นางเอกเก่ง นางเอกเข้มแข็ง นิยาย เรื่องราว Novels & Stories

“คุณเอเวอลิน คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมคะว่าพร้อมจะยุติชีวิตสมรสตลอด 20 ปี และสละสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก ๆ” “ค่ะ ยื่นเรื่องได้เลย ฉันพอแล้ว” ฉันตอบอย่างใจเย็นผ่านโทรศัพท์ ขณะออกแรงขัดคราบไขมันฝังแน่นบนเคาน์เตอร์หินแกรนิต ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับครอบครัวนี้ ฉันจัดการทุกอย่างในบ้าน ดูแลเรื่องการศึกษาของลูก ๆ และยืนอยู่เคียงข้างสามี คอยสนับสนุนให้เขาก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จในแวดวงธุรกิจโดยไม่เคยปริปากบ่น แต่แล้วอเล็กซานเดอร์ สามีของฉัน กลับพาโคลอี้ น้องสาวบุญธรรมวัยสาวของเขาไปให้สัมภาษณ์ด้วย พร้อมพูดว่า “ความสำเร็จของผมในวันนี้ ล้วนต้องขอบคุณน้องสาวบุญธรรมของผม” แม้แต่ลูก ๆ ของฉันเองก็ยังดูถูกฉัน เรียกฉันว่าเป็นแค่แม่บ้านธรรมดา ๆ หยาบกระด้างคนหนึ่ง พวกเขาจับมือเป็นพวกเดียวกับ “คุณอา” ที่ม

ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ฉันคบหาอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า "เร็กซ์" เขาเป็นคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิงที่ฉันรู้จักผ่านทางออนไลน์เท่านั้น เรากำลังอยู่ในช่วงที่ความสัมพันธ์กำลังดื่มด่ำสุดๆ มันคือช่วงโปรโมชันที่ทุกคืนโทรศัพท์ของฉันจะสั่นรัวด้วยข้อความที่ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ "คิดถึงนะ ที่รัก" "เมื่อคืนฝันถึงคุณอีกแล้วนะ คุณนัวเนียผมไม่ห่าง แถมยังอ้อนวอนขอ 'มัน' จากผมอีกด้วย" ฉันกำลังจะเสนอว่าเราควรนัดเจอกันจริงๆ สักที แต่แล้วเขาก็ส่งรูปถ่ายโต๊ะทำงานของเขาแบบทีเล่นทีจริงมาให้ และฉันก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่คุ้นตา มันคือตราประจำตระกูลมาเฟียฟัลโคน และฉันก็ดันทำงานอยู่ในบริษัทที่มีพวกฟัลโคนเป็นเจ้าของด้วย ตลอดสามเดือนมานี้ ฉันแชทสยิวกับผู้ชายอันตรายระดับสมาชิกตัวจริงของมาเฟีย ซึ่งเขาอาจจะอย

เช้าวันหนึ่ง ขณะฉันออกจากบ้าน ก็เจอทารกถูกนำมาทิ้งไว้ข้างทาง ในตอนที่กำลังจะอุ้มทารกกลับบ้าน จู่ ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงในใจของเขา [พ่อฉันนี่ฉลาดจริง ๆ จงใจเอาฉันมาทิ้งไว้ตรงหน้าลู่ซีซี ให้เธอเก็บฉันไปเลี้ยง แบบนี้ฉันก็จะเข้าทะเบียนบ้านตระกูลลู่ได้อย่างถูกต้อง] [ตอนนั้นลู่ซีซีอาศัยฐานะของตระกูล แยกพ่อกับแม่ฉันออกจากกันอย่างใจร้าย ตอนนี้กลับต้องมาเลี้ยงลูกนอกสมรสให้พ่อฉัน นี่แหละคือกรรมของเธอ!] [พอฉันได้เป็นคุณชายตระกูลลู่เมื่อไหร่ ฉันจะรีบช่วยพ่อกำจัดลู่ซีซี ยัยผู้หญิงชั่วให้ตาย แล้วรับแม่มาอยู่ด้วยกัน ให้ครอบครัวสามคนของพวกเราได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา] ทารกที่นอนอยู่บนพื้นยังคงอ้าปากยิ้มให้ฉัน แต่ฉันกลับได้ยินเสียงในใจของเขาอย่างชัดเจนทุกคำ มุมปากฉันยกยิ้ม ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก

เสิ่นเฉียวซีรับกระสุนแทนฮั่วอวี่เฉินอาเล็กผู้แสนเย็นชาคนนั้นของเธอไปถึงสามนัด ถึงทำให้คุณย่าฮั่วพยักหน้ายินยอมให้เธอแต่งงานเข้าตระกูลได้ในที่สุด แต่ในระหว่างที่เธอได้รับบาดเจ็บจนหมดสติอยู่นั้น ฮั่วอวี่เฉินกลับประกาศว่าภรรยาที่เขาจะแต่งงานด้วย คือสวี่หวั่นเยว่ นักเรียนยากไร้ที่ตระกูลฮั่วให้การอุปถัมภ์ ทันทีที่คำประกาศนี้ออกมา ทั่วทั้งเมืองก็ฮือฮากันยกใหญ่ เพราะใครๆ ก็รู้ดีว่า กุหลาบที่ฮั่วอวี่เฉินฟูมฟักมากับมืออย่างเสิ่นเฉียวซีดอกนี้พยศขนาดไหน สวี่หวั่นเยว่เป็นเพียงนักข่าวฝึกงานตัวเล็กๆ ของหนังสือพิมพ์ฮ่องกงเดลี่ ไร้คุณสมบัติพอที่จะทำให้คุณหนูใหญ่ท่านนี้เก็บมาใส่ใจโดยสิ้นเชิง ดังนั้นเมื่อเสิ่นเฉียวซีปรากฏตัวขึ้นในงานหมั้นของฮั่วอวี่เฉินกับสวี่หวั่นเยว่ แขกเหรื่อเกือบทุกคนในงานจึงปักใจเชื

ฉันคือที่ปรึกษามือหนึ่งของตระกูลฟัลโคน เป็นมันสมองของพวกเขา และวันนี้... ฉันกำลังจะเดินจากไป ฉันส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ฉันดูแลอยู่ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์เสี้ยวสุดท้าย ผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด "คุณคืออนาคตของตระกูลนี้นะ ออเรเลีย คุณจะทิ้งมันไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้" ฉันส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มอันขื่นขม พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันแต่งงานอย่างลับ ๆ กับมาเฟีย 'วิตตอริโอ ฟัลโคน' มานานถึงสามปีแล้ว ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้เขา มากเพียงพอจะเอาชนะใจและได้รับความรักทั้งหมดจากเขา แต่เหตุการณ์ลอบสังหารที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ทำให้ฉันตาสว่าง ฉันโดนยิง อาการสาหัส ฉันต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลเป็นคนรักษา ซึ่งนั่นต้องได้รับคำส

ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปร่วมงานกาล่าการกุศลกับสามี มาเฟียมัสซิโม และจู่ๆ มาเฟียตระกูลศัตรูก็บุกเข้าโจมตีเรา ฝูงชนแตกตื่นหนีตาย ฉันถูกกระแทกล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลนองไปทั่ว มัสซิโมสติแตก เขาตะโกนเรียกหาแพทย์อย่างบ้าคลั่ง ร้อนรนแทบขาดใจเพื่อช่วยชีวิตลูกของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พวกเขากลับหายไปแล้ว หายไปทั้งคู่ ไม่มีลูก ไม่มีมัสซิโม ฉันจำเสียงปืนได้ จำได้ว่ามัสซิโมใช้ร่างของเขาบังฉันเอาไว้ ความหวาดกลัวอันหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ ฉันฝืนพาตัวเองขึ้นนั่งบนวีลแชร์แล้วรีบตรงไปตามโถงทางเดิน และนั่นคือตอนที่ฉันได้ยินพวกเขา... มัสซิโมกับหมอ "บอสครับ ผมเสียใจด้วย เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่เด็ก... เขาไม่รอดครับ" น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน พวกมันฆ่าลูกของฉัน ตระกูลศัตรูฆ่าลูกขอ