จงชิง จักรพรรดิเซียนระบบพันธนาการ นิยาย & เรื่องราว

เบื้องล่างมีขุนนางเฒ่าหลายสิบคนยืนเรียงราย และที่โดดเด่นที่สุดคือ จงอวี่ที่กำลังนั่งคุกเข่าสะอื้นไห้อยู่กลางห้อง โดยมีจ้านเก้อยืนพยุงไหล่นางไว้ด้วยท่าทางปกป้อง "ชิงชิง! เจ้ามาแล้วหรือ?" จักรพรรดินีเอ่ยเรียกเสียงอ่อน แม้ในใจจะโกรธแต่แววตาที่มองลูกสาวคนโตนั้นมีความรักใคร่ อย่างปิดไม่มิด

อาจารย์กล่าวช้าๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง “เขาคือจักรพรรดิแห่งแดนใต้ฉู่เยี่ยนเฉิง ขณะนั้นมิได้บ้าอำนาจอย่างชาตินี้ มีใจมั่นรักเพียงหญิงเดียว นางคือพระชายาของเขาซึ่งก็คือลูกปลานี่เอง” ลูกปลานิ่งอึ้ง จนลืมแม้แต่จะหายใจ หลิงหลิงอ้าปากค้าง “หาาาา! จริงดิ?! ลูกปล าเป็นเมียฮ่องเต้ฉู่???”

“เสิ่นชิงอวิ๋น!” จู่ๆ นัยน์ตาเขาก็แดงก่ำ พลางคว้าข้อมือข้าไว้แน่น เหมือนกับทุกครั้งนับครั้งไม่ถ้วนที่เคยพันธนาการข้าไว้ แรงบีบนั้นมหาศาลจนข้าไม่อาจดิ้นให้หลุด

ง” “ชิงอวิ๋น ในยามที่เจ้าถูกพันธนาการอยู่บนแท่นประหารเซียน ข้าได้แต่เจ็บใจในความไร้กำลังของตนเองที่ไม่สามารถช่วยเจ้าออกมาได้ ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องเผชิญหน้ากับวาระสุดท้ายของชีวิตโดยไม่ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้ข้าจึงตั้งมั่นที่จะตายตกตามเจ้าไปด้วย ย ามที่เจ้าเดินทางไปสู่ปรโลกจะได้ไม่ต้องอ้างว้างจนเกินไปนัก”

บุรุษผู้สวมชุดฉลองพระองค์สีเหลืองทองที่เปื้อนเลือด พระพักตร์ซีดเซียวทว่ายังคงความสง่างามแห่งสายเลือดมังกร ไท่จื่อผู้ที่ถูกเผยจิ่นสั่งขังคุกหลวงกลับตกอยู่ในเงื้อมมือของอวิ๋นเซิน และที่ร้ายกาจยิ่งกว่า ในมือซ้ายของอวิ๋นเซินกำลังชูตราหยกแผ่นดินของแท้ที่เขาแอบชิงมาได ้ท่ามกลางความโกลาหล

ณ สนามแข่งรถของเสี่ยทรง “อื้ออออ อ่อยอะ” ซีลีนร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว พร้อมกับพยายามดิ้นหนีชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ที่จับแขนเรียวทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น น้ำสีใสค่อยๆ ไหลรินออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเธอ

ลี่เซียนตามติดสามีอย่างให้ความร่วมมือ นางไม่ซุกซนและไม่ถามซักไซ้อันใดทั้งนั้น ในดวงตากระจ่างใสมีแค่แววใคร่รู้ ถังไห่เฉิงไม่รอให้นางถามแต่เป็นฝ่ายอธิบายทั้งหมด “ประมุขหั่วซาน เป็นจักรพรรดิมารเจ้าครองเมืองโม๋กุ่ย ปกครองสมุนปีศาจบนหุบเขามรณะ มีอำนาจเหนืออิทธ ิพลมืดทั้งหมดในยุทธภพ ไม่ขึ้นตรงกับแคว้นใด รวมถึงต้าถังของข้า”

คือคำแรกกล่าวสัตย์สาบานโดยที่สเวนต้องพาเนราไปถึงที่นั่นครึ่งชั่วโมงที่เขานั่งนึกถึงเสียงชายผู้มีอำนาจหนึ่ง ทรงอำนาจเป็นเงาติดตามลางใหญ่โตของหมาป่าสีขาวกำลังยอบตัวลงและอาจทำตามคำขอโอนอ่อนต่อในสายพานลำเลียง " เจ้าเป็นที่รักของจักรพรรดิ์จะตามไปทุกระดับประเท� �เจ้าจะเกิดเป็นชั้นดาดฟ้าของสตรีจะเน้นหรือเป็นส่วนๆ สองขาสี่ขาหรือหลายลานคานให้สัตย์สาบานด้วยชีวิต..." เขาร้องเพียงเท่านั้นเนื่องจากเป็นที่เชื่อกันว่าช่วยเวลาในการเล่นนิทราส่งสัญญาณถึงความต้องการที่จะดึงคำอธิษฐานกลับมาอีกครั้งคำทั้งหมด...

แววตาหยิ่งทะนงหลุบลงมองพื้น เมื่อเจรจากับราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนจิ้งจอก นางเป็นเทพเพียงผู้เดียว รายล้อมด้วยปีศาจนับพันนับหมื่นตน หากให้เปรียบเทียบแล้วนางอาจเป็นผู้กล้าหาญในดงโจรป่าก็ว่าได้ “จือจือ ชื่อของเจ้าช่างไพเราะ ใบหน้าของเจ้าแสนงดงามอ่อนหวาน เหมาะสมคู่ควรตำแหน่งธ ิดาปักษา เจ้าคงเปี่ยมด้วยพลังเวทจึงสามารถอำพรางตนจากจิ้งจอกระดับสูงได้โดยไม่มีผู้ใดสงสัย นับว่าเจ้าฝีมือเก่งฉกาจ...”

เตี่ยวจง ได้สิถ้าจะให้สิทธิ์เจ้าตามนั้นก็แล้วกันพวกเจ้า ไปทำพันธสัญญาในการ มอบหมายให้กับองค์จักรพรรดิองค์ใหม่ ขึ้นครองราชย์แทน และแสวงหลงไฟได้เป็นพระมเหสี ในยามกิจวัตร และเป็นมเหสีของแผ่นดิน อยู่ควบคู่ ไปพร้อมกับเป่ายางเชิงผู้เป็นสามีและเป็นองค์จักรพรรดิทันที น