นางเอกเก่ง นางเอกเข้มแข็ง นิยาย เรื่องราว Novels & Stories

ปีที่ 8 ของการคบหาดูใจกับฟู่จิ่ง หลินเหยียนกลับต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะอาการป่วย วันแรกที่ออกจากโรงพยาบาล หลินเหยียนบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างฟู่จิ่งกับพี่สาวของเธอขณะเดินอยู่ตรงทางเดิน "ฟู่จิ่ง นายบ้าไปแล้วหรือไง? นายแอบเอากระดูกสันหลังของหลินเหยียนไปให้ฉีชูหร่านจริงๆ เหรอ?" "ทั้งๆ ที่นายก็รู้ว่าหลินเหยียนร่างกายไม่แข็งแรง แต่ยังโกหกเธอว่าเป็นแค่โรคกระเพาะแล้วให้เธอเสี่ยงอันตรายทั้งอย่างนั้น?" ฉีชูหร่านเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฟู่จิ่งที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลินเหยียนไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เพัยงยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพ่อกับแม่ที่อยู่ต่างประเทศ และตอบตกลงเรื่องการแต่งงานทางธุรกิจกับตระกูลลู่ทันที...

“ท่านประธานเสิ่น คุณแน่ใจเหรอคะว่าจะปล่อยรูปและวิดีโอพวกนี้ของคุณลู่กับคุณสวีในวันแต่งงาน?” เสิ่นโย่วหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างหนักแน่น “ฉันแน่ใจ” “จริงสิ ช่วยทำวีซ่าให้ฉันด้วย วันแต่งงานฉันจะไปต่างประเทศ อย่าแพร่งพรายออกไปล่ะ” หลังจากวางสาย เสิ่นโย่วหนิงยืนนิ่งอยู่ในห้องเป็นเวลานาน เพิ่งเมื่อเช้านี้เอง ที่เสิ่นโย่วหนิงได้ค้นพบรังรักของคู่หมั้นกับรักแรกของเขา “สวีม่าน ในเมื่อคุณตัดใจเรื่องที่ผมจะแต่งงานไม่ได้ งั้นอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าคุณก็มาแย่งตัวเจ้าบ่าวสิ!” เสิ่นโย่วหนิงเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ก็ได้ยินเสียงลู่ซือเฉินตะโกนประโยคนั้นใส่สวีม่าน วินาทีต่อมา ทั้งสองก็โผเข้ากอดจูบกันอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ เสิ่นโย่วหนิงมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้า หัวใจแทบจะระเบิด เธอข่มค

ที่บ้านเกิดของฉันในซิซิลีมีกฎเหล็กอยู่ข้อหนึ่ง... หากฉันอายุครบสามสิบปีแล้วยังไม่ได้แต่งงาน ฉันจะต้องกลับไปเข้าพิธีคลุมถุงชนที่ตระกูลจัดหาไว้ให้ ทว่าเมื่อฉันเล่าเรื่องนี้ให้ แจ็กซ์ แฟนหนุ่มฟัง เขากลับแค่แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน "บ้านเกิดของเธอขยับไปติดอยู่ในยุคไหนกันฮะ? ยุคกลางหรือไง? คลุมถุงชนเนี่ยนะ? อเลสเซีย... ฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันจะแต่งงานกับเธอ เลิกเอาเรื่องดราม่าน่าเวทนาแบบนี้มาบีบบังคับฉันสักทีเถอะ" พูดจบ เขาก็หยิบแหวนทับทิมสีเลือดนก ออกมาโยนให้ เบียนก้า เลขาส่วนตัวของเขาอย่างไม่ใส่ใจ หล่อนรับมันไว้พลางหน้าแดงด้วยความอาย "ความจริงฉันตั้งใจจะขอเธอแต่งงานคืนนี้แหละ แต่ในเมื่อเธออยากจนตัวสั่นขนาดนั้น ฉันว่าเราสองคนควรแยกย้ายไปสงบสติอารมณ์กันหน่อยดีกว่า" แหวนวงที่ฉันเฝ้ารอคอยมานานหลาย

ฉันคือที่ปรึกษามือหนึ่งของตระกูลฟัลโคน เป็นมันสมองของพวกเขา และวันนี้... ฉันกำลังจะเดินจากไป ฉันส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ฉันดูแลอยู่ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์เสี้ยวสุดท้าย ผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด "คุณคืออนาคตของตระกูลนี้นะ ออเรเลีย คุณจะทิ้งมันไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้" ฉันส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มอันขื่นขม พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันแต่งงานอย่างลับ ๆ กับมาเฟีย 'วิตตอริโอ ฟัลโคน' มานานถึงสามปีแล้ว ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้เขา มากเพียงพอจะเอาชนะใจและได้รับความรักทั้งหมดจากเขา แต่เหตุการณ์ลอบสังหารที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ทำให้ฉันตาสว่าง ฉันโดนยิง อาการสาหัส ฉันต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลเป็นคนรักษา ซึ่งนั่นต้องได้รับคำส

ฉันกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปร่วมงานกาล่าการกุศลกับสามี มาเฟียมัสซิโม และจู่ๆ มาเฟียตระกูลศัตรูก็บุกเข้าโจมตีเรา ฝูงชนแตกตื่นหนีตาย ฉันถูกกระแทกล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดไหลนองไปทั่ว มัสซิโมสติแตก เขาตะโกนเรียกหาแพทย์อย่างบ้าคลั่ง ร้อนรนแทบขาดใจเพื่อช่วยชีวิตลูกของฉัน แต่เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมา พวกเขากลับหายไปแล้ว หายไปทั้งคู่ ไม่มีลูก ไม่มีมัสซิโม ฉันจำเสียงปืนได้ จำได้ว่ามัสซิโมใช้ร่างของเขาบังฉันเอาไว้ ความหวาดกลัวอันหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ ฉันฝืนพาตัวเองขึ้นนั่งบนวีลแชร์แล้วรีบตรงไปตามโถงทางเดิน และนั่นคือตอนที่ฉันได้ยินพวกเขา... มัสซิโมกับหมอ "บอสครับ ผมเสียใจด้วย เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่เด็ก... เขาไม่รอดครับ" น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน พวกมันฆ่าลูกของฉัน ตระกูลศัตรูฆ่าลูกขอ

น้ำหนักมือของหมอนวดเปิดท่อน้ำนมนั้นนุ่มนวล แต่ก็หนักแน่น ทำให้ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว จนทรุดตัวลงบนโซฟา “คุณผู้หญิงช่างไวต่อความรู้สึกจริง ๆ …” ลมหายใจอุ่น ๆ รดที่ข้างหู ทำให้ร่างกายของฉันสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว…

ฉันชื่อบีเสี่ยวนวล อายุ 29 ปี แต่งงานมาสามปี อาศัยอยู่กับสามีชื่อเฉินเจ๋อหยานในคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์เขตใจกลางเมือง ซึ่งมีสภาพแวดล้อมเงียบสงบ