บอดี้การ์ด Novels & Stories

ร่างเล็กเดินผ่านสาวสวยอย่างระมัดระวัง อีกฝ่ายนิ่งมาก ยืนหลังตรง มือประสานกันด้านหน้า แววตาเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ “ต่อไปนี้ผู้หญิงคนนี้จะมาเป็นบอดี้การ์ดให้เธอ” “ฮะ...อะไรนะคะ บอดี้การ์ดให้หนูเหรอคะ” เธอเลิกคิ้วสูง ทวนถามอย่างงุนงง มองหน้าเขาสลับกับหญิงสาวในชุดสูท บอดี้การ์ดอะไรกันแค่ทุกวันนี้ก็เป็นจุดสนใจจะแย่อยู่แล้ว

🤤🤤 อร้ายยย~~ ขนาดนี้ลูกแล้วก็ยังไม่ลดความหื่นลงเลยนะอิฟาร์~🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 [ป.ล. จะมีพาร์ทของสองบอดี้การ์ดจอมป่วนด้วยนะคะ] #ด้วยรักจากทาม❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

พริมโรสสังเกตว่าวันนี้บอดี้การ์ดเดินตามประกบเยอะผิดปกติ พอเงยหน้ามองใบหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงท่าทีตื่นเต้นตกใจก็ยากจะคาดเดา "บอดี้การ์ดเยอะจัง มีอะไรหรือเปล่าคะ" เธอถามเขาหลังจากที่ส่งกระเป๋าสองใบให้พนักงานห่อ

ปกติเธอจะมีทีมบอดี้การ์ดที่บิดาส่งมาคอยดูแล เวลาออกงานที่มีผู้คนจำนวนมาก แต่วันนี้เธอไม่ได้ให้บอดี้การ์ดติดตามมาด้วย "ผมเป็นบอดี้การ์ดของท่านราเชนทร์ครับ" บอดี้การ์ดหน้าตาหล่อออกแนวไปทางหนุ่มเกาหลีพูดขึ้นมา

หญิงสาวย้ำคำพร้อมกับเงยหน้าขึ้นใช้มือปาดน้ำตา ถามด้วยความสงสัย ผลัดออกจากอารมณ์เศร้าเมื่อสักครู่ไปเลย “หมายถึงบอดี้การ์ดนะครับ” “บอดี้การ์ด..” เธอย้ำถามอีกครั้ง “ครับ” “พี่ธีร์เป็นมาเฟียเหรอ ทำไมถึงมีบอดี้การ์ด” ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบ ลูกน้องของเขาก็เคาะประตูเปิดเข้ามา ก่อน

"ครับท่าน" เธียรโค้งคำนับ พร้อม ๆ กับเหล่าบอดี้การ์ดคนอื่น วันนี้บอดี้การ์ดหนุ่มอยู่ในชุดสูทเต็มตัวเป็นพร็อพเดียวกันทั้งทีม โดยมีเครื่องสื่อสารเป็นหูฟังขนาดเล็กแบบไร้สาย สำหรับติดต่อสื่อสารกัน

นาชามองเขาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดพร้อมกับย่นจมูกอย่างน่ารัก "คุณก็พูดไปเรื่อย คุณจะมาเป็นบอดี้การ์ดได้ยังไงคะ ฉันเห็นนะคะว่าคุณเองก็มีบอดี้การ์ดคอยตามห่าง ๆ เหมือนพวกมาเฟีย พวกชอบทำผิดกฎหมายที่ต้องมีคนมาคอยคุ้มกัน" เควิลหัวเราะกับจินตนาการของนาชา "นักธุรกิจแบบผม ศัตร ูเยอะจริง ๆ ผมเลยต้องมีบอดี้การ์ด แต่ว่าถ้าคุณไม่ชอบผมจะให้พวกเขาอยู่ห่าง ๆ แต่เรื่องนี้ผมจริงจังช่วงนี้ผมว่าง อยากลองทำหน้าที่บอดี้การ์ดดูบ้าง คิดว่าน่าจะสนุก ค่าใช้จ่ายไม่คิดเพียงแต่มีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อย"

ร่างบางถูกอุ้มจนตัวลอยท่ามกลางสายตาของบอดี้การ์ดนับสิบที่ยืนรอการกลับมาของเจ้านาย น้ำตาลเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดี เธอจึงยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้เขาอุ้ม เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางต่อต้านเขาได้ ถ้านั้นเป็นสิ่งเขาอยากทำ “บอสครับ” บอดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามา

พริมโรสสังเกตว่าวันนี้บอดี้การ์ดเดินตามประกบเยอะผิดปกติ พอเงยหน้ามองใบหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงท่าทีตื่นเต้นตกใจก็ยากจะคาดเดา "บอดี้การ์ดเยอะจัง มีอะไรหรือเปล่าคะ" เธอถามเขาหลังจากที่ส่งกระเป๋าสองใบให้พนักงานห่อ

เธอถามเพราะไม่คุ้นหน้าผู้ชายตรงหน้าเลยสักนิด แต่สังเกตจากการพูดกับเธอดูเหมือนเขาจะรู้จักเธอ “ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณอเล็กซ์ครับ” “เมื่อกี้ก็เป็นนายเหรอ” “คืออะไรครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มทำหน้าสงสัย “ก็คนที่เดินออกมาจากร้านตรงนั้นไง”