จักรพรรดิดาบสะท้านฟ้า Novels & Stories

เสียงสตรีใสแจ๋วดั่งมุกกระทบหยกกึ่งก้องทั่วสารทิศ เสียงดนตรีขับร้องสรรเสริญโดยไร้ผู้บรรเลง เหล่าวิหคร่ายรำเต็มท้องนภา ต้อนรับจักรพรรดิองค์ใหม่ แสงทองอร่ามสาดส่องไปทั่วทุกชั้นฟ้า เหล่าทวยเทพแสบตาจนพากันหลุบตาต่ำ แรงกดดันมหาศาล ถาโถมเข้ามา กดทุกคนที่ยืนอยู่จนศิโรรา บลงกับพื้น สายฟ้าความแรงสูงผ่าเปรี้ยงลงมากลางแท่นศิลาทองคำ เสียงคำรามของมังกรทองดังสนั่นทั่วปฐพี

คุณนิดาส่งสายตาจิกกัดไปหาฟ้าใส “คุณแม่วัดจากอะไรล่ะครับว่าฟ้าใสเป็นผู้หญิงชั้นต่ำ” “ตาเทพ!” คุณนิดาแทบฟิวส์ขาด แต่พยายามระงับอารมณ์เอาไว้เต็มที่ “ไปทานข้าวกัน แม่รออยู่ เทพคงไม่อยากให้แม่ไส้แขวนหรอกนะ ส่วนหล่อนไม่ต้อง” คุณนิดาหันมาถลึงตาใส่ฟ้าใสที่ถูกดึงเข้าไปด้ว ย

จักรพรรดิพึมพำกับตัวเองเบาๆ “เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” ไคน์ตบบ่าเพื่อนรัก เข้าใจว่าจักรพรรดินั้นโศกเศร้ากับการตายของพ่อจนต้องมาดื่มเหล้าย้อมใจ “พ่อกูตาย เมียก็จะขอเลิก ชีวิตกูนี่มันดีจริงๆ”

00 หน้าตำหนักจี้เถา จี้เถาเป็นมารดาแท้ๆของหนิงหลงผู้ที่ใครๆก็รู้ว่าเป็นแม่ของแผ่นดินที่ทั้งสวยและจิตใจดีทุกคนต่างยอมรับในความเมตตาและความสามารถในการช่วยเหลือประชาชนแต่ต้องมาตกม้าตายเพราะคนใกล้ชิดคิดไม่ซื่อจึงเป็นที่ถกเถียงกันว่าผู้ใดกันจะขึ้นครองบัลลังก์คนต่อไป ตั้งแ ต่ที่จี้เถางั้นหมดสติและนอนเป็นผักมา 1 ปี พระชายาลั่วเอ๋อร์นัันได้สร้างข่าวลือใส่ร้ายภรรยาหลวงพร้อมสร้างตัวตนลูกสาวของนางที่มีนามว่าฟางหรง ให้อยู่ในความดีความชอบต่อหน้าผู้คนและมันก็สำเร็จทุกคนตามอยากให้คุณหนูฟางหรงขึ้นของราชเป็นคนต่อไป

จ้าวเยียนยกยิ้มกริ่มก่อนจะกวักมือเรียกบุตรสาวและบุตรชายของตนเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมกับเอ่ยขึ้นมา "เพราะน้ำแกงสะท้านฟ้าของเจ้า ยามนี้ท่านแม่ของเจ้าร้องหาพ่อทั้งวัน ฮ่า ๆ ๆ ฮี่ ๆ ๆ โฮ่ ๆ ๆ ๆ!!!" "จริงหรือ เจ้าคะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ!!!"

ทหารองครักษ์สองคนพุ่งเข้ามาคว้าแขนของเขาก่อนจะผลักเขาลงกับพื้น เขากรีดร้องด้วยความโกรธและความเจ็บปวด ร่างกายของเขาดิ้นพล่านราวกับไม่ยอมรับชะตากรรมที่ตัวเองได้ก่อขึ้น “ประหารเขาซะ!” จักรพรรดิถังเต๋อจงตะโกนด้วยน้ำเสียงที่สั่นจากความโกรธ ทหารองครักษ์สามคนก้าวเข้ามา ห นึ่งในนั้นยกดาบหนักขึ้นสูง ดาบสีเงินสะท้อนแสงแดดยามเช้าจนประกายเจิดจ้า

ฉันพยักหน้า “เยี่ยมเลย จ้าวอินเฉียว ในที่สุดเธอก็มีวันนี้ จากนี้ไปเรียกฉันว่าพี่สาวนะ”

ถ้าต้องออกจากแคว้นเจาจริงๆ หลังจากนี้ฟ้าห่างแผ่นดินไกล ไม่รู้ว่าแคว้นเจาจะเป็นอย่างไรบ้าง ฟู่จาวหนิงพูดอีกว่า "จะว่าไป ตอนนี้จักรพรรดิดูคลั่งไปหน่อย ข้าว่าเขาคงมองท่านเป็นหนามยอกตาจริงๆ ยอกมายี่สิบกว่าปีจนเหมือนธาตุไฟเข้าแทรกหน่อยๆ แล้ว ถ้าไม่ดึงท่านออก ในสมองเขาก็ คงไม่มีเรื่องอื่นอีก"

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ อื้อออออ “ หึ เงี่ยนเหรอน้ำออกเยอะเลย “ “ ไม่คะออกไปจากห้องฟ้าเดี๋ยวนี้ “ “ ทำไมฉันต้องฟังคำสั่งจากเธอ “ “ พี่กำลังทำให้ฟ้าเกลียดพี่มากกว่าเดิม อย่าทำให้ฟ้าต้องรู้สึกว่าเราไม่สามารถอยู่ร่วมบ้านกันได้อีกเลย แค่ที่พี่ทิ้งฟ้าไว้กลางทางฟ้าก็เกลียดพี่มากพอแ ล้ว รู้บ้างไหมว่าฟ้าต้องเจอกับอะไร ฮึก ฮือ ฮือ ถ้ามีคนไปช่วยฟ้าไม่ทันไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง “

เป็นคำด่าทอที่ออกจากปากบิดาบังเกิดเกล้า ฟ้ารดาไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่าเธอจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ออกมาจากผู้ชายที่เธอรักและเคารพ หญิงสาวยืนอึ้งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่นาน จ้องมองบิดาด้วยสายตาที่ตัดพ้อและผิดหวัง “ฟ้าก็อยู่ของฟ้าดี ๆ นะคะพ่อ ฟ้ามีความสุขกับชีวิตที่ฝ รั่งเศสนะคะ ถ้าไม่เป็นเพราะพ่อกับแม่ขอร้องฟ้าให้มาทำเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ ฟ้าจะมีชีวิตแบบนี้หรือเปล่าคะ?”