จักรพรรดิดาบสะท้านฟ้า Novels & Stories

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก พรั่บ พรั่บ พรั่บ พรั่บ “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อร๊าาาา อื้มมม แรงไป อ๊า มันจุก อื้ออออ เบาหน่อย อื้มมมมม” ฟ้าครวญครางสุดเสียง เมื่อแก่นกายขนาดใหญ่ของพ่อหมอนั้นสาวเข้าออกในร่องรักของเธออย่างบ้าระห่ำ เขากระแทกมันเข้าสุดออกสุดจ นเธอเสียวสะท้านไปทั่วทั้งตัว ไม่คิดว่าคนรงหน้าเธอจะมีลีลาแซ่บไปถึงใจขนาดนี้

พาณิธิดาเองก็ร้องบอกในสิ่งที่ต้องการ “หนูภัค หนูดา” คนเป็นแม่ทนรอไม่ไหว จึงปีนป่ายลงจากเตียงแล้วสืบเท้าไวๆ ไปยังหน้าห้อง น้ำตาคลอเบ้าในบัดดล ความคิดถึงถูกทลายลงด้วยกรอบหน้าจิ้มลิ้มของลูกทั้งสองที่อยู่ในอ้อมกอดบิดาของแก

เหยียนหน่ายซินรู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริง นางถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความกลัวบางสิ่งบางอย่าง ในเวลานี้ จักรพรรดิลุกขึ้นยืนช้า ๆ ด้วยสีหน้ามึนเมา “การร่ายรำดาบคืนนี้สนุกมาก เช่นนั้นอย่าได้ทำลายบรรยากาศเหล่านี้เลย"

เขาพึมพำ จักรพรรดิทรงเงื้อพระหัตถ์ขึ้น รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ตบหน้าองค์รัชทายาทอย่างรุนแรง ก่อนจะหอบหายใจอย่างหนักพร้อมกับตรัสคำสาปแช่ง “เดรัจฉาน!”

องค์ชาย ฟู่เทียนเฉิง ทรุดกายลงกับพื้น น้ำตานองหน้า ความเจ็บปวดและความอับอายที่ได้รับแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกหวาดกลัว แต่เมื่อได้เห็นพระบิดาของตนมาปรากฏกายดั่งเทพสวรรค์ นำทัพใหญ่มาด้วยพระองค์เอง หัวใจที่กำลังหวาดหวั่นพลันมีความหวัง ใช่แล้ว... "พ่อของข้าคือจักรพร รดิ! เทวดาเดินดินที่สามารถกำจัดศัตรูของข้าได้อย่างสิ้นซาก!"

องค์จักรพรรดิสวรรค์พูดเบี่ยงเบนประเด็นไป จิ่นลี่จึงสบตาบิดาตนนิ่งชั่วอึดใจ แววตาในนั้นเต็มไปด้วยความห้ามปรามทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก หากก็จำใจตอบรับด้วยไม่อาจทำให้จักรพรรดิสวรรค์เสียหน้าได้ “พ่ะย่ะค่ะ” จากนั้นเขาก็ยกจอกสุราของตนขึ้น “ยินดีกับเทพธิดาบุปผา...เชิญท ุกท่าน”

ไลลาลิณเป่าลมใส่ศีรษะหลานชายช่วยขับไล่ความเจ็บปวด “มิราดุมากเลยค่ะ ชอบแฮ่” หนึ่งนภาจำฟ้าลดากับฝนธิดาเรียกยามที่คนเป็นแม่โมโหจนกลายร่างเป็นยักษ์

ภริดาเบ้ปากใส่น้องชาย “ยัยดา” แม่แก้วปรามลูกสาวเสียงดุ ภากรไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับพี่สาว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินขึ้นบ้านไป

หวังพึ่งของเก่า ขายของเก่า และไม่มีทางรังแกคนอ่อนแอ “สาวน้อย ชายชราเป็นจักรพรรดิดาบที่แข็งแกร่ง! ท่านพ่อของเจ้าไม่สอนการมีเมตตาต่อผู้อื่นหรือ?” ดวงตาของชายชราผู้นั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ รวมทั้งแรงกดดันก็เพิ่มขึ้นเอ่อล้น นับตั้งแต่เขาได้เลื่อนระดับขึ้นมาเป็นจักรพรรดิแ ห่งดาบ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่ไว้หน้าเขา

“ดาวหางพุ่งผ่านท้องฟ้า ดวงดาวสั่นสะเทือนกระจัดกระจาย สงคราม โรคระบาด ทั่วแผ่นดินจะต้องเกิดสงครามใหญ่” เด็กน้อยชี้ไปบนท้องฟ้า “บนท้องฟ้า เหตุใดจึงมีดาวจักรพรรดิสี่ดวง และมีดาวจักรพรรดิดวงหนึ่งแสงริบหรี่ ราวกับจะดับลง...ส่วนดาวจักรพรรดิอีกดวงหนึ่ง ดูเหมือนเพิ่งจะปรากฏข ึ้น”