روايات وقصص ضمن จาฤกรติชา

เขายิ้ม “คุณ...” “อ้อ! ฉันลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อย่าหยาค่ะ เป็นชื่อดอกไม้” เธอพูดแล้วยกแก้วน้ำขึ้นจิบเล็กน้อย “ข้าวต้มปลาอร่อยมากเลยค่ะ ไม่คาวเลยสักนิด ใส่กระเทียมเจียวแบบนี้ด้วย อร่อยมากๆเลย” ‘ย่าหยา...ชาตินี้ก็ชื่อเดียวกับชาติก่อนหรือ?’

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ “อ๊ะๆๆๆๆๆๆ เตอร์ พี่แตก แตกแล้วววว อร๊ายยยยยย” รอบนี้เตอร์ทำตามใจอีกครั้งด้วยการถอนดุ้นเนื้อออกจากร่องสวาทของสาวรุ่นพี่ พาตัวเองไปคร่อมอยู่บนหน้าก่อนจะสาวมือถี่ๆ แล้วปล่อยน้ำขาวขุ่นลงสู่ใบหน้าและแว่นตาของสาวสวยเบื้องล่างอย ่างสะใจ “ฟู่ววววว สุดยอดเลยครับพี่”

Chapter 49 “จริงอยู่แล้ว ต้องหลอกให้อีกฝ่ายไว้ใจและตายใจ แล้วทุกอย่างก็จะเป็นของเรา” คนตอบมีนามว่า เจษฎา กิจจารัตน์ คนรักของพรรณพฤกษา น้องสาวของกัลป์

ชื่อเล่น ลูคัส ชื่อจริง นายวริทร์ เลิศไพศาล อายุ35ปี หนุ่มตี๋ลูกครึ่ง ไทย-อังกฤษ ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปทุกอย่างทั้งฐานะหน้าตาการศึกษา และครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นคนดี แต่คนดีทำให้เขาสูญเสียผู้หญิงที่เขารัก ผู้ชายที่ใช้คำว่าเลวได้สิ้นเปลืองที่สุด “ผมโดนทิ้งเพราะ คำว่าผมดีเกินไป?” ชื่อเล่น เจแปน ชื่อจริง นางสาว เจติมา รัตนาทิน อายุ23ปี

“คนนี้ไงย่ะ...ที่ฉันเคยบอกแก หล่อ รวย โปรไฟล์ดี เหมาะที่แกจะฉกมาทำ ‘ผัว’ !!” ปริชาติสาวหม้ายวัย24ปี เป็นกระดังงาลนไฟตั้งแต่อายุน้อยๆ เพราะเบื่อที่ต้องตามเอาใจสามี ที่ดีแต่หลีหญิงไปวันๆ ชีวิตสมรสจึงอับปางลงในเร็ววัน ทั้งที่เพิ่งจัดงานใหญ่โตได้ไม่ถึง3 เดือน เป็นหญิงย ุคใหม่ที่ไม่แคร์คำคน ต่อให้ปากหอยปากปูนินทา หล่อนก็หาได้แคร์ เมื่อตัวเองไม่เคยต้องแบมือร้องขอให้ใครช่วย มีทั้งสตางค์และชื่อเสียง พ่อ แม่ สร้างสมบัติไว้ให้ผลาญเยอะ “ขนาดนั้นเชียว ว่าแต่...เขาเป็นใครล่ะ?”

กริชรออยู่ไม่ถึงห้านาที ปรัชญ์ก็โทรกลับมา น้ำเสียงฟังดูก็รู้ว่ากำลังหงุดหงิดสุดขีด “ทนายที่มาช่วยว่าความให้ยายป้าแม่มดน่ะ ชื่อจักรภพเป็นทนายฝีมือดี หล่อ รวย การศึกษาดี และที่สำคัญยังโสด ท่าทางสนิทกับคุณลินินมาก” กริชบรรยายสรรพคุณของทนายหนุ่มให้ปรัชญ์ฟัง

ตอนนี้ชรันทรเหมือนเป็นคนละคนดวงตาแข็งกร้าวมีแต่โทสะโกรธแค้นรามินทร์จุกอยู่ในอก “มึงมันสารเลว” เมนิลาก่นด่าสามีของเธอเสียงสั่น “เงียบ!!” ชรันทรจ่อปากกระบอกปืนที่หัวของเมนิลา จนเธอต้องขยับตัวหนีและรีบสงบปากสงบคำกลั้นเสียงสะอื้น ปล่อยน้ำตาแห่งความกลัวไหลพราก หากย้อนเ วลากลับไปได้เธอจะไม่ยอมแต่งงานกับชรันทรแน่นอน

สินธรถาม “ผู้หญิงครับ ชื่อปิยะฉัตร เกิดวันฉัตรมงคลพอดีเลยเอาชื่อผมนำหน้า ชื่อเล่นชื่อน้องฉัตรครับ” ปิยะตอบด้วยความภาคภูมิใจ เพราะกระถินเอาชื่อเขาไปตั้งเป็นชื่อลูก

"อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลังฯ" แสนรักประนมมือไหว้รับพรจากพระภิกษุสงฆ์ที่มาใส่บาตรในตอนเช้า จากนั้นก็กรวดน้ำส่งบุญกุศลไปถึงมารดาผู้ลาลับ ให้ท่านมารับกุศลผลบุญที่หล่อนทำให้ และได้แต่หวังว่าช ีวิตของเธอจะมีความสุข ไม่ต้องเจอเรื่องร้าย ๆ ดั่งเช่นที่ผ่านมา