ปฐมบทนางร้าย Novels & Stories

เขาเน้นเสียงคำว่ากาฝากเป็นพิเศษ พอเขาพูดจบ ผู้หญิงคนนั้นที่ผมยังไม่รู้ชื่อก็เชิดหน้าขึ้นจนคอแทบเคล็ดเหมือนจะภูมิใจกับการเยินยอจอมปลอมของผม อ่ะรู้อย่างหนึ่งละ ตัวร้ายหมายเลข 1 น่ะโง่ชะมัด จัดเป็นนางร้ายเกรดซี จัดการได้ไม่ยาก “พี่อลิสครับ มีอะไรหรือเปล่าเสียงดังไปถ�

เซียวเล่ห์หันมาถาม ตอนที่ทั้งสองหยุดหอบหายใจหลังเสาต้นหนึ่ง “ผิดแล้ว ฉันมาเพื่อเล่นบทนางมาร... ถ้ามีใครอยากล้มฉัน ฉันก็จะลากมันลงนรกไปด้วย” ฮานะหันมาตอบ ดวงตาวาวโรจน์เหมือนเปลวเพลิงในราตรี

ว่าจบนางก็หันตัวเดินออกมาจากตรอกนั้นทันทีทิ้งให้พระรองอยู่กับนางเอกในใจของเขาไป นางร้ายแบบนางต่อให้ทำดีแค่ไหนก็ยังถูกตราหน้าว่าร้ายกาจอยู่ดี นางอดทนพยายามไม่ทำร้ายนางเอกอยู่ตั้งนานยอมให้โดนเหยียดหยามด่าว่า ชั่ว ชั่ว ชั่ว อยู่นั่นแหละ ไม่มีใครเห็นเลย แต่พอนางหมดควา มอดทนดันมีคนมาเห็นสมแล้วที่เป็นนางร้าย ‘ทำเรื่องดีไม่มีใครเห็น ทำเรื่องชั่วคนเห็นทั้งแผ่นดิน’ “ประเสริฐ ประเสริฐจริง ๆ!”

มันอดไม่ได้จริงๆ เธอนั่งอยู่ตรงนี้ แต่งหน้าทาตาจนดูไม่ได้ว่าเป็นคนรึเปล่า เต้นจนเหนื่อยแทบตายกว่าจะได้เงินรางวัลมา “คงทำบุญมาเยอะสินะ ยัยปลา” ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว คนที่สวยและสำคัญที่สุดในห้องก็คือยัยปลา บุญจิรา คนที่รวยที่สุดและฉลาดที่สุดก็คือยัยปลา บุญจิรา คนที่� �ชคดีที่สุดและมักจะได้รับเลือกให้เป็นนางเอกละครโรงเรียน ก็คือยัยปลา บุญจิรา ส่วนเธอคือบ๊วยในทุกทาง ชื่อเหมือนกัน แต่ชีวิตต่างกันลิบลับ

ความทรงจำสุดท้ายที่เธอจำได้คือเธอถูกรถชนพอลืมตาขึ้นมากลับเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว พอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ความทรงจำเรื่องราวต่าง ๆ ก็วิ่งเข้ามาในหัวจึงทำให้เธอได้รู้ว่าตัวเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายที่เคยอ่าน เหมราชคือพระเอกของเรื่อง มินตราคือนางเอกของเรื่อง รา มคือพระรองของเรื่อง รดาคือนางร้ายที่ได้แต่งงานกับพระเอก "เจอกันครั้งแรกก็ทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย...เหมราช"

ใคร เป็นคนผลักให้นางอยู่ผิดที่ผิดเวลา ความคิดสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาในห้วงสติที่เลือนรางนั้น ช่างน่าขันยิ่งนัก หากมีโอกาสอีกครั้ง นางเลือกที่จะไม่เป็นคนดี หลังจากตื่นขึ้นมา ในร่างเด็กหญิงวัยสิบขวบ ภายใต้จวนแม่ทัพใหญ่ พร้อมชื่อเสียงอื้อฉาวที่มาก่อนความทรงจำเสียอีก “คุณ หนูใหญ่” คือตัวตนในชาตินี้ของนาง ที่มาพร้อมกับเสียงร่ำลือเอาแต่ใจ ริษยา ร้ายกาจ และโลกใบนี้ก็ปฏิบัติกับนางเช่นนั้น กริ่งเกรงในอำนาจของบิดา หวาดกลัวนาง เกลียดชังนาง ดังนั้น จึงทำให้นางตัดสินใจได้ง่ายมากที่จะเป็น “นางร้าย”

แค่ก แค่ก ฝ่ามือหยาบกร้านตบลงบนแก้มเนียนจนแดงก่ำเป็นรอยนิ้วทั้งห้า หนำซ้ำเขายังบีบคอของนางราวกับจะดึงวิญญาณออกจากร่างให้ได้ นี่น่ะหรือความป่าเถื่อนที่คนพูดถึง คนผู้นี้ยิ่งกว่าปีศาจ “นี่ก็แค่เริ่มต้นเท่านั้น ฮูหยิน เจ้าพร้อมขึ้นสวรรค์แล้วหรือยัง”

บทนำ “ไป๋เสี่ยวลี่” ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นนางร้ายตัวท็อปของวงการนักแสดง ไม่ว่าเรื่องไหนที่ได้เธอไปแสดงเป็นนางร้ายจะมียอดเรตติ้งของเรื่องพุ่งกระฉูด ไม่ว่าจะเป็นบทนางร้ายตบตีนางเอก นางร้ายภรรยาน้อย หรือนางร้ายที่โรคจิตไม่ว่าจะร้ายแบบไหนเธอสามารถแสดงได้อย่างแนบเนียนและสมบทบาทจนทุ กคนคิดว่านี่คือตัวตนและนิสัยของเธอจริง ๆ

บางทีเธอก็นึกเกลียดโลกใบนี้ นึกเกลียดโชคชะตาเหมือนกันนะที่ให้คนเลวพวกนั้นมีความสุขแล้วปล่อยให้คนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแบกรับความเจ็บปวดอยู่อย่างนี้ ให้คนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดมีปมในใจ เมย์: เจอกันหน่อยไหม เหมือนเราจะมีเรื่องคุยกันเยอะเลยนะ พริก: ไม่ว่าง เมย์: อย่า ๆ อย่า มาค่ะแม่ตัวดี ทำอะไรอยู่อย่าคิดว่าใครไม่รู้ใครไม่เห็นนะ นลิน: มีคนร้ายค่ะหัวหน้า มีคนแอบซุกผู้ชาย

บทนำ หากข้าเป็นนางเอก แล้วผู้ใดเป็นนางร้ายกันเล่า? ‘ไม่ได้การข้าจะเปลี่ยนบท!’