็ยังปิดเนินอกเป็นพัลวันด้วยความอาย "หึ ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ ว่าฉันจะได้ฟันสาวบริสุทธิ์แบบเธอด้วย แต่ว่านี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นของบทลงโทษเท่านั้น สิ่งสำคัญที่เธอควรหวงแหนมันกำลังจะโดนฉันช่วงชิงไปน่ะสิ สะใจจริง ๆ"

เสียงแหบพร่าของซูฉิงเยี่ยนดังขึ้น ดวงตาคู่งามเบิกกว้างในยามที่มองเห็นชื่อของตน แต่ที่น่าตื่นตระหนกยิ่งกว่าคือฐานะที่ถูกกำกับเอาไว้ด้านหลังชื่อของนาง --พระชายาในเลี่ยงอ๋องเยวี่ยเทียนฉี-- --ปราชญ์แคว้นเยวี่ยในรัชสมัยจักรพรรดิเยวี่ยหย่งเต๋อ-- ซูฉิงเยี่ยนเงยหน้าขึ้นมาสบตา กับจักรพรรดิอย่างไม่กลัวตาย นางลืมสิ้นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ด้วยเพราะในใจของนางนั้นกำลังแตกตื่นระคนหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ซูฮวาอิ๋นสะท้านในอก เพียงคำพูดง่าย ๆ แต่กลับมีพลังยิ่งกว่าพันดาบที่คอยพิทักษ์ นางก้มหน้าซ่อนรอยสั่นไหวในดวงตา ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ท่านไม่เข้าใจหรอก เจิ้งหลินอวี่ โซ่ตรวนที่พันธนาการข้า มันมิใช่เหล็ก หากแต่คือความจริงที่บิดามอบไว้ต่างหาก” เจิ้งหลินอวี่ก้าวเข้ามาใกล้ราวเหล็ก จนเงาไฟสะท้อนใบหน้าเขาคมชัด

ว่านชิงที่เห็นสหายของนางที่แต่งกายอย่างงดงามในวันนี้ อดที่จะชื่นชมอีกฝ่ายไม่ได้ แม้ปกติสหายของนางผู้นี้จะงดงามมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่วันนี้กลับดูงดงามดังเทพเซียน มิแปลกใจเลยว่าเหตุใดคุณชายเกาจึงมิยอมเลิกรายังคงตามตอแยขอคืนดี หากตัวไม่มาก็คอยส่งของกำนันมามิขาด

เขาเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่องค์ไท่จื่อผู้เคยอ่อนโยนของนางอีกแล้ว เขาคือ จักรพรรดิแห่งต้าชิง บุรุษที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ ผู้ชายที่สามารถบังคับให้นางก้มหัวได้เพียงแค่กระดิกนิ้ว แต่นางจะไม่มีวันยอมให้มันเป็นเช่นนั้น! ชาตินี้นางคือมู่หรงเซียวองค์หญิงแห่งเจียงหนาน นางจะไม่กลับไ ปเป็นของเล่นของจักรพรรดิต้าชิงอีกแล้ว!