ปฐมบทนางร้าย Novelas e Histórias

"บัดซบจริง ๆ เป็นนางร้ายที่บัดซบจนอยากตบ สมควรแล้วที่ถูกพระเอกรังเกียจ หากฉันเป็นอ้ายเยว่นะ ต่อให้กลายเป็นผีก็จะตามมาหลอกหลอนยัยลี่จูแน่นอน ให้ตายเถอะ ชื่อก็เหมือนฉันอีกด้วย!" เสิ่นลี่จูสบถออกมาอย่างสุดจะทน ตอนนี้เธอกำลังอ่านนิยายเรื่องสนมคนงามเรามาเล่นกันเถอะ แต ่กลับด่านางร้ายไปแล้วตั้งแต่บทแรก

กันต์หันไปตอบพ่อเพราะเขาไม่ได้เริ่มก่อน คนที่เริ่มใช้กำลังก่อนคือนางเสือตัวเมียต่างหาก "แกก็รู้ว่านางสมิงมันเป็นวิญญาณร้าย กลิ่นสาบของมันที่ติดตัวแกจะดึงดูดวิญญาณร้ายให้เข้าหาแก" "มันไม่เป็นไรหรอกน่าพ่อ อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ได้ไหม"

ก็เป็นตัวป้าปริกที่คอยปกป้องนางเอกจากนางร้าย วลีด่าเด็ดดวงที่ถูกยกย่องว่าเป็น MVP อีกตอนของเรื่องก็คือ 'นังตอแหล แพศยา..ร่านผู้ชาย สมแล้วที่เกิดเป็นลูกคนใช้'

'ได้สิคฑา ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้ แต่ฉันนี่แหละที่จะทำให้ยัยคุณหนูนั่นรู้ว่า การเป็นศัตรูกับคนอย่างฉัน มันจะไม่มีความสุขในชีวิตเลย เมธินีพูดกับตัวเองเบาๆ ดวงตาอาฆาตมาดร้าย ก่อนจะเดินตามคฑาเข้าไปในงาน แต่แล้วยิ่งเข้าไปใกล้ เห็นว่าอลิซาเบธยืนยิ้มอย่างมีความสุขอยู่ข้างเ พชรกล้า มันยิ่งทำให้ต่อมความริษยาของเธอลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวกำมือเข้าหากันแน่น ก่อนสบถเบาๆออกมาว่า

การเขียนคนที่ร้ายแล้ว ยังต้องเจอคนที่ร้ายยิ่งกว่าถือว่าเป็นอะไรที่ท้าทายสำหรับเธอมาก หมี่เฉียนเฉียนหยิบซองขนมขึ้นมาแกะกินก่อนจะมองไปยังจอแล็ปท็อปตรงหน้า ครุ่นคิดต่อว่าควรจะให้ตัวร้ายผู้นี้มีจุดจบเช่นไร หากจะว่าดีก็ดีตรงที่คอยปกป้องนางเอก แต่จะว่าร้ายก็ร้ายตรงที่ฆ่าคนโดยไม่ กระพริบ ทั้งยังเป็นบุตรชายของขุนนางกังฉิน สุดท้ายพอนางเอกไม่รับรักเขาก็จะทำการก่อกบฏแย่งบัลลังก์เพื่อให้ได้นางเอกมาครองและฆ่าพระรองที่เป็นรัชทายาท

"คนเขียนบทมักเขียนบทให้ตอนสุดท้าย นางเอกนั้นสมหวังกับพระเอก และรักกันจนนิรันดร์ แล้วนางร้ายล่ะพวกเธอทำผิดอะไร ความจริงเธออาจมาก่อนและรักกันดีกับพระเอกอยู่ก่อนหน้าแล้วด้วยซ้ำ ทำไมพวกเธอถึงไม่ได้สมหวังกับพระเอกล่ะน่าเบื่อจริงๆ"

นางสวมอาภรณ์ที่งดงามและประณีต แต่ไม่ใช่จากร้านใหญ่ในเมืองหลวง กิริยาวาจาแตกต่างจากคุณหนูตระกูลขุนนางใหญ่ ย่อมไม่ใช่ผู้ดีจากเมืองหลวง ใบหน้าของนางงดงามแต่กลับเต็มไปด้วยความถือดี ดวงตาสวยใส แต่แฝงไปด้วยความร้ายกาจ และเอาแต่ใจ ขนาดนางลองเอ่ยถึงชื่อบิดา อีกฝ่ายยั งคงทำปากกล้าไม่เลิก เห็นทีนางคงจะเป็นคุณหนูของตระกูลมั่งคั่งจากเมืองอื่น เลยไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงกระมัง

“แต่ผมจะบอกในฐานะที่เจ้านายเป็นเจ้านายเก่า ทุกอย่างมีจุดจบก็ต้องมีจุดเริ่มต้น ครั้งแรกเจ้านายพบคุณแอนนาที่ไหนเธอก็อยู่ที่นั่น” จบคำมาร์โกก็วิ่งออกไป แต่ยังไม่วายตะโกนคาดโทษ “กลับมาฉันจะคิดบัญชีกับแก”

หากแม่ทัพเซียวเหยียนหลงยอมอ่อนโยนให้แก่นางเอกในนิยายเพียงผู้เดียว นางร้ายเช่นนาง ก็จะเป็น ผู้เดียว นั้นแทน ในเมื่อนางจะเปลี่ยนชะตาของนางร้ายที่ตายตั้งแต่ต้นเรื่องนี้ การเริ่มจากเปลี่ยนความรู้สึกของสามีผู้เป็นพระเอกนิยายที่มีนิสัยธงแดงต่อภรรยาเช่นนาง ก็เป็นแผนการ ที่ดีมิใช่หรือ...

นางไม่ได้สนใจว่าผู้คนจะต่อว่านางมากเพียงใด เพราะที่นางทำเช่นนี้ก็เพื่อให้ผู้คนมองว่านางร้ายกาจมิใช่หรือ ผลออกมาแบบนี้ก็ถือว่าประสบผลสำเร็จตามที่นางต้องการ “หึ!! ความจริงก็คือเจ้าเป็นสตรีที่ร้ายกาจ ไม่รู้มารยาท ขนาดพี่สาวเจ้ายืนอยู่ด้วย เจ้ายังไม่ทำความเคารพนางเลย สตรีเช่นเจ้า ให ้ข้าแต่งด้วยข้าขอตายเสียยังดีกว่า” เขาเห็นว่าบุตรสาวคนโตของสกุลหงก็ยืนอยู่กับกลุ่มของคุณหนูเว่ยด้วย แต่นางไม่คิดที่จะทักทายเลยแม้แต่น้อย