จาฤกรติชา Novels & Stories

๑๑ ข้อเสนอ คำถามจากหญิงชราและสายตาที่มองมาอย่างเข้มงวดนั้นทำให้อารมณ์ของทีปกรที่กำลังปะทุเดือดเต็มที่ค่อยๆ ทุเลาลงในเวลาต่อมา ชายหนุ่มยกมือขึ้นทำความเคารพหญิงชราแล้วเอ่ยแนะนำตนเองกับท่าน “สวัสดีครับ ผมชื่อทีปกร ขอโทษที่ทำเสียงดัง ผมแค่ต้องการมาเจรจากับคุณตีรณาเรื่อ งเด็กครับ”

เมฆากระซิบถามเธอชิดริมใบหู เธอหดคอขนลุกซู่ “ภะ..ภูริตา หวังรักษ์ เป็นลูกสาวคนเล็กของคุณลือชากับคุณบงกชค่ะ” “ไม่ยักกะรู้ว่าสองคนนั่นมีลูกสาวคนเล็กด้วย แต่ฉันก็ไม่ติดหรอกนะ จะลูกสาวคนเล็กหรือคนโตก็ได้ทั้งนั้น แต่ก็น่าจะบอกกันสักหน่อย จะได้เพิ่มเงินให้”

เธอพูดด้วยความตัดพ้อ…บัญชีเธอเหมือนบัญชีม้าออกขนาดนั้น เงินเข้าปุ๊บโอนออกปั๊บ ไม่มีเหลือนอนในบัญชีเลยด้วยซ้ำ “อีกอย่างคนที่ฉันอยู่ด้วยทั้งคืนก็คือคุณจิรัติกร เอกาฤกษ์” เธอตอบฉะฉานอีกทั้งพนักงานสอบสวนเองก็เลิกคิ้วสูงเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง…เอกาฤกษ์นั่นม ันนามสกุลของผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติคนปัจจุบัน พลตำรวจเอกจิรัติฐากร เอกาฤกษ์

พิชานันท์ยังคงกวาดตามองจนแน่ใจว่าเพื่อนไม่เป็นไรจริงๆ จึงหันไปพูดกับคนมาช่วยพวกตนเอาไว้ “ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ถ้าพ่อเลี้ยงไม่ได้ผ่านมาช่วยไว้ พวกเราคงแย่แน่ๆ เลย” ชายหนุ่มพยักหน้าบอก “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” “เกือบเหมือนกันค่ะ” เธอยิ้มแห้ง ก่อนจะหันมาแนะนำให้เพื่อนรู้ว่าเขาเป ็นใคร “นินสงสัยแย่แล้วใช่ไหม นี่คือพ่อเลี้ยงเตชทัต เจ้าของไร่ชาที่ใหญ่ที่สุดของไทยเลยนะ” ว่าแล้วก็หันไปเอ่ยกับพ่อเลี้ยงหนุ่ม “นี่เพื่อนของขิงเองค่ะ ชื่อชญานิน”

คุณธีรภรณ์บอกทุกคนที่มา ธีธัช ธีรนัย และทอไหมก้มลงกราบพระอาจารย์ตามที่คุณธีราภรณ์แนะนำ “นี่ล่ะค่ะพระอาจารย์ ตาธัชลูกชายอิฉันที่สงสัยว่าจะโดนคุณไสย ดูสิคะหน้าดำไม่มีสง่าราศรีเลยสักนิด” คนที่กำลังก้มลงกราบพระอาจารย์อย่างธีธัชถึงกับเงยหน้ามองอย่างไม่อยากเชื่อห ูตนเอง บ้าไปแล้ว มารดาเข้าใจไปได้อย่างไรว่าเขาโดนคุณไสย ความจริงแล้วเขาแค่เครียดเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาและทอไหม ที่พามาเนี่ยจะมาเอาคุณไสย์ออก นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรวะเนี่ย

ศีรษะทุยเริ่มปวดตุบ ๆ ขึ้นมา ในใจนึกถึงใบหน้าคมคายของคนที่สร้างเรื่องไว้ สัญญาหนึ่งปีทำไมต้องทำอะไรมากมายขนาดนี้ด้วย คนลำบากคือเธอนะ “เชคคาห์คือภรรยาของเชคค่ะ เป็นตำแหน่งนายหญิงของรัฐ หรือจะเรียกว่าสตรีหมายเลขหนึ่งของรัฐก็ได้” “แล้วเชค?”

ู่สวรรค์ชั้น จาตุมหาราชิกาได้สำเร็จจากนั้น She กลับมาหาฉันด้วยข้ออ้างว่าตอบแทนบุญคุณแท้จริงต้องการมาสร้างบุญบารมีจนสามารถเลื่อนขึ้นสู่สวรรค์ดาวดึงส์ มียศตำแหน่งใหม่คือ อัครเทพเพ็ญประภา แต่ฉันต้องมาอยู่จังหวัดที่ไกลที่สุดอย่าง นครพนม จวบจนวันนี้ก็จะครบหนึ่งปี ตามค ำขอที่ฉันได้จุดธูปบอกปู่ศรีสัตตนาคราช “พี่สุ กลับกันเถอะแพรวหิวข้าวแล้ว” เสียงเรียกนี้คือน้องที่ทำงานราชการในหน่วยสงเคราะห์ที่อยู่บ้านพักเดียวกัน เธอมีรูปร่างเล็ก ตาโตสวยผมยาวประบ่า ชอบใส่เสื้อโชว์สะดือ เป็นคนขอนแก่นแต่ได้บรรจุที่ นครพนม

พอใจบ่นพึมพำ กิตติ์ณัฏฐกรขำพรืดแล้วกล่าว “ผมชื่อกิตติ์ณัฏฐกร นามสกุล รดิศไชยนันท์ ครับผม เรียกกิตติ์เฉย ๆ ก็ได้”

เขายิ้ม “คุณ...” “อ้อ! ฉันลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อย่าหยาค่ะ เป็นชื่อดอกไม้” เธอพูดแล้วยกแก้วน้ำขึ้นจิบเล็กน้อย “ข้าวต้มปลาอร่อยมากเลยค่ะ ไม่คาวเลยสักนิด ใส่กระเทียมเจียวแบบนี้ด้วย อร่อยมากๆเลย” ‘ย่าหยา...ชาตินี้ก็ชื่อเดียวกับชาติก่อนหรือ?’

โรสิตายิ้มเยาะ “ กริ๊ดดดแก นังนังนังกระเทยกลับชาติ” สองสาวมะรุมมะตุ้มจนยามต้องมาแยก ‘บินเหิรฟ้าไปแล้วสำหรับนักธุรกิจชื่อดังพีทษรุท อาณาวรรตพร้อมกับอดีตคนรู้ใจที่มีข่าวแว่วว่าจะกลับมาเป็นคนรู้ใจคนใหม่อีกครั้งสำหรับไฮโซสาวพราวเสน่ส์ดาวิกา’