พันธะร้ายเมียบำเรอ Novels & Stories

บทนำ ‘นางบำเรอ’ คำนี้คือตราบาปในชีวิตของเธอ เพราะความโชคร้าย อลิชาเลยกลายเป็น...สาวขายบริการ ความสัมพันธ์ครั้งนั้นมี ‘ของฝาก’ ติดท้องมาด้วย

บะแต๋งเชียร์แม่ ภาคีแอบอมยิ้มสะใจไม่น้อยที่เมียเมาแล้วเผลอมาเจอเข้ากับไอรดาเข้าพอดี แบบนี้เรียกว่าเวรกรรมตามสนอง และเวรกรรมที่ว่าก็คือ เหนือฟ้านั่นเอง "เหนือ ปอแล้วครับ ถ้าเหนือไม่หยุดอดกินน้ำข้าวโพดปั่นนะ" สามีกระซิบลงข้างหูภรรยาที่กำลังเมาจนสติแตก แต่พอได้ยินชื่อเครื่องดื่ม ของโปรด สองมือที่กำทึ้งเส้นผมของไอรดาก็คลายตัวโดยอัตโนมัติ

///อิจฉาท่านวุ้ยได้เมียร่านแบบนี้ เป็นผมจะเอาทั้งวันทั้งคืนเลย/// ///ต้องทำบุญด้วยอะไรถึงจะได้เมียแบบนี้/// ///ผมงี้แตกก่อนนักแสดงอีก เสียงครางผัวจ๋าๆๆๆ หวานมากอ่ะยิ่งกว่าหนัง AV อีก” ///มีขอดูดดุ้นเองด้วย โอ๊ยยยยย ดูไปสาวดุ้นไปโครตได้อารมณ์////

ทเผยให้เห็นแพขนตางอนยาว คิ้วเข้มดกดำนั่นยิ่งทำให้เขาดูดีมีเสน่ห์สมชายชาตรี คนหล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นอย่างเขา ไม่น่าใจร้ายใจดำได้ขนาดนี้เลย เธอไม่อาจรู้ได้เลย ว่านับจากนี้อีกหนึ่งปี เธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง หน้าที่นางบำเรอ เขาต้องทำอะไรกันบ้าง จะเหมือนสามีภรรยาเขาทำกันไห ม เธอยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มหน้าที่ของตัวเองในเช้าวันนี้อย่างไรดี จึงนึกถึงแม่ของตัวเองเป็นตัวอย่าง ว่าวันๆหนึ่ง แม่ของเธอต้องทำอะไรบ้างในหน้าที่ภรรยา

หวันยิหวากลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ เสียดายที่ถูกขัดจังหวะ เธอเกือบจะมองเห็นแล้วว่าใครกันนะที่แสดงความกราดเกรี้ยวใส่ และถ้อยคำที่อีกฝ่ายพูดใส่เธอนั้น เธอไม่เห็นเข้าใจ เธอไม่เคยมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับเพศชาย แล้วสิ่งที่อีกฝ่ายพูด หมายถึงอะไร นางบำเรอ เมีย? หวันยิหวายิ้มข ำให้ตนเอง สงสัยเธอจะอินกับละครหลังข่าว จนเก็บเอามาฝันเป็นตุเป็นตะ

เสี่ยวหลันหน้าชาเพราะความอับอายที่ถูกปฏิเสธ ยังไม่ทันที่นางจะพูดต่ออาเหยียนก็ขอตัวไปกินยา "เสี่ยวหลัน เจ้าเห็นหรือไม่ว่าสามีข้าเขาไม่ได้สนใจ กลับบ้านไปกินข้าวเป็นเพื่อนแม่เจ้าที่ป่วยกระเสาะกระแสะไม่ดีกว่าหรือ ถ้าท่านป้ารู้ว่าเจ้าทำตัวหน้าไม่อายมาอ่อยสามีชาวบ้านแบบนี้ท่านคงเสียใจจนทรุดแน่"

คนที่ทำร้ายอ้อนปรียาไม่ใช่สามีแต่เป็นเมียของผู้ชายคนนั้น แฟนของอ้อนปรียามีภรรยาอยู่แล้วและคนที่ทำร้ายเธอก็คือเมียหลวง ”เทียน“ หลังจากที่รู้ความจริงธาราก็เดินทางมาหาอ้อนปรียาทันที อ้อนปรียาเรียกชื่อธาราด้วยความดีใจ แอบยกยิ้มร้ายกาจในใจเมื่อเผลอคิดว่าตัวเองคือผู้ชนะ ธาราเลือก เธอไม่ใช่นังแพรไหมนั่น

เขาเข้ามาในชีวิต ทำให้หลายอย่างดีขึ้นและในเวลาเดียวกัน เธอต้องเสียสิ่งที่รักไปอย่างไม่มีวันหวนคืน กับคนที่ไม่ได้รัก! “เมียไม่ไปกับผัวแล้วจะให้ไปกับใคร หรือคิดจะไปหา...ที่อื่นอีก” น้ำเสียงถากถางเอ่ยขึ้น ณริสาเก็บอารมณ์เดือดไว้สุดขีด เธออยากกรีดร้องใส่หน้าเขานัก พูดมาได้ว่า ‘เมีย’ ที่เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ น่ะหรือ เธอไม่ต้องการสักนิด! และจะไปหาคนที่เขา...เอาไว้ แค่คิดเธอก็ขยะแขยงแล้ว

เพียะ “หยุดบ้าสักทีเถอะคาเรน หยุดทำตัวทุเรศ ๆ แบบนี้ใส่ฉันได้แล้ว ทำไมนายถึงได้เข้าใจอะไรยากนักที่ฉันพูดกับนายไปทั้งหมดมันไม่ช่วยให้นายคิดได้บ้างเลยหรือไง หยุดทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันทั้งที่นายไม่มีสิทธิ์นั้นสักทีได้ไหม เราเป็นแค่คนเอากัน เราไม่ใช่คนรักกัน ที่สำคั ญฉันไม่เคยคิดอะไรกับนาย ไม่เคยแม้จะรักนายด้วยซ้ำสักเสี้ยววิที่ฉันคิดจะจริงจังกับความสัมพันธ์บ้า ๆ นั่นก็ไม่มี“

น้ำค้างพูดออกมา คำพูดนี้เธอไม่อยากจะพูดมันออกมาเลย เธอกับธันย์มีความฝันที่จะสร้างครอบครัวและมีลูกด้วยกัน แต่ความฝันทั้งหมดมันกลับพังทลายไม่เป็นท่าเพราะพิษการพนันของพ่อเธอ “น้ำค้าง เราสัญญากันแล้วไม่ใช่เหรอว่าเรียนจบเราจะแต่งงานกันและมีลูกสร้างครอบครัวด้วยกัน” “น้ำค้างขอ โทษ ธันย์จะโกรธหรือเกลียดน้ำค้างก็ได้นะ”