จักรพรรดิดาบสะท้านฟ้า Novels & Stories

ธิดาดายเริ่มพูด “แต่ที่ที่ข้าจากมา ข้าเป็นคน พอลื่นล้มตกลงน้ำ ขาดีดตัวขึ้นมาเหนือน้ำข้าก็ย้อนอดีตมาที่นี่กลายเป็นนกหงส์หยกทั้งสีและขนาดตัวเหมือนนกที่พ่อข้าเลี้ยงไม่มีผิด สงสัยข้าอาฆาตแค้นมันมากไปหน่อย สวรรค์จึงลงโทษข้าแบบนี้ คนสวยชีช้ำ” องค์รัชทายาทมองหน้าคนพูด เขา ไม่เข้าใจคำพูดของเธอสักเท่าไหร่ ที่ที่ข้าจากมา มันคือที่ไหน ลื่นล้มตกน้ำแต่มาโผล่ที่นี่ มันมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยหรือ ลื่นอีกที่มาโผล่อีกที่ เวลานี้หัวสมองเขามึนไปหมด

"พวกมึงอย่ามาเว้ามาก กูก็แค่... แค่แมลงมันกัด มื้อนี้กูสิปักให้พวกมึงเบิ่งว่า 'เทพเจ้าแห่งนาสีทอง' ตัวจริงมันเป็นจั่งใด" พ่อผู้ใหญ่ส่ายหน้าขำ ๆ ไม่ได้ติดใจเอาความอะไร เดินไปจัดการงานผ้าป่าต่อ ทิ้งให้บรรยากาศมาคุเล็กๆ ปกคลุมคนทั้งสาม กริชตักข้าวมธุปายาสคำสุดท้ายเข้าป าก พลังงานจากอาหารมงคลและรอยยิ้มอย่างผู้ชนะทำให้เขารู้สึกพร้อมกว่าครั้งไหนๆ สมรภูมิสะท้านทุ่ง

ใภ้หลวงผู้นี้ ทว่าสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเพียงชั่วอึดใจ ท้องฟ้าที่เคยไร้เมฆหมอกกลับมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว เมฆฝนห่าใหญ่พรั่งพรูลงมาอย่างอัศจรรย์ชะล้างความแห้งแล้งที่ปกคลุมเมืองหลวงและดินแดนแคว้นหานมานานจนสิ้น ทุกคนต่างแซ่ซ้องสรรเสริ� �พิรุณมงคลที่มาพร้อมกับธิดาสวรรค์ เสียงฟ้าร้องเบาๆ คล้ายเสียงกลองแห่งชัยชนะที่ส่งสัญญาณว่าโชคชะตาของแผ่นดินนี้กำลังจะเปลี่ยนไป

พลัก! ตับบ!! ตับบบ!!!~ นิคจับร่างเหน่งน้อยของภรรยาพลิกหันหลังแล้วอัดแก่นกายเข้าไปหนักๆ ไอด้าเกร็งไปทั้งตัวเมื่อความยาวและความใหญ่ของมังกรยักมันกำลังทำให้ร่องสวาทของเธอเร่าร้อน จนต้องขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้แน่น พรางร้องครางลั่นห้องจนกลีบดอกกุหลาบกระจัดกระจายเต็มที่นอน เมื่อแรงสั่ นสะท้านของเตียงมันสั่นไหวอย่างรุนแรง

ฟ้าลดาร้องเสียงหลงเมื่อโดนกระชากลงจากรถ และโดนผลักจนกระเด็น “อยากกลับไปนอนบ้านของพ่อแม่ผมนัก ก็เดินกลับไปเองสิ ผมกับคุณดาจะไปนอนที่อื่น” “ไม่ได้นะ เกริกแต่งงานกับฟ้าแล้ว ทำไมถึงไม่ให้เกียรติกันเลย”

แววตาหยิ่งทะนงหลุบลงมองพื้น เมื่อเจรจากับราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนจิ้งจอก นางเป็นเทพเพียงผู้เดียว รายล้อมด้วยปีศาจนับพันนับหมื่นตน หากให้เปรียบเทียบแล้วนางอาจเป็นผู้กล้าหาญในดงโจรป่าก็ว่าได้ “จือจือ ชื่อของเจ้าช่างไพเราะ ใบหน้าของเจ้าแสนงดงามอ่อนหวาน เหมาะสมคู่ควรตำแหน่งธ ิดาปักษา เจ้าคงเปี่ยมด้วยพลังเวทจึงสามารถอำพรางตนจากจิ้งจอกระดับสูงได้โดยไม่มีผู้ใดสงสัย นับว่าเจ้าฝีมือเก่งฉกาจ...”

สิ้นสุรเสียงหวานพระธิดาปัทมา แสงอรุณที่เคยส่องฟ้ากลับถูกเมฆาบดบังจนสิ้น ประตูท้องพระโรงที่เคยเปิดกว้างกลับปิดดังปังราวกับมีคนลั่นดาลเอาไว้ “ใครปิดพระทวารท้องพระโรง!” องค์ราชันตรัสถามอย่างทรงกริ้วหนัก ทันใดนั้นเองพระธิดาปัทมากรีดร้องสุดเสียงพระนางดีดดิ้นพลันล้มลงบน พื้นท้องพระโรง

ดารินแอ่นดอกไม้ฉ่ำน้ำกระแทกเข้าใส่ความแข็งแกร่งของจักรในทันทีที่รับรู้ว่าสิ่งนั้นอยู่ตรงเป้าหมาย เพราะเธอทนไม่ไหวอีกแล้ว จักรตั้งใจจะทรมานเธอให้ตาย ซึ่งเธอจะไม่มีวันทำให้เขาสมหวัง เพราะหากจะตายเธอขอเสียวตายมากกว่าจะซ่านจนตาย “หึหึหึ... น้องดาใจร้อนจังนะคะ” “พี่จักรบ้า ! บ้าจริง... น้องดาทนไม่ไหวแล้วนะ อูย... กระแทกสิคะ กระแทกเข้ามา อื้อ... พี่จักร โอว... ซี้ด... ซี้ด... อีกค่ะ อีกค่ะ พี่จักรขา... เอาอีก เอาอีก พี่จักรขา... ทำน้องดาอีก โอว... ซี้ด... ซี้ด...”

'จากนี้เจ้าและข้าเป็นสามีภรรยากันแล้วตามธรรมเนียม' จอมมารหนุ่มจับคางเล็กเชิดขึ้นะลางเคลื่อนเข้ามาใกล้ใช้ปลายจมูกถูไถปลายมนจมูกเล็ก กระซิบถ้อยคำน่าอายบางเบาให้ได้ยินเพียงสองคน. 'เรื่องที่ควรทำไว้ทำหลังจากกลับวัง..ของเรา' [1] เทพจักรพรรดิผู้มีอำนาจ สูงสุด ลำดับศักดิ์สู งกว่าเทียนจวิน 1 ขั้น

“เพคะ...” พระนมก้มหน้ารับบัญชาก่อนถอยออกไปขณะที่เจ้าหญิงแรกรุ่นยังทรงทอดพระเนตรข้ามเวิ้งฟ้าที่ลาดลงไปบรรจบกับผืนธาราอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งหล่อเลี้ยงดินแดนสองฟากฝั่งลุ่มน้ำไนล์มานับพันปี เนเฟอร์ติตียังทรงคาดหวังถึงความฝันอันงดงามเบื้องหลังกำแพงหินแห่งมหาวิหารของนครธ ิบส์ นางคือธิดาผู้เป็นที่รักยิ่งของฟาโรห์รามเสสที่สองซึ่งประสูติแต่พระนางเนเฟอร์ตารีมเหสีเอก ความรักเป็นล้นพ้นจากพระราชบิดามิเคยให้พระฉวีผุดผาดนั้นได้สัมผัสกับไอดินและรอยทรายแม้เพียงสักหน