Novelas y relatos de บอดี้การ์ด

นาชามองเขาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดพร้อมกับย่นจมูกอย่างน่ารัก "คุณก็พูดไปเรื่อย คุณจะมาเป็นบอดี้การ์ดได้ยังไงคะ ฉันเห็นนะคะว่าคุณเองก็มีบอดี้การ์ดคอยตามห่าง ๆ เหมือนพวกมาเฟีย พวกชอบทำผิดกฎหมายที่ต้องมีคนมาคอยคุ้มกัน" เควิลหัวเราะกับจินตนาการของนาชา "นักธุรกิจแบบผม ศัตร ูเยอะจริง ๆ ผมเลยต้องมีบอดี้การ์ด แต่ว่าถ้าคุณไม่ชอบผมจะให้พวกเขาอยู่ห่าง ๆ แต่เรื่องนี้ผมจริงจังช่วงนี้ผมว่าง อยากลองทำหน้าที่บอดี้การ์ดดูบ้าง คิดว่าน่าจะสนุก ค่าใช้จ่ายไม่คิดเพียงแต่มีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อย"

ชะช่วยด้วย! ”คุณหนู!!“ บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยเรียกหญิงสาวตรงหน้า ที่ดูเหมือนจะจมน้ำ ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปหาเธอทันที “ตะตะคริว ขาฉัน! ฮื่อ!”

บอดี้การ์ดคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยความโกรธ “ใจเย็น” เคย์ให้ความมั่นใจกับเขา “ที่ฉันไม่ได้รู้สึกกังวลมาก เพราะเธอจะทำเขาคืน… จับตาดูต่อไป”

ชายหนุ่มพูดเสียงอ่อนกับใบบัวแล้วจึงหันมาย้ำเสียงหนักๆ กับลูกสมุน เดเนียลรอบยิ้ม งานหนักของบอดี้การ์ดคือการอารักขาหัวใจของนายจ้าง เพราะยิ่งกว่าการปกป้อง เขาต้องทุ่มทั้งชีวิตเพื่อดูแลเธอ

บอดี้การ์ดคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามากล่าวขึ้น “ค่อยยังชั่ว พาผมไปหาเธอ”

ลูเซียนอธิบาย เขาดูจริงจังกับเรื่องนี้มาก บอดี้การ์ด?ฉันจำเป็นต้องมีบอดี้การ์ดด้วยเหรอ?ความจริงฉันไม่เคยถูกดักทำร้ายหรอก” การมีบอดี้การ์ดเป็นของตัวเองดูจะเกินไปหน่อย ฉันรู้ว่าลูเซียน เอ็ดเวิร์ดและสมาชิกในครอบครัวคนอื่นๆ มีบอดี้การ์ดเป็นของตัวเอง บางคนมีคนติดตามตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน ขณะที่สมาชิกครอบครัวบางคนจะมีแค่ในโอกาสพิเศษ เช่น งานในที่สาธารณะ ลูเซียนเองก็มีกองทัพบอดี้การ์ดเมื่อเขาไปออกงาน แต่มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่รอบตัวเขาในชีวิตประจำวัน ตอนแม่ฉันยังมีชีวิตอยู่ เธอก็มีทีมบอดี้การ์ดกลุ่มเล็กๆ ที่ลูเ

ร่างใหญ่ยืนนิ่งฟังเธอกับเพื่อนคุยกันอย่างเงียบๆ จนอดสงสัยไม่ได้ว่าเพื่อนของเธอจะพาแฟนมาเปิดตัว เธอถึงกับต้องเสียมารยาทถามต่อหน้าคนทั้งสอง “บอดี้การ์ดไง เธอจำไม่ได้เหรอ” ญาลินยิ้มปนขำให้เพื่อนสาว บราวนี่ไม่เคยพลาดที่จะจดจำใครทำไมวันนี้ถึงพลาดตกม้าตายได้ทั้งที่เคยเจอบอด ี้การ์ดของเธอมาตั้งหลายครั้งแล้ว

“จากที่มีคนคิดจะล้มอำนาจและกำจัดผมมากอยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพราะฉะนั้นหน้าที่ของเอสก็ยิ่งต้องระวังและรัดกุมมากขึ้น การที่ผมกับเขาอยู่ด้วยกันตลอดเวลาคือการทำหน้าที่ของบอดี้การ์ดที่ต้องค่อยดูแลความปลอดภัยของผมตลอดเวลา” “การที่จะมีใครเข้าใจอะไรผิดไปมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพรา ะนั้นคือหน้าที่ที่เอสต้องทำมาตลอดสิบปีที่ผ่านมาอยู่แล้ว หรือทุกคนเห็นว่ามันไม่จริง”

เขาจำได้ว่าเสื้อคลุมแบบนี้เขาเคยให้กับลูกน้องคนสนิทไปสองสามคนแล้วมันมาอยู่บนตัวหญิงสาวได้ยังไง " เสื้อนี่หรอ ฉันยืมบอดี้การ์ดคุณมาน่ะ " " ไอ้บอดี้การ์ดคนนั้นมันเป็นใคร! " มาคอสตวาดเสียงดังจนหญิงสาวสะดุ้งโหยง " คุณเป็นอะไร ทำไมต้องเสียงดังด้วย "

เขาเหลือบมองฉันนิดนึง “ผมอยากอาสามาเป็นบอดี้การ์ดให้คุณแนนครับ” “บอดี้การ์ด!?” นั่นเสียงฉันเอง ก็ฉันคิดไม่ถึงว่าสิ่งที่เขาต้องการคือไอ้นี่