พ่ายรักท่านอ๋องตัวร้าย 소설 & 이야기

“ด้วยความผิดร้ายแรงที่พวกเจ้าก่อขึ้นไม่อาจหลีกหนีโทษตายไปได้ แต่ก่อนตายนั้นรับรองว่าพวกเจ้าจะได้รับทัณฑ์ทรมานอย่างสาสมจากความผิดที่กระทำต่อผู้อื่นอย่างแน่นอน” ชินอ๋องกล่าวอย่างเลือดเย็น ในยามนี้ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามดูดุดันน่าเกรงขามยิ่งนัก “ไม่ ไม่นะพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” “ไม ่นะ ให้อภัยข้าเถอะ ข้าผิดไปแล้ว”

สองมือเล็กพยายามดันตัวให้ลุกขึ้นแต่คนร้ายกาจเช่นเขาไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ ‘ให้ตายเถอะ’ เสียงครางของท่านอ๋องกำลังเมามันและฟินในอารมณ์จึงดันเอวสอบเด้งเข้าหา ทั้งยังกดหัวนางขึ้นลง นี่คือการลงโทษที่ทำให้เขาทรมานใจ

หน้าตาและนิสัยใจคออย่างอ๋องแปดนะหรือนางจะคว้าเอามาทำพันธุ์ ให้ตายเถอะสิ้นคิดที่สุด! “ข้าคือสามีเจ้า” ท่านอ๋องแปดย้ำเตือนไม่สนแรงจากสิ่งของใกล้มือที่ลอยมาปะทะร่างพระองค์หลายครั้งหลายครา ‘นางชื่นชอบความรุนแรงจริง ๆ เสียด้วย เฮ้อ ข้าต้องถูกนางทุบเพื่อแสดงความรักหรือนี่ช่างน่าห วาดเสียวยิ่ง’ “กรี๊ด!!!!! เจ้าอ๋องโรคจิต! อย่าอยู่เลย!”

สองมือเล็กพยายามดันตัวให้ลุกขึ้นแต่คนร้ายกาจเช่นเขาไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ ‘ให้ตายเถอะ’ เสียงครางของท่านอ๋องกำลังเมามันและฟินในอารมณ์จึงดันเอวสอบเด้งเข้าหา ทั้งยังกดหัวนางขึ้นลง นี่คือการลงโทษที่ทำให้เขาทรมานใจ

ใช่ นางไม่ได้พูดปดแค่พูดไม่หมดเท่านั้น จะบอกว่าหลงรักในใบหน้าของท่านอ๋องเยี่ยนหลงที่นางยังไม่แม้แต่เคยเห็นหน้าได้อย่างไรเล่า นางแค่ถามถึงเพราะเขาคือตัวร้ายในนิยายเรื่องนี้ที่มีชะตาชีวิตน่าเวทนาสุด ๆต่างหาก ตอนอ่านนิยายเรื่องนี้ นางสงสารเขามาก เขาเป็นตัวร้ายที่รักเพียงนางเอ กคนเดียว แต่สุดท้ายกลับถูกหลอกใช้และหักหลังอย่างน่าสงสาร…

“หม่อมฉันอยากให้เกียรติท่านอ๋องเพคะ ในเมื่อลั่นวาจาไว้แล้วว่าจะพิชิตใจท่านอ๋อง หม่อมฉันจะไม่ไปดูตัวกับใครทั้งสิ้น เว้นแต่ว่าหม่อมฉันจะยอมแพ้ในตัวท่านอ๋องแล้ว” ‘ยอมแพ้ในตัวท่านอ๋อง’ คำพูดนี้สร้างริ้วอารมณ์บางอย่างในใจอ๋องหนุ่ม บังเกิดเป็นความสับสนในใจ

พรีมแผดเสียงร้องครางเรียกชื่อเขาตามคำสั่ง ร่างกายเกร็งกระตุกตอบรับจังหวะอันรุนแรงและป่าเถื่อน ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูเนื้อ "ดีมาก... เด็กดี! อ่าาาห์... ตอดฉันอีก! บีบรัดฉันให้ตายคามือเธอไปเลย!"

เกาซื่อเจินชูป้ายหยกขึ้นอย่างสั่นเงอะงะ ตะเบ็งเสียงในลำคอดัง “ท่านอ๋องเอาชนะเป่ยหวน เป็นวีรบุรุษของต้าเฉียนเรา! ทว่า ท่านอ๋องถูกล่อลวงโดยปีศาจเยี่ยจื่อ ทำลายจริยธรรม ทำลายชื่อเสียงเกียรติยศของท่านอ๋อง ทำลายใบหน้าครอบครัวสวรรค์! อาจารย์เฒ่าพาทุกคนมาร้องทุกข์ ขอใ ห้ท่านอ๋องประหารปีศาจเยี่ยจื่อ ปฏิบัติตามกฎและมารยาท อย่าปล่อยให้ครอบครัวสวรรค์ต้องอับอาย!” “ขอให้ท่านอ๋องประหารปีศาจเยี่ยจื่อ ปฏิบัติตามกฎและมารยาท อย่าปล่อยให้ครอบครัวสวรรค์ต้องอับอาย!” “ขอให้ท่านอ๋องประหารปีศาจเยี่ยจื่อ…”

หลังจากเฟิ่งชูอิ่งสบตากับเขา นางก็ได้สติกลับคืนมา นางนึกขึ้นได้ว่าตรงหน้านางคือตัวร้ายที่ยิ่งใหญ่ในนิยาย แม้แต่พระเอกของเรื่องยังถูกเขาเล่นงานจนเกือบตาย ไม่ใช่คนที่นางจะล่วงเกินได้ นางงุดหน้าลงเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างขัดเขิน “ข้าหลงรักท่านอ๋องมาเนิ่นนาน เมื่อครู่นี้จึ งอดใจไม่ไหว ท่านอ๋องโปรดอภัยด้วยเพคะ!”

“ท่านอ๋อง ท่านมิได้รักข้าแล้วเหตุใดจึงให้ความหวังข้างเล่า รู้หรือไม่ข้ารอคอยเพียงท่าน เพียงท่านคนเดียว” เสียงตัดพ้อแหบเครือแล้วก็มีเสียงปนสะอื้นหลุดออกมาทำให้เป่ยอ๋องลำบากใจนัก “ข้ารักคนที่ร้ายกาจเช่นเจ้าไม่ได้จริง ๆ”