นางบำเรอขัดดอก Novels & Stories

“หากรู้ว่าฮูหยินร้อนร่านไม่แพ้นางคณิกา พี่คงไม่ยั้งแรงไว้เสียนานแล้ว อ่าส์ คับแน่นเหลือเกิน คืนนี้เจ้าคือนางบำเรอระบายกำหนัด” “อ๊าส์ อ๊ะส์ เจ้าค่ะ ซิ๊ดส์ อี้เออร์เป็นที่ระบายน้ำรักของท่านรองเสนาบดีหื่นกาม นางบำเรอผู้นี้ โอ๊ย จะใช้ร่องรูตอดรัดรีดเอาความข้นขาวของท่าน มาจนหมด อ๊าส์ อ๊าส์ สามีเจ้าขา”

คุณเหนือค่อยๆ ใช้มือปลดเม็ดกระดุมเสื้อนักศึกษาของฉันออกทีละเม็ดๆ ฉันได้แต่นอนตัวแข็งทื่อเพราะเกรงกลัวสายตาดุดันคู่นั้นของเขา “เธอก็ต้องอยู่กับฉันเอาตัวขัดดอก ไม่ใช่อยู่ในฐานะนางบำเรอ แต่อยู่ในฐานะคนรับใช้” ขะ เขาโหดร้ายมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้

เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนที่เจือด้วยกลิ่นมินต์จาง ๆ รินรดอยู่ตรงซอกคอขาวผ่อง โรมจงใจปัดปลายจมูกโด่งสันไปตามลาดไหล่บอบบาง สูดดมกลิ่นหอมสะอาดของดอกมะลิที่เขาสุดแสนจะหลงใหลเข้าปอดลึก ๆ “ในเมื่อหน้าที่แม่บ้านทำอาหารของเธอมันไม่ได้เรื่อง ฉันว่าเรามาเ ปลี่ยนไปทำหน้าที่ ‘นางบำเรอ’ ที่เธอถนัด น่าจะคุ้มค่าข้าวมากกว่านะพริ้ม”

ี่นี่เพราะเชื่อคำแนะนำของซินแสและคำแนะนำของแม่ว่า ถ้าได้ลูบคลำดอกไม้รูปร่างประหลาดนั่นแล้วจะเจอเนื้อคู่ จะพ้นเคราะห์ จะมีความรักดีๆ แต่ดูสิ่งที่เธอได้รับสิ... นอกจากจะเคล็ดขัดยอกไปทั้งตัวเพราะโดนเจ้าของไร่จับกินไม่เว้นวันแล้ว เธอยังต้องมาตกอยู่ในสถานะเมียบำเรอที่ไร้ ศักดิ์ศรี เป็นแค่ที่ระบายความใคร่รอวันให้ตัวจริงเขามาทวงคืน

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าเธอคนนี้จะผ่านสมรภูมิมามากขนาดไหน กับอีแค่นางบำเรอขัดดอก เรื่องอะไรเขาจะต้องแคร์ จะใช้งานเธอคุ้มกับดอกเบี้ยหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ เอามาลองใช้งานดูก่อน ถ้าไม่ถูกใจก็อาจจะยอมปล่อยเธอกลับคืนไปให้ไอ้หน้าหล่อนั่น ยกดอกเบี้ยให้ ถือเป็นรางวัลลูกกตัญญู

EP64 - ไฟรัก บำเรอสวาท (บูม) บูมเอ่ยพรางเดินดุ่มๆไปหาชายที่ทำร้ายเด้กและขโมยของซึ่งนอนเจ็บจากการที่มีดสั้นปักหลังอยู่บนพื้น

สตรีบำเรอค่อยๆ ถอนปากออกจากแม่ทัพหนุ่มเพราะทรวงอกคู่งามและร่องสวาทยังโดนเล่นงานอย่างไม่ยอมหยุด ซี้ด....อุ๊ย. สตรีบำเรอก้มลงมองร่องสวาทของตัวเองที่ยังคงคาบท่อนสวรรค์ขนาดยักษ์อยู่และน้ำสวรรค์อันมากมายที่กำลังไหลย้อยลงบนเตียง “อุ๊ยย....ท่านเจ้าขา...”สตรีบำเรอพูดพร ้อมสบสายตากับแม่ทัพตรงหน้า

มือใหญ่จับท่อนแขนเล็กไว้แน่น ก่อนลากร่างงามไปยังห้องนอน พวงชมพูขืนตัวเต็มที่ ร้องบอกให้เขาปล่อย ทว่ายิ่งทำให้คนกำลังหึงจัดคิดว่า เธอไม่อยากมีความสัมพันธ์กับตน ปราณปวิชเหวี่ยงร่างงามไปบนที่นอน “พี่ปราบเป็นอะไรคะ” “ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่ไหมว่า ตราบใดที่เธอเป็นนางบำเรอขอ งฉัน เธออย่าริอ่านไปร่านกับผู้ชายคนอื่น ในเมื่อไม่ฟัง เธอก็ต้องได้รับบทเรียน” ท่าทางเขาตอนนี้น่ากลัวมาก

หยาดน้ำหยดน้อย คล้อยคลออยู่ที่หางตา ยอมรับในความจริงอย่างกล้าหาญ ว่าเรื่อง ‘นางบำเรอ’ ได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ ที่ต้องถูกพูดถึงและจดจำไปจนตาย “ขอโทษค่ะแม่…ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ หนูจะไม่พูดประโยคเมื่อครู่เด็ดขาด”

เซนต์มองเพื่อนๆของเขาด้วยอาการตาขวางเตรียมพร้อมจะฆ่าทุกคนถ้าเกิดมีใครพูดมากขึ้นมาอีก เรื่องนางบำเรอของเขาถือเป็นความลับเมื่อเธอไม่ใช่เพียงแค่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไปแต่เป็นถึงลูกสาวของศัตรู “สาวๆของกูไง ฮือฮากันน่าดูเลยวะ มีคนแสดงหนังสดให้ดู”