นายหัว Novels & Stories

นายหัวถึงกับเสียท่า เป็นฝ่ายหน้าแดงเอง แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะให้กัน แสงจันทร์นวลสาดส่องลงมาทาบทับระเบียงกว้าง อาบไล้ร่างของคนทั้งสองให้ละมุนละไมขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของเกาะส่วนตัว นายหัวศิลาก้าวเท้าจากระเบียงห้องข้างๆ เดินลัดเลาะมาหยุดยืนตรงหน้าเก้าอี้ที่ไข่มุกนั่งอยู่ ม ือหนายื่นออกไปแตะกลุ่มผมนุ่มสลวยเบาๆ อย่างแผ่วเบาราวกับต้องการปลอบประโลม หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตา ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำกะพริบปริบๆ ยามที่ได้ยินคำสัญญาจากปากของเจ้าพ่อผู้ดิบเถื่อน

นายไข่ทำหน้าหลอน กลัวจะเสียตำแหน่ง ถูกปลดออกจากงานนี้เขาต้องไปทำงานใช้แรงงานเหนื่อยเหมือนคนงานคนอื่น แต่ได้เงินเดือนเท่ากันเหรอ นายไข่ไม่ยอมเด็ดขาด จะเกาะตำแหน่งนี้ไว้นานๆ ตราบจนนายหัวผมหงอกเขาก็จะยังทำหน้าที่นี้ต่อไป เอาวะ นายไข่ปลุกใจตัวเอง เป็นตัวแทนสองลุงเข้าไ ปหาเจ้านาย “นายหัวครับ”

สิน ลูกน้องคนสนิทรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาถาม “พวกผมไม่เคยเห็นนายหัวกินเหล้าน่ะครับ ปกตินายหัวจะดื่มแต่ชาไทยหรือไม่ก็ชาชัก แต่นี่นายหัวสั่งเหล้า พวกเราก็เลยแปลกใจเท่านั้นเองครับ ไอ้เอิบมันก็คงจะงงเหมือนกัน” “ทำไม? ฉันอยากจะดื่มบ้าง ใครจะทำไม หรือพวกแกมีปัญหา!”

เที่ยงนี้ผมไปหานะ อดัม เอล โอฮาเหม็ด ประธานกรรมการบริษัท โอฮาเหม็ด จำกัด ถึง มิสเตอร์อดัม เอล โอฮาเหม็ด เจ้าชายอสูรของฉัน

“คนสารเลว!” จากนั้นชายชราคนหนึ่งก็ลุกขึ้นมา ท่านบิล ร็อคกี้เฟลเลอร์ เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวร็อคกี้เฟลเลอร์ “คุณ... คุณปู่”

"ใช่ครับผมชื่อหัวหน้าเจมส์" "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" รู้จักไว้ก็ดีเหมือนกัน มีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้า

และผู้นำซึ่งถือครองกองกำลังนักรบหน่วยพิเศษนี้ย่อมฟังเพียงคำดำรัสแห่งองค์เหนือหัวเท่านั้น เขามีนามว่า หวงหมิง หัวหน้านักรบหน่วยพิเศษผู้นี้เปรียบเสมือนพญายมราชของโอรสสวรรค์

ไม่ต้องเคลื่อนไหวใดๆ พอชายชราปรากฏตัว ก็เป็นที่จับตามองของคนทั้งปวง โดดเด่นมาก คนนี้ ก็คือเป็นจ้าวหงเสี้ยง หัวหน้าของแก๊งเจิ้นหุน "พระเจ้า การฝึกร่างขั้นจงซือจ้าวมาแล้วจริง ๆ ครั้งนี้จะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

เธอเห็นคุณชินเจ้าของผับนั่งอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งดูแล้ว รูปร่างของเขาดูดีมากๆ ผิวสองสีใบหน้าหล่อเข้มไม่เหมือนกับในหัวคนก่อนที่ผิวคล้ำและอ้วนลงพุงอีกทั้งยังมีสายตาเจ้าชู้จนณิรินทร์ญาเข็ดกับคำว่านายหัว “ขึ้นมาแล้วเหรอณิริน มารู้จักกับเพื่อนของฉันก่อนสิ” “สวัสดีค ่ะ” “นี่เพื่อนของฉันชื่อนายหัวปาริธ” “สวัสดีค่ะนาหัวปาริธ”

หญิงชราคนหนึ่งส่งเสียงแหลมสูงเรียกไปทางด้านหลัง หัวหน้าห่าวเป็นชายมีอายุท่าทางกระฉับกระเฉง เดินอ้อมคันนามาทางไป๋จื้อหยาง “สวัสดีครับสหาย ผมห่าวหยง เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน มีธุระอะไรครับ”