Novelas y relatos de จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ

นางบรรจงแต้มชาดที่ริมฝีปากให้แดงสด ปักปิ่นทองคำรูปพยัคฆ์คาบแก้วลงบนมวยผมสูงศักดิ์ เครื่องประดับถูกจัดวางอย่างวิจิตรบรรจง บุรุษที่ประทับอยู่บนชั้นสูงสุดนั้นคือ ฮ่องเต้เจ้าเสวียนจิน มังกรคลั่งผู้เลื่องชื่อเรื่องความหยาบกร้านและไร้ความปรานี "หลิงเอ๋อร์... พร้อมถวายตัว

ร่างเล็กพยักหน้าแต่มือไม้ก็ยังปิดเนินอกเป็นพัลวันด้วยความอาย "หึ ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ ว่าฉันจะได้ฟันสาวบริสุทธิ์แบบเธอด้วย แต่ว่านี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นของบทลงโทษเท่านั้น สิ่งสำคัญที่เธอควรหวงแหนมันกำลังจะโดนฉันช่วงชิงไปน่ะสิ สะใจจริง ๆ"

เสียงแหบพร่าของซูฉิงเยี่ยนดังขึ้น ดวงตาคู่งามเบิกกว้างในยามที่มองเห็นชื่อของตน แต่ที่น่าตื่นตระหนกยิ่งกว่าคือฐานะที่ถูกกำกับเอาไว้ด้านหลังชื่อของนาง --พระชายาในเลี่ยงอ๋องเยวี่ยเทียนฉี-- --ปราชญ์แคว้นเยวี่ยในรัชสมัยจักรพรรดิเยวี่ยหย่งเต๋อ-- ซูฉิงเยี่ยนเงยหน้าขึ้นมาสบตา กับจักรพรรดิอย่างไม่กลัวตาย นางลืมสิ้นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ด้วยเพราะในใจของนางนั้นกำลังแตกตื่นระคนหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ซูฮวาอิ๋นสะท้านในอก เพียงคำพูดง่าย ๆ แต่กลับมีพลังยิ่งกว่าพันดาบที่คอยพิทักษ์ นางก้มหน้าซ่อนรอยสั่นไหวในดวงตา ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ท่านไม่เข้าใจหรอก เจิ้งหลินอวี่ โซ่ตรวนที่พันธนาการข้า มันมิใช่เหล็ก หากแต่คือความจริงที่บิดามอบไว้ต่างหาก” เจิ้งหลินอวี่ก้าวเข้ามาใกล้ราวเหล็ก จนเงาไฟสะท้อนใบหน้าเขาคมชัด

ว่านชิงที่เห็นสหายของนางที่แต่งกายอย่างงดงามในวันนี้ อดที่จะชื่นชมอีกฝ่ายไม่ได้ แม้ปกติสหายของนางผู้นี้จะงดงามมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่วันนี้กลับดูงดงามดังเทพเซียน มิแปลกใจเลยว่าเหตุใดคุณชายเกาจึงมิยอมเลิกรายังคงตามตอแยขอคืนดี หากตัวไม่มาก็คอยส่งของกำนันมามิขาด

เขาเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่องค์ไท่จื่อผู้เคยอ่อนโยนของนางอีกแล้ว เขาคือ จักรพรรดิแห่งต้าชิง บุรุษที่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ ผู้ชายที่สามารถบังคับให้นางก้มหัวได้เพียงแค่กระดิกนิ้ว แต่นางจะไม่มีวันยอมให้มันเป็นเช่นนั้น! ชาตินี้นางคือมู่หรงเซียวองค์หญิงแห่งเจียงหนาน นางจะไม่กลับไ ปเป็นของเล่นของจักรพรรดิต้าชิงอีกแล้ว!

เมื่อจักรพรรดิเทพแห่งสรวงสวรรค์ ผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งภพสวรรค์ ต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับภพมหาอำนาจอย่างภพปรโลก การพบหน้าเพื่อเจรจาหาได้บังเกิด ทว่ากลับมีเล่ห์กลเหนือชั้นอันซับซ้อน เจ้าสาวที่องค์จักรพรรดิเทพทรงพึงพระทัยคือธิดาคนงามของท่านมหาเทพปีศาจ นามว่าเซียนเ ซียน[2] ตัวแทนแห่งความเป็นอมตะของผู้ได้ครอบครอง

ลี่เซียนตามติดสามีอย่างให้ความร่วมมือ นางไม่ซุกซนและไม่ถามซักไซ้อันใดทั้งนั้น ในดวงตากระจ่างใสมีแค่แววใคร่รู้ ถังไห่เฉิงไม่รอให้นางถามแต่เป็นฝ่ายอธิบายทั้งหมด “ประมุขหั่วซาน เป็นจักรพรรดิมารเจ้าครองเมืองโม๋กุ่ย ปกครองสมุนปีศาจบนหุบเขามรณะ มีอำนาจเหนืออิทธ ิพลมืดทั้งหมดในยุทธภพ ไม่ขึ้นตรงกับแคว้นใด รวมถึงต้าถังของข้า”

จนร่างของหลงเทียนเจินถูกพันธนาการไว้ด้วยเกล็ดน้ำแข็งหนาทึบ จากทางด้านหลัง องค์จักรพรรดิ์หลงจินหาน เสด็จเข้ามาช้า ๆ ท่ามกลางองครักษ์ที่ล้อมรอบพระองค์ ในพระหัตถ์ — คือดาบแห่งราชวงศ์ แสงสะท้อนจากคมดาบส่องลงบนเกล็ดทองของผู้ถูกผนึก “เจ้าทรยศต่อเผ่าพันธุ์ของเจ้าเอง...บุตรช ายข้า”

ชิงหยุนเนีย: หมายถึงในนิยาย อิ๋นเจิ้ง: อ๋อแล้วก็ไม่บอก ก็ตามบทอะนะองค์ชายอิ๋นเจิ้งรวมทั้งจักรพรรดิหย่งเจิ้งเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังและเด็ดขาดด้วยความเป็นสายเลือดมังกรก็ต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ตามบทแล้วแต่ก็มีแอบยิ้มบ้างนะก็เลยไม่มีคนเห็นเพราะมันคือการแอบยิ้ม อ ยากเห็นองค์ชายสี่แอบยิ้มต้องไปอ่านชิงหยุนเนียเหมันต์แห่งต้าชิง ชิงหยุนเนีย: ขอบคุณที่ช่วยโปรโมทค่ะ เราสองคนยังได้ไปต่อ อิ๋นเจิ้ง: ไม่นะ พวกน้องๆ ก็ยังมาให้ได้หายคิดถึง