ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม 소설 & 이야기

ซือหยายิ้มหวาน อบอุ่นจนหัวใจลูกชายทั้งสองพองโต เด็กน้อยทั้งคู่ไม่รอช้า รีบหยิบซาลาเปาร้อน ๆ ขึ้นมาดูใกล้ ๆ พวกเขาตกตะลึงไปชั่วขณะ ขนมสีขาวนวลทำเป็นรูปกระต่ายน้อย นัยน์ตาแต้มจุดสีแดงเล็ก ๆ ราวกับสิ่งมีชีวิตจริง

อาหารที่เตรียมเอาไว้มีจำนวนมากพอให้ทุกคนได้กินจนอิ่ม และเมื่อพวกเขาได้เห็นซาลาเปาที่ทำจากแป้งสาลี ทั้งยังมีขนาดใหญ่ ทำให้คนงานที่มาทำงานก่อสร้างกำแพงในครั้งนี้ดีใจเป็นอย่างมาก พวกเขาไปทำงานที่ไหนก็ไม่เคยเจอเจ้าของบ้านเช่นนี้ อาหารที่เตรียมให้ก็ทำมาอย่างดีและมีให้กิน ไม่จำกัด อย่าดูถูกเพียงว่าบ้านของพวกเขาเป็นเพียงกระท่อมฟางเท่านั้น แต่ความสามารถในการทำอาหารนับว่าไม่สามัญเลยทีเดียว “หืม ซาลาเปานี่ ไส้ทำมาจากอะไรหรือ” นายช่างถามออกมาด้วยความสงสัยหลังจากกัดซาลาเปาเข้าปากไปคำใหญ่ “ไส้ซาลาเปาทำมาจากหน่อไม้กับเนื้อหมูเจ้าค่ะ”

บทนำ คุณหนูเยว่เหลียน นางเปรียบดั่งดอกบัวขาว งดงามใสสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอยยิ้มของนางกระจ่างใส ไม่ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นางก็สบายใจ

ยามคนตัวเล็กในอ้อมแขนเคลื่อนไหว ผิวนุ่มนิ่มเสียดสี ก่อให้เกิดความมันเขี้ยวปนละมุนมือ ไผทคิดมาตั้งแต่แรกเจอวัชรมัย เธอขาว แก้มกลมน่ากัดเหมือนซาลาเปา ลักษณะน่ารักนี้ถ่ายทอดมายังสกลกันต์

“มาแล้วค่ะ อาหารเช้าแสนอร่อยของบ้านซู ที่ทุกท่านอยากลิ้มลอง วันนี้มีน้ำเต้าหู้ร้อนๆ ซึ่งเหมาะกับช่วงเวลาที่อากาศเริ่มเย็นแบบนี้ และหากท่านได้กินกับซาลาเปาขาวอวบนุ่มเข้าไปด้วยกัน หลังจากนั้นตบท้ายด้วยขนมจีบลูกโตสูตรลับเฉพาะของบ้านเรา

… รอไม่นานท่านลุงก็ล้างไม้ล้างมือจนสะอาดดีแล้ว ก็รีบเดินมานั่งประจำที่พร้อมกินข้าวเช้า “หืม ซาลาเปาที่เจ้าทำช่างน่ากินนัก นอกจากจะขาวเนียน แล้วยังลูกใหญ่อีกด้วย กลิ่นเนื้อกลิ่นแป้งซาลาเปาตีกันในจมูกจนข้าท้องใส้ปั่นป่วนไปหมดแล้ว” ท่านลุงกล่าวชม พร้อมกับกลืนน้ำลายไปด้วย

สองพี่น้องดวงตาเป็นประกาย เมื่อเห็นซาลาเปามีหลายไส้ มีทั้งไส้หวานและไส้เค็ม แก่นคูณกับน้อยก็ดูตื่นเต้นไปด้วย ซาลาเปาขาวเนียนน่ากินสมกับที่เธอใช้เวลาทำนานจริง ๆ น้อยได้ยินเสียงละอองทำงานตั้งแต่เช้ายันเย็นโดยไม่หยุดเลย แต่รสชาติต้องดูอีกที

ทันทีที่เขากัดเข้าไปคำแรก ความนุ่มของแป้งและความฉ่ำของไส้หมูที่ปรุงรสมาอย่างดีก็ทำให้เขาอุทานออกมา “โอ้โห นี่มันไม่ใช่ซาลาเปาทั่วไปแล้ว แป้งนุ่ม แถมไส้นี่รสชาติถึงเครื่องจริงๆ หมูเน้นๆ ในราคาเท่านี้ ไม่แพงเลย”

ซาลาเปาของนางแป้งนั้นนุ่มมาก ไส้ข้างในก็หอมและเนื้อนั้นก็ฉ่ำรสดีมากๆ "ไว้ข้าจะคิดอีกทีนะเจ้าคะ ว่าจะขายมันดีหรือไม่ ข้าต้องขอตัวจัดเตรียมข้าวของที่จะขายวันนี้ก่อน"

"เนื้อนุ่มละมุน รสเค็มหวานกำลังดี ช่างเข้ากันกับข้าวอบเผือกยิ่งนัก" ซาลาเปา ที่จัดเตรียมมาเป็นไส้หมูสับ ฮองเฮาทรงหยิบซาลาเปาหมูขึ้นฉีกออก ไส้ร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมอบอวล "แป้งนุ่ม ไส้ปรุงรสกลมกล่อม ขนาดพอดีคำ"