ถึงเวลาชะตาเทพ Novelas e Histórias

ตอนที่2 ตอบแทน เรื่องราวความรักของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป ชิดจันทร์ยังหาคำตอบไม่ได้ แต่เธอคิดว่าอีกไม่นาน ชะตาลิขิตจะพาเธอไปหาคำตอบ ที่มันควรจะเป็น

บิดามังกรเผลออุทานเรียกชื่อเทพอาวุโส ไม่มีผู้ใดได้พบท่านบ่อยนัก ขนาดเทพผู้มีอายุนับหมื่น ๆ ปียังไม่มีวาสนาได้ของขวัญจากเทพผู้เฒ่าด้วยซ้ำ “แม่ทัพหยางยี่คุน ท่านเคยได้ยินหรือไม่? ห่างกันพันลี้แสนไกล บุพเพเชื่อมไว้ด้วยด้ายแดง ชะตาของท่าน จะว่าร้ายก็ร้าย ดีก็ดี...” ไม่พูดเปล่า

" เวลาของเจ้าบนโลกมนุษย์หมดแล้ว ถึงเวลาก็ต้องกลับ ยังไงเจ้ากับนางก็เป็นไปไม่ได้ ถึงฝืนชะตาอยู่ต่อยังไงเจ้ากับนางก็ไม่มีทางได้อยู่ด้วยกัน" " แต่เจ้าเป็นเทพแห่งโชคชะตา เหตุใดจึงลิขิตให้ข้าไม่ได้ เจ้าก็แค่เปลี่ยนด้ายแดงให้ข้าไปผูกกับนางแทน" "ข้าทำแบบนั้นได้ซะที่ไหน มันผิด กฎสวรรค์เจ้าก็รู้ "

บทรักบทสวาทของทั้งสองยังคงบรรเลงต่อไปไม่หยุดลงง่ายๆ และไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงยามใด เหลยคังมองเหม่อไปบนผืนฟ้าที่สว่างไสวระยิบระยับไปด้วยแสงจากดวงดาว เมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นภายในตำหนักเขาก็ได้ถอยห่างออกมา บัดนี้ได้แต่คิดหนักใจ นี่ข้าต้องตามหาเจ้าอ้ปป้านั่นไปถึงเมื่อไ หร่กัน

“ขอความทรงจำเดิมของข้าในภพชาตินี้ด้วยจะดียิ่งเจ้าค่ะ ท่านเทพชะตา!” เสิ่นซือหนิงตั้งสมาธิแล้วสื่อสารในใจกับเทพชะตา ท่านเทพที่ส่งนางลงมาฝ่าด่านเคราะห์ครั้งสำคัญ

แสงเช้าค่อย ๆ สว่างขึ้นเสียงวังเริ่มตื่น แต่ในตำหนักหลงเยว่—ยังคงเป็นเช้าที่อบอุ่น เงียบสงบ และเป็นของพวกเขาสองคนเท่านั้น เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากนอกตำหนักหลงเยว่ ตามด้วยเสียงเคาะประตูอย่างระมัดระวัง “เอ่อ… ขอเดชะ องค์ชายจันทรา ถึงเวลาสรงน้ำยามเช้าแล้วพ่ะย่ ะค่ะ”

"เข้าใจได้ก็ดี เจ้าจงระลึกไว้เรื่องบางเรื่องยิ่งสืบยิ่งเป็นภัย" คำสั่งนั้นชัดเจนยิ่งกว่ากระแสน้ำเย็นเฉียบ เจี้ยนหลงลุกขึ้นประสานมือคำนับล่าถอยออกจากศาลา ทิ้งไว้เพียงเสียงจิบชาอย่างผ่อนคลายของผู้ที่มีอำนาจล้นฟ้า ขณะที่คนบงการลอยนวลไร้ร่องรอยที่จะเอาผิดได้

ทั้งลานศึกษาฮือฮากันขนานใหญ่ ไม่มีใครเคยเห็นด่านเคราะห์ที่เจาะจงตัวบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาเทพสงครามมาก่อน ท่านเฒ่าจันทรายิ้มบางๆ แววตาแฝงความนัยลึกซึ้ง “ศิลาลิขิตชะตาไม่เคยผิดพลาด เสี่ยวเถา... ด่านเคราะห์ของเจ้า ไม่ใช่การใช้กำลังหักหาญ แต่คือ ‘ด่านเคราะห์หั วใจ’ มหาเทพเฉิงหลันคือบุรุษผู้ตัดขาดจากกิเลสทั้งปวง หากเจ้าสามารถทำให้หัวใจที่ด้านชาดุจเกล็ดหิมะของเขาสั่นคลอน หรือยอมรับในตัวเจ้าได้... เจ้าจึงจะผ่านด่านและเลื่อนขั้นเป็นเทพชั้นสูง” เสี่ยวเถ่าอ้าปากค้าง รู้สึกเหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมากลางกบาล

มาร์ชถามยิ้ม ๆ "ฉันเองแหละ... แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันต้องเปลี่ยนชื่อเรื่องแล้วล่ะ" "เปลี่ยนเป็นอะไร?" **"Destined to be Yours... ชะตารักที่ฉันเลือกเอง"** มิล่าตอบพร้อมรอยยิ้มที่สดใสที่สุดเท่าที่มาร์ชเคยเห็นมา จบบริบูรณ์

นิท หรือแม้แต่สาวใช้ถูกพายุอารมณ์ของเขาสาดใส่ เขาไม่เคยสนใคร ตราบใดที่มีเงินล้นมือ กระทั่งคืนหนึ่งในยามที่ลูกสาวล่วงเข้าสิบเดือน ปีศาจร้ายในตัวเขาก็เกิดอาละวาด เขาบันดาลโทสะใส่ลูกน้องด้วยแจกันกระเบื้องที่อยู่ใกล้มือ ทว่าเพียงแจกันใบใหญ่ถูกทุ่มลงพื้น แม่หนูน้อยที่วิ่งเตา ะแตะเข้ามาหาก็กลับร้องจ้าอย่างเจ็บปวด