พ่ายรักท่านอ๋องตัวร้าย Novels & Stories

ทำร้ายท่านอ๋อง นี่ก็คือการแสดงออกว่าเจ้ารักท่านอ๋องอย่างนั้นหรือ ความรักของเจ้าเต็มไปด้วยเล่ห์กลเช่นนี้เองหรอกหรือ? เจียงเฟิ่งหัวโกรธจัด “เจ้าเป็นแค่หญิงคนหนึ่ง มียาปลุกกำหนัดที่มีฤทธิ์ร้ายแรงถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน แล้วเจ้าพาท่านอ๋องไปที่เรือนด้านข้างได้อย่างไร ใครกำลัง ช่วยเจ้า?”

“พระชายาเพคะ ในตอนนี้พระองค์เป็นพระชายาของท่านอ๋อง เหตุใดจึงจะรักท่านอ๋องมิได้เพคะ” “มันเร็วเกินไป ข้าคิดว่าคงไม่ใช่รักหรอกเขาเพียงแค่ดีต่อข้า ทำให้ข้าหวั่นไหวไปก็เท่านั้น” “พระชายาเพคะ”

ไหลเยี่ยนฟางเห็นอ๋องหนุ่มหมุนตัวเดินไปยังหลังฉาก โดยไร้ซึ่งคำพูดใด ๆ ก็ใจหาย ดวงตาที่ฉ่ำน้ำกลายเป็นเอ่อล้นออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว มือที่จับผ้าห่มคลุมตัวเอาไว้ขยำผ้าแน่นด้วยความเจ็บใจที่ถูกอ๋องหนุ่มเมินเฉยราวของไร้ค่า ‘ที่แท้ท่านอ๋องก็ไม่ได้ต่างอันใดกับบุรุษส ำราญทั่วไป ที่พูดคำหวานหยอกเย้าอ่อนโยนเพื่อให้ได้สิ่งที่ปรารถนา ครั้นสมใจแล้วก็ไร้ไมตรี ไม่มีแม้เยื่อใย’

เสียงกระแทกในสระน้ำเร่งอารมณ์ของพระชายาให้กระเจิงอีกครั้งเมื่อท่านอ๋องพานางเข้ามาล้างตัวแต่สุดท้ายก็ปล่อยนางไปไม่ได้เมื่อนางเอ่ยท้าทายเขาว่าเขาหมดแรงแล้ว นางจึงต้องรองรับความต้องการของเขาอีกครั้ง “อื้อ…ท่านอ๋อง หม่อมฉัน….ผิดไปแล้ว อ๊าา พอเถอะเพคะ หม่อมฉันหมดแรงแล้วจ ริง ๆ เพคะ อ๊าา”

เสี่ยวหมี่เดินมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงหลังจากที่ช่วยผู้เป็นแม่ขนของเข้าบ้านหมดแล้ว น้ำสีใสพลันไหลออกจากหางตาอีกครั้งเพียงแค่คิดถึงผู้ชายใจร้ายคนนั้น "แบบนี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าอาการอกหัก เจ็บดีเนาะ" เธอเค้นหัวเราะออกมาทั้งน้ำตารู้สึกสมเพชตัวเองสิ้นดีที่ตกหลุมรักคนที่ตั ้งท่าเกลียดมาตลอด ศึกครั้งนี้มาเฟียหนุ่มเป็นผู้ชนะ ส่วนเธอต้องพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

ท่านอ๋องมิได้รั้งรอหลังจากนั้น เขาอดทนรอให้นางหายมาหลายวัน จนวันนี้ที่ทุกอย่างถูกจัดการจนจบสิ้น คนร้ายได้รับโทษตามที่สมควร และท่านอ๋องก็ทำตามที่เคยให้คำมั่นไว้ “จัดการให้หมดทุกคนไม่มีข้อยกเว้น” “ข้ารักเจ้ายิ่งนัก หากทนไม่ไหวก็รีบบอก ข้าจะอ่อนโยนลง” “ข้ารักท่านจ้าวเฟิงหมิ ง ได้โปรดรักข้าเถิดเพคะ”

พ่อบ้านเหรินถอนหายใจออกมา ก่อนจะเอ่ย "ท่านอ๋อง ท่านจะแต่งสตรีเช่นนั้นมาเป็นพระชายาจริงๆ หรือ ยังมีสตรีดีดีมากมายให้ท่านเลือกอีกหลายนางเลยนะพ่ะย่ะคะ เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ ให้นางเป็นอนุไปเถิด!!!" เติ้งเมิงซีที่ได้ยินเช่นนั้นก็ปรายตามองพ่อบ้านเหรินคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย "ไม่ชอบนางถึงเพียงนั้น"

ขาต้องได้ร่วมรักกับชายาไม่อย่างนั้นอ๋องหนุ่มคงลงแดงตาย ถ้าจะให้นอนกอดเฉยๆเขารอมาตั้งสิบเดือนนอนนับทุกคืนวันว่ากลับมาจะกินพระชายาและตั้งใจจะมีโอรสเลยถึงแม้เขาจะโดนพิษแต่ก็ขับออกจนหมดแล้ว ท่านอ๋องเป็นทหารที่ฝึกฝนมาอย่างหนักฝือมือแม่ทัพไร้พ่ายไม่ได้มาง่ายๆวิชาตั วเบาอ๋องหนุ่มก็มีไม่ใช่เรื่องยากที่แรงเขาจะเยอะเหลือเฟือที่จะจับชายารักกินได้ทั้งคืน

“เบล พวกเขารักเจ้าต่างหาก เขาเป็นของเจ้าไม่ใช่ของข้าเสียหน่อย ทุกอย่างล้วนเป็นตัวเจ้าสร้างขึ้นด้วยมือนี้ เจ้ามันจะคืนให้ข้าได้อย่างไร ข้าน่ะยินดีที่จะจากไปตั้งแต่แรกแล้ว ทุกเรื่องราวล้วนแล้วแต่เป็นเจ้าที่กำหนดขึ้นมาเองทั้งนั้น ส่วนตัวข้าขอเป็นแพมคนนี้ ข้าชอบที่ได้ทำอะไรด้วยต ัวข้าเอง ข้ามีความสุข อย่าได้คืนอ๋องตัวร้ายผู้นั้นมาให้ข้าเลย ข้าไม่ต้องการ” “แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นสามีเจ้า เจ้ารักท่านอ๋องมากมิใช่หรือ อย่าเห็นแก่ข้าเลย”

มาเฟียร้ายพ่ายรัก เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น… คาเดน แคสเซียส (คาเดน)