Novelas y relatos de บอดี้การ์ด

​"อึก... นายมันปีศาจ..." ​"ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณไงครับคุณหนู... บอดี้การ์ดที่จะคอยดูแลความต้องการของคุณไปทุกคืน"

“คนนี้เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-แอฟริกัน... รับประกันว่าฝีมือดีมาก ที่สำคัญพูดภาษาไทยเก่งมาก เมื่อก่อนเคยเป็น Us army ranger แต่ลาออกมารับงานอิสระ” นายก้องภพบอกประวัติของบอดี้การ์ดคนใหม่ให้ลูกชายฟังคร่าวๆ ตามที่เอเย่นบอกมา “ครับ… ”

ลูเซียเอ่ยถาม เธอมองไบรอันที่ยืนอยู่ตรงข้ามโต๊ะ และเขายืนชิดผนังเ เพื่อผู้คนสัญจรเดินผ่าน "บอดี้การ์ดของฉัน เขาชื่อ ไบรอัน วิลดัส" ฉันเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วดื่มค็อกเทลในแก้วหนึ่งคำแล้ววางลง

ไม่เพียงเฉพาะสถานที่กับนิสัยคนที่อึกอักอ้อมค้อมเขาก็ไม่ชอบ "สมกับเป็นมาเฟียเลยนะคะ" "รู้ได้ยังไง" "ฉันก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะคะ ทั้งบอดี้การ์ดของคุณชื่อเสียงของคุณมันก็บ่งบอกอยู่แล้ว อีกอย่างฉันดูหนังอ่านนิยายมาเยอะค่ะ"

บอดี้การ์ดผมบลอนด์ตาสีฟ้าผู้ดุดันคว้าข้อมือของหม่าเจียเฉิงเอาไว้ก่อนบิดไปด้านหลัง แล้วกดหม่าเจียเฉิงลงกับพื้นอย่างแน่นหนา “โอ๊ย! แกเป็นใครวะ ไอ้สารเลวปล่อยฉันนะโว้ย!” หม่าเจียเฉิงร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวด บอดี้การ์ดไม่แยแสหม่าเจียเฉิง แต่กลับมองไปทางหลี่โม่ด้วยรอยยิ้ม บาง "คุณหลี่ ผมเป็นบอดี้การ์ดที่คุณครัฟต์ส่งมาเพื่อดูแลความปลอดภัยของคุณตลอดงานครับ"

บอดี้การ์ดอธิบาย “เขาเป็นขโมย แล้วเขาก็เอาของมีค่าของเจ้านายผมไป” “ของมีค่าอะไรล่ะที่เขาเอาไป?” ดวงตาของบอดี้การ์ดฉายแววบางอย่างขึ้นมาชั่วขณะเมื่อเขารู้ตัวว่าได้พูดเรื่องที่ไม่ควรออกไป เขาก้มหน้าลงและเงียบไม่พูดอะไร

เธอถามเพราะไม่คุ้นหน้าผู้ชายตรงหน้าเลยสักนิด แต่สังเกตจากการพูดกับเธอดูเหมือนเขาจะรู้จักเธอ “ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณอเล็กซ์ครับ” “เมื่อกี้ก็เป็นนายเหรอ” “คืออะไรครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มทำหน้าสงสัย “ก็คนที่เดินออกมาจากร้านตรงนั้นไง”

ว่าจบร่างสูงก็กระชับอ้อมกอดหมุนกายก้าวขายาว ๆ ออกจากห้องสวีตสุดหรูไปทันที แต่ก็มีเสียงทักท้วงดังขัดขึ้นมาอีกครั้ง “เฮ้ ~ แล้วนายจะรับผิดชอบยังไงที่ยำบอดี้การ์ดของฉันซะเละ” “ถือซะว่าฉันซ้อมมือก็แล้วกัน ครั้งหน้านายจะได้คัดเลือกบอดี้การ์ดมีคุณภาพมากกว่านี้มาดูแล”

นาชามองเขาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดพร้อมกับย่นจมูกอย่างน่ารัก "คุณก็พูดไปเรื่อย คุณจะมาเป็นบอดี้การ์ดได้ยังไงคะ ฉันเห็นนะคะว่าคุณเองก็มีบอดี้การ์ดคอยตามห่าง ๆ เหมือนพวกมาเฟีย พวกชอบทำผิดกฎหมายที่ต้องมีคนมาคอยคุ้มกัน" เควิลหัวเราะกับจินตนาการของนาชา "นักธุรกิจแบบผม ศัตร ูเยอะจริง ๆ ผมเลยต้องมีบอดี้การ์ด แต่ว่าถ้าคุณไม่ชอบผมจะให้พวกเขาอยู่ห่าง ๆ แต่เรื่องนี้ผมจริงจังช่วงนี้ผมว่าง อยากลองทำหน้าที่บอดี้การ์ดดูบ้าง คิดว่าน่าจะสนุก ค่าใช้จ่ายไม่คิดเพียงแต่มีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อย"

ร่างบางถูกอุ้มจนตัวลอยท่ามกลางสายตาของบอดี้การ์ดนับสิบที่ยืนรอการกลับมาของเจ้านาย น้ำตาลเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดี เธอจึงยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้เขาอุ้ม เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางต่อต้านเขาได้ ถ้านั้นเป็นสิ่งเขาอยากทำ “บอสครับ” บอดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามา