นายหัว Novels & Stories

เรซถาม “หัวหน้า?” แดนเลิกคิ้วสูงอย่างไม่เคยรู้มาก่อนว่าฮานกลับมาเป็นหัวหน้า RED SUNแล้ว

น่าเสียดายก็แต่คนที่นางพบคือฉินหมิง ฉินหมิงยื่นหัวแม่มือออกไป หยิกไปยังต้นขานางอย่างแรงโดยไม่คิดถนอม ก่อนกล่าวเสียงกร้าว “เจ้าถือสิทธิ์ในฐานะอะไรจึงจะมาต่อรองกับข้า?” “หม่อมฉัน...คือหัวหน้าหอการค้าคนปัจจุบันเพคะ” ว่านซูเอ่ยขึ้นอย่างหวาดๆ

“เธอว่า เธอเป็นเมียใครนะ นายหัวสิงห์งั้นเหรอ นายหัวสิงห์ที่ว่านี้เป็นคนที่ไหน” สิงหนาทถามเพื่อความแน่ใจ คิดว่าน่าจะมีคนที่ชื่อนายหัวสิงห์อีกคนหรือสองคน แต่ที่รู้ในสามสี่จังหวัดใกล้เคียง มีเขาคนเดียวที่ถูกเรียกว่า นายหัวสิงห์แล้วนายหัวสิงห์คนนี้ก็ยังไม่มีเมียด้วย “พี่แพร... ” ชุติมาพยายามเตือนแต่ก็เตือนไม่ทันเช่นเคย

งานเลี้ยงตึกระฟ้าแถวสาทร-ลุมพินี #อร อลิษา ระหว่างทุกคนนั่งและยืนกันเพื่อมองไปบนเวที ที่กำลังจะเปิดตัวประธานบริษัทธารทองคนใหม่ พร้อมสื่อข่าวมวลชนรอถามคำถาม ดราฟนั่งไม่ไกลในมือเขาถือเเก้วบรั่นดีแล้วมองไปรอบๆ ให้ตายสิเด็กคนนี้ดื่มเหล้าด้วยหรอเนี่ย "อย่างที่รู้ๆกัน บริษัทธารทองนั้นเก่าแก่และถือหุ้นส่วนใหญ่ของหลายบริษัท ผมจึงอยากแนะนำ ลูกสาวของผม ประกายดาว ภาคิวัช หรือคุณผู้หญิงไอริน จงเรียกแบบนั้น ขอทุกคนให้ความเคารพเธอด้วย "นายสุทัศประกาศออกไมค์ ฉันกับพี่เตเรายืนอยู่ด้วยกันเพื่อดูละครฉากใหญ่

แนะนำตัวละคร จอมทัพ อายุ38ปี สูง189เซนติเมตร เป็นคนใต้ บ้านเกิดจังหวัดสุราษฎร์ธานี คนงานและชาวบ้านต่างเรียกเขาว่า นายหัว หรือ นายหัวจอมทัพ เขามีสวนยางพารานับพันไร่ สวนปาล์มมากกว่า700ไร่ สวนทุเรียนอีก500กว่าไร่ และสวนเกษตรย่อยอื่นๆอีกมากมาย พร้อมกับคนงานอีกหลายชีวิต เข

กันต์คิดว่าคนเราต้องมีที่มาที่ไป “เมื่อก่อนทำงานรับใช้เจ้านาย แต่พอเจ้านายตายก็เลยไม่มีที่อยู่” “ลุงชื่ออะไรล่ะครับ” กันต์ถามไถ่ชื่อแซ่ นึกเวทนาคนตรงหน้ายิ่งนัก “คันสร” เสียงที่ตอบกลับมาสั้นๆ ได้ใจความ “เคยทำงานรับใช้เจ้านาย เจ้านายทำอะไรล่ะ”

"ใช่ครับผมชื่อหัวหน้าเจมส์" "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" รู้จักไว้ก็ดีเหมือนกัน มีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้า

“ก็ตนที่ไปทำการค้าบนโลกมนุษย์ไง ที่ไปทำฟาร์มไข่มุกขายจนมีทรัพย์สมบัติมหาศาล แบบที่พวกมนุษย์ชอบเรียกกันว่านายหัว” “นึกไม่ออกแฮะ” “อืม...จำเงือกตนที่โดนนางพุ่งหลาวลงจากหน้าผาแล้วกระแทกเข้ากลางหน้าผากจนต้องนอนหยอดน้ำสาหร่ายไปหลายเดือนได้ไหม? เงือกตนนั้นละ ๆ”

สั่งอาชว์ “ครับนายหัว” ไม่ถึงสิบนาทีอาชว์กับอธิปก็เดินเข้ามาในห้อง ทั้งสองนั่งบนเก้าอี้ด้านหน้านายหัวหนุ่ม มองหน้าสีหราชที่ไร้หนวดเคราด้วยแววตาสงสัย เหตุอันใดเขาถึงโกนหนวด แต่ทั้งสองก็ไม่กล้าถาม “นายหัวมีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรือครับ”

​นายตำรวจผู้ร่ำรวย ยิ่งใหญ่ กลับมามีชีวิตบั้นปลายได้บัดซบสุดๆ ​วันนี้ขวัญนรี กรุณามาให้อาหารเขาด้วยตัวเอง เขาคิดอย่างประชดประชัน สมองของเขายังรับรู้ ยังคิดได้ทุกอย่าง แต่เขาเคลื่อนไหวไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้อย่างใจคิด มากสุดก็กะพริบตา ขยับนิ้ว ทำได้แค่นั้น