นายหัว Novels & Stories

ชายวัยกลางคนที่เพิ่งเยาะเย้ยพวกเขาทั้งสองถึงกับตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้า คุณชายหาน คุณหญิงซูอย่างนั้นเหรอ การที่จะทำให้หัวหน้ามีท่าทีที่เคารพนับถือเช่นนี้ แถมนามสกุลของพวกเขาคือหานและซูอีกด้วย จึงรู้ได้ทันทีว่าคนสองคนนี้คือใคร

หัวหน้าเฝิงปฏิเสธผม แถมยังพูดไร้สาระด้วยว่าอีกฝ่ายเป็นบุคคลทรงอำนาจ…” คังเหวยพูดด้วยความโกรธ “เดี๋ยวก่อน แก...แกบอกว่าเขาชื่อฉินหมิงเหรอ?” ประธานคังตกใจมาก มือของเขาสั่นจนแทบจะถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่แล้ว “ใช่ครับ หัวหน้าเฝิงบอกว่าเขาชื่อฉินหมิง”

นายหัวอาชายืนเงียบ ไม่ได้สนใจคำพูดของลูกน้องเลยแม้แต่น้อย เพราะกำลังรีบทำอาหารเอาไปให้ชบากิน เธอจะได้กินยา "วันนี้นายหัวจะไปในไร่หรือเปล่าครับ" "ชบาเธอไม่ค่อยสบายกูคงไม่ได้ไปหรอก มึงไปคนเดียวก่อนนะไอ้หาญ" "ครับนายหัว"

ชายคนเดิมเอ่ยถามหัวหน้าของตนเอง “ตู้ฮั่นมั่นใจว่าใช่ ก็ย่อมต้องไม่ผิดตัว” ชายผู้ถูกเรียกว่าหัวหน้า ตอบด้วยน้ำเสียงติดกระดากเล็กน้อย เมื่อต้องเอ่ยชื่อของใครอีกคนออกมา “เราจะทำอย่างไร ให้ช่วงเดินทางกลับหนาน เขาไม่ขัดขืนเล่าขอรับ”

แอนนาขมวดคิ้วจนเป็นปมแล้วก้มด้วยสีหน้าราวกับคิดอะไรบางอย่าง แล้วเธอก็เงยหน้าแล้วพูดขึ้น "ฉันจำได้แล้วนายชื่อ เท็น เป็นหัวหน้าฝ่ายตึกพาณิชย์"ฉันหันขวับไปที่แอนนาทันที

“ครับนายหัวผมจะรอนะครับ” พอนายหัววาทิตเดินแยกไปแล้วเพลิงก็กลับเขาในรถกระบะของตนเอง เขามองเพลงขวัญที่เดินเคียงข้างนายหัวอารัณย์แล้วก็นึกอยากจะบอกความจริงกับน้องแล้วขอให้นายหัวอารัณย์ช่วย แต่เท่าที่รู้นายหัวไม่ชอบเลี้ยงเด็กและไม่ชอบให้ใครปลดหนี้ด้วยการเอาตัวเข้าแลก ซึ่ง มันต่างจากนายหัววาทิตที่ชอบเด็กสาวๆ และเลี้ยงไว้เป็นนางบำเรออยู่หลายต่อหลายคน ถ้าเพลงขวัญถูกใจนายหัววาทิตขึ้นมาเอก็คงได้ใช้ชีวิตอย่างสบายและเขาก็จะหาเงินจากตรงนี้ได้อีกมาก

“ผู้ที่ท่านสังหารชื่อหานจงเป็นเพียงน้องชายบุญธรรมเท่านั้น แต่หัวหน้าใหญ่กลุ่มกู้ชาติต้าสุยคือหยางผิง!” “หยางผิง!!!”จางเย่วฉินพึมพำชื่อดังกล่าวออกมาทันทีพลางครุ่นคิดตามอย่างรวดเร็ว

เขามีอะไรที่เธอยังไม่รู้อีกนะ “ผมชื่อชวน เป็นหัวหน้าพ่อบ้านที่นี่ หากต้องการอะไรเรียกได้ตลอดเลยครับนายหญิง” ชายมีอายุแนะนำตัวอย่างสุภาพ

“เจ้าหนุ่ม ฉันคิดว่านายก็ใช้ได้เลยนะ ปกติแล้วหัวหน้าเป็นคนเด็ดเดี่ยวมาดมั่น ฉันเดาว่าคนอย่างนายที่อ่อนโยนสุภาพแบบนี้จะต้องเข้าตาเธอแน่” “ฉันให้เบอร์หัวหน้ากับนายดีไหม? เธอชื่อฉีฉูฉู่” เย่ซิวคิดในใจว่า เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากลจริง ๆ ด้วย

ใบหน้ายิ้มเยาะมองสภาพของคุณนายใหญ่เจ้าของเรือนที่นั่งหน้าซีดเพราะรับไม่ได้ที่ความลับถูกเปิดเผย ก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกทาง พร้อมหันกลับจะลงเรือนไป “นังแพง...” “กรี๊ดดดดด...” แต่แล้วเสียงเรียกชื่อปนไปด้วยแรงอาฆาตของคุณนายพิศกับอาการเจ็บจี๊ดที่เรือนผมก็ทำให้แม่แพงต้องกรีดร้องเสียงหล ง พร้อมกับหงายหลังล้มลงทั้งยืน เมื่อเส้นผมที่หวีเรียบจะถูกกระชากจากเบื้องหลังอย่างแรง