ถึงเวลาชะตาเทพ Novels & Stories

บทที่ 30 เข้าหอ เสียงประทัดดังขึ้นอีกครั้งเป็นสัญญาณถึงงานพิธีที่เสร็จสิ้นลง หานอี้หลงทรุดกายลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวังอย่างแรง น้ำตาไหลซึมจากปลายหางตาพร้อมใบหน้าที่ดูซีดเซียว ดวงตาหม่นแสงลงราวกับความหวังและความฝันที่พังครืนลงตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งหนทางไปต่อได ้

เธออายุเพียงสิบสามปี เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่งที่โลกทั้งใบยังเต็มไปด้วยความหวังและแสงสว่าง และไม่มีวันคาดคิดเลย... ว่าอนาคตจะพาเธอมาพัวพันกับคนอย่าง ธีรัช

เธอเริ่มสั่งดอกไม้และของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อส่งไปยังไร่ชาพรหมเทพ หวังว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยบรรเทาความโกรธของอาชาลงได้บ้าง แต่สิ่งที่ทั้งธงและดารินไม่รู้เลยคือ ดวงตาของ “เสือ” กำลังจับจ้องทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา บอดี้การ์ดมือดีที่ปลอมตัวเป็นนักท่องเ ที่ยว

คำบอกเล่านั้นทำเอาคุณหญิงรวีวรรณกับป้านุชแทบจะกรีดร้องออกมา “เขาบอกว่าเวลาเหล่านั้นผ่านพ้นไปแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาของผมกับกี้ที่ถูกกำหนดเอาไว้ ให้ทำอะไรให้ชัดเจนเสียที อย่าปล่อยให้คลุมเครือ ไม่งั้นมันจะเหมือนลบหลู่เทพีแห่งชะตากรรม” ดวงตาของผู้เป็นมารดาของกิรณาครุ่นคิด

“แม่แค่บอกว่ามันถึงเวลาแล้วก็เท่านั้นเอง ไม่เห็นต้องคิดมากเลย ทำใจเถอะเพราะวันนี้ก็เท่ากับว่าเป็นวันเปิดตัวลูกนะคาเมล” “ครับผม จะพยายามทำใจ แต่ถ้าทำให้หงุดหงิดอย่าหาว่าผมเหวี่ยงสื่อก็แล้วกันครับ”

ภาพสุดท้ายที่จิรพัฒน์เห็นคงจะเป็นภาพที่องค์เทพสององค์กำลังยืนเคียงข้างกันสลับสีหน้าไปมาก่อนจะส่งยิ้มให้เขาด้วยความปรารถนาดีแม้จะอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งก็ตามที องค์เทพผู้ที่อยู่คู่ตระกูลรัตติกาลจันทร์อัปสรมาอย่างยาวนาน ราชันแห่งโชคชะตาและเทวทูตแห่งกาลเวลา ผู้ที่ด ึงเขาให้กลับมาพบกับความเป็นจริงอีกครั้งโดยที่ชายหนุ่มไม่ได้ต้องการเลยแม้แต่น้อย ณ เพนท์เฮ้าส์หรูในเครือเยฮวาซี พระเพลิงนั่งจ้องมองใบหน้าหล่อคมของนายแบบนามว่า 'เทมป์เปอร์' ใบหน้าเรียบเฉยไร้ซึ่งอารมณ์ใดทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

“เจ้าจึงคิดจะแตะต้องกายข้าเช่นนั้นหรือ หึหึ! ช่างน่าขันเสียเหลือเกินเจ้าเด็กน้อย แต่ข้าเกรงว่าเจ้าจะมิได้คำตอบอันใด” “เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันเถิด” “เจ้าค่ะ ท่านผู้ทรงอำนาจ” “การตายของเจ้ามีผลต่ออาณาจักรฉางอันอย่างยิ่งยวด ที่แผ่นดินต้องล่มสลายเร็วกว่ากำหนดในอีกสองร้อยปีข้างหน้า มันทำให้ว งจรของห้วงเวลาผิดเพี้ยน และเจ้าจะต้องรับผิดชอบ เพราะมันเกิดขึ้นจากการตายของเจ้า! ขอให้รู้เอาไว้เสีย หานซูหลิน!”

เจ้าฟ้าหญิงทรงละสายพระเนตรจากราชองครักษ์ไปยังเวิ้งฟ้าสีเทาเข้มเบื้องบนซึ่งเต็มไปด้วยดวงดาราส่องประกายวับวาวเหนือฟากฟ้าแห่งธีบส์ “ชีวิตของเราเสมือนการเดินทางของเคเพรา เทพรากำเนิดแต่ขอบฟ้าในอรุณรุ่งแห่งทิวาและเดินทางไปสู่แต่ละช่วงของเวลา...เหมือนเรา เพียงแต่การเดิน ทางจักไปสิ้นสุด ณ ขอบฟ้าทางตะวันตก ช่างยาวไกลนัก ก่อนทุกอย่างจะดับสลายกลับไปสู่ดินแดนอันมิดมิด”

ตำหนักดุจตะวันที่เคยเยียบเย็น มาบัดนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสดใสของเด็กน้อยที่เติบโตท่ามกลางความรักของบิดามารดาและชะตากรรมที่ไม่อาจฝืน ทุกชีวิตล้วนมีชะตากรรมไม่เว้นแม้แต่ปวงเทพ และนี่คือชะตากรรมของหญิงสาวที่ถูกเรียกขานว่าซิ่นฮวา เริ่มต้น...

ขอประทานอนุญาตจัดพิธีเสี่ยงทายดวงเมือง โดยใช้อินทรีสวรรค์หมื่นลี้ ซึ่งเป็นวิหคเทพมงคลเป็นผู้ชี้ชะตา หากสตรีผู้ใดมีดวงชะตาบริสุทธิ์และแรงกล้าพอจะสยบความดุร้ายของวิหคเทพตัวนี้ลงได้ สวรรค์ย่อมเปิดทางและประทานหยาดฝนลงมาสู่แผ่นดินตามคำอธิษฐานของนาง พ่ะย ่ะค่ะ”