ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม Mga Nobela at Kwento

ฉงเจิ้นตอบ พอเอ่ยถึงเหมยฮัวที่ชายซาลาเปาอยู่ในตลาดฝั่งใต้ ภาพของแม่ม่ายสาวใหญ่ก็ผุดวาบเข้ามาในหัวของชงหยวน ‘เหมยฮัว’ เป็นผู้หญิงผิวขาว ใบหน้าของนางสะสวยสะดุดตา รูปร่างเอิบอิ่มสมบูรณ์ หุ่นทรงสะบึมทั้งสะโพกอกเอวมีเสน่ห์เย้ายวน ทุกครั้งที่นางออกมาขาย ซาลาเปา ผู้ชายทุกคนต้องมองจนเหลียวหลัง “อ๋อ… นึกออกแล้วท่านพ่อ ข้าเพิ่งรู้ว่านางมีลูกสาว… ”

ทั้งสองไม่รอช้าเมื่อได้ของมาอยู่ในมือแม้จะรู้สึกไม่ค่อยรู้จักกับรูปร่างแปลกประหลาดแต่ก็ไม่ได้กลัวที่จะเอามันเข้าปาก เมื่อลิ้นสัมผัสรสชาติของแป้งซาลาเปาที่หนาแต่นุ่มราวปุ๋ยนุ่น อีกทั้งไส้ถั่วที่บดละเอียดหวานกำลังดีกินกับแป้งช่างเข้ากันแถมยังกินตอนที่ร้อน ๆ อย่างนี้ยิ่งทำใ

เสี่ยอนันต์บรรยายภาพตรงหน้า ไม่คิดว่าซาลาเปาสองลูกที่ซุกซ่อนเอาไว้ภายในร่มผ้าของหล่อน จะขาวเนียนสะดุดตา ขาวมากจนแลเห็นเส้นเลือดสีเขียวๆ กระจายเป็นสายลางๆ อยู่ภายใต้เนินเต้าอวบเต่ง “ใหญ่… ใหญ่มาก… อั๊วชอบที่สุด” เสี่ยอนันต์ละล่ำละลักชม เต้านมที่เห็นอยู่นี้อวบใ หญ่เสียจนฝ่ามือของเขาที่ว่าใหญ่ก็ยังทาบไม่มิด

ท่านอ๋องจึงกัดคำใหญ่ตามใจนาง รสสัมผัสที่ลิ้นแตกต่างจากที่เคยกินมาก่อน เนื้อแป้งนุ่ม เนื้อหมูผัดรสชาติกลมกล่อมที่ลงตัวกับเนื้อแป้ง อร่อยจริงอย่างที่นางว่า. “อร่อยหรือไม่เจ้าคะนายท่าน” นางยื่นหน้ามาใกล้ เพราะอยากรู้ว่านายท่านจะชอบซาลาเปาฝีมือมารดาของตนหรือไม่

ยายชื่อที่อยู่ข้างบ้านหวังพูดขึ้น "เห็นช่างเตียจะบอกว่าเป็นน้องสาวคนเล็กนะ นางเลี้ยงดีมาก เด็กน้อนตัวกลมผิวขาวเป็นซาลาเปาเลย"เมียผู้ใหญ่บ้านเอ่ยออกมา ทำนาไปก็หาเรื่องคุยกันไป ตอนนี้นาทุกคนเริ่มซ้อมนากันแล้วเลยมีเรื่องมาคุย

ซาลาเปาสีขาวอวบนอนแอ้งแม้งอยู่ในตะกร้าเก็บความร้อน น้ำซุปที่อยู่ในหม้อดินส่งกลิ่นหอม ๆ ลอยคละคลุ้ง พานเยี่ยนซินหยิบซาลาเปาขึ้นมากัดไปหนึ่งคำแล้วก็เริ่มกินลูกที่หนึ่งสองสามสี่ต่อไปจนหมดทั้งตะกร้า น้ำซุปร้อน ๆ ก็ไม่มีเหลือ

“แม่คุณเอ๊ยนมทั้งสวยทั้งใหญ่ เมื่อกี้หนูดูดข้าวหลามลุงจนกะทิแทบแตก คราวนี้ลุงขอกินซาลาเปาของหนูบ้างนะจ๊ะ” ลุงใหญ่ตาวาวมองสองเต้าขาวเนียน ขาวมากจนเห็นเส้นเลือดกระจายเป็นสายรางๆ อยู่ภายใต้ผิวนุ่ม ทั้งบีบทั้งขยำสลับดูดเลีย ไม่นานหัวนมของส้มโอก็แดงเรื่อ เปียกชุ่ มไปด้วยคราบน้ำลายเหนียว

นางทำซาลาเปาไส้เค็มสิบห้าลูกและไส้หวานสิบห้าลูกถูกวางเรียงกันในซึ้งไม้ไผ่สามชั้น ก่อนจะยกกระทะใบใหญ่ขึ้นตั้งบนเตาฟืนเติมน้ำ รอจนกระทั่งน้ำเดือดได้ที่แล้วจึงนำซึ้งไปวางบนกระทะ ทิ้งไว้ประมาณสองก้านธูปกลิ่นหอมของซาลาเปาก็เริ่มลอยฟุ้งไปทั่วทั้งห้องครัว ห นิงเยียนค่อย ๆ เปิดฝาซึ้งออกมาอย่างระมัดระวัง ซาลาเปาที่นึ่งเสร็จแล้วมีสีขาวนวลดูน่ากิน นางจัดการยกซาลาเปาไส้หวานและไส้เค็มใส่ตะกร้าหวายอย่างละสิบเอ็ดลูก แล้วนำผ้าสะอาดมาคลุมไว้ จากนั้นก็หยิบตะกร้าถือไปที่บ้านใหญ่ทันที

"อึก..." รสชาติหวานละมุนและความอุ่นซ่านที่แผ่กระจายไปทั่วลำคอทำให้เขาถึงกับชะงัก รสของธัญพืชที่เคี้ยวหนึบหนับในปากมันช่างเป็นรสชาติที่สวรรค์ประทานชัด ๆ เขาหยิบซาลาเปาขึ้นมา กัดลงไปบนเนื้อแป้งที่นุ่มหยุ่นจนพบกับไส้หมูสับรสชาติเข้มข้นที่ชุ่มฉ่ำ "อร่อย... อร่อยเห ลือเกิน"

สองมือหนาช่วยกันกอบกุมคลึงเคล้นซาลาเปาสองก้อนที่อิ่มฟูเนียนนุ่มเผยความขาวละมุนซึ่งเพียงมองด้วยสายตาก็สัมผัสได้ถึงความเด้งแน่นชวนให้ลิ้มลอง “โอ้...ทรวงอกของเจ้าเหตุใดใหญ่ล้นเพียงนี้ เมื่อก่อนได้แค่จ้องมอง แต่บัดนี้สองก้อนเนื้อนี้อยู่ในกำมือของข้าแล้ว ฮ่า ฮ่า”