Novel & Cerita พ่ายรักท่านอ๋องตัวร้าย

น้องอลันวิ่งเข้ามาหาฉันแล้วกระโดดกอดแล้วก็หอมซ้ายหอมขวา "กลับมาแล้วเหรอครับ วันนี้อลันดื้อกับคุณพ่่อวิชมั้ยครับ" "ม่ายดื้อค๊าบบบบ" "ไม่ดื้ออะไร วันนี้เราดื้อมาก" "ม่ายยจิงงง อลัยป่าวดื้อออ"

นนี้นางรู้แล้วว่าชินอ๋องตัวร้ายผู้นี้ช่างเป็นบุรุษที่ร้ายกาจจริง ๆ ทำให้นางที่เคยรังเกียจชังรักเขาได้มากมายจนทิ้งตัวตนจากมิติเดิมเพื่ออยู่กับเขา ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนางจะไม่มีทางปล่อยมือจากเขาและใช้ชีวิตเป็นพระชายาชินอ๋องอย่างมีความสุขในทุกวัน ให้สมกับที่ สวรรค์ดลบันดานให้นางมาได้พบเจอและรักเขาจนหมดหัวใจ **...จบบริบูรณ์...**

บทเพลงรักอันเร่าร้อนระหว่างพ่อหมีกับนางแมวป่าก็เริ่มขึ้น เสียงหอบกระเส่าและเสียงครางหวานดังขึ้นภายในห้องทรงอักษร และไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ถูกลงโทษ… องครักษ์หนุ่มคนสนิททั้งสองหน้าแดงหูแดงไปตามๆกัน คำกล่าวที่ว่า วีรบุรุษยากผ่านด่านสาวงามฉันใด ท่านอ๋องของพวกเขาก็พ่ายแพ้ แก่พระชายาฉันนั้น…แล้วเสียงร้อง ง้าววว นั่นหมายความว่าอย่างไรพะย่ะค่ะท่านอ๋อง?!

"ใช่! คนเดียวที่ข้ารักคือท่านอ๋อง และจะเป็นท่านอ๋องตลอดไป" "ดี ดีมาก... เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้าเสียใจไปตลอดกาลที่มาทำร้ายความรู้สึกของข้าเช่นนี้ ย๊ากกก!"

“วันที่เกิดเพลิงไหม้วันนั้น นางพำนักอยู่ที่ตำหนักของข้า และตลอดมานางก็อยู่กับข้าตลอด มีคนที่ไม่ต้องการให้นางมีชีวิตอยู่ จึงส่งนักฆ่ามาสังหารนาง แต่ดูเหมือนคนพวกนั้นจะทำงานพลาด ข้าได้จับตัวมือสังหารเหล่านั้นเอาไว้ได้ทั้งหมดแล้ว และวันนี้ข้าจะไต่สวนหาคนผิดและผู้ที่คิดก่อการก บฏที่นี่” องค์รัชทายาทรู้ตัวแล้วว่าตนเองตกหลุมพรางของฮ่องเต้และรุ่ยอ๋อง ร่างของเขาทรุดลงที่พื้นอย่างอ่อนแรง เป็นไปไม่ได้เขาวางแผนเอาไว้ทั้งหมดอย่างรัดกุม มันไม่ควรที่จะจบลงเช่นนี้

เมื่อทันศิลาคลั่งรัก ถ้าเธออยากเป็นเมียไอ้ขี้คุกแบบฉันจริงๆ ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้ แต่บอกไว้เลยว่าครั้งนี้เธอจะลืมไม่ลง ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ พ่ายรักทันศิลา ถ้าชอบก็อย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้น กดใจ หรือคอมเม้นได้นะคะ ฝากลูกสาวลูกชายไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ

ตอนที่ 13 ฝันร้าย ฟิ้ว ฟิ้ว กรุ้งกริ่ง กรุ้งกริ่ง เสียงสายลมพัดผ่านกระพรวนหน้าตำหนัก ร่างใหญ่นอนดิ้นไปมาเหงื่อผุดเต็มใบหน้า “องค์ชายท่านมิได้รักข้า ท่านหลอกลวงข้า ข้าเกลียดท่านไม่มีวันจะเคียงข้างคนที่แยกข้าจากคนรัก ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติภพหน้าท่านก็ไม่มีทางได้ใจของข้า เพราะผู้เดียวที่ข ้ารักคือท่านชินอ๋องจินฟาน”

ะไรให้มันซับซ้อนหรือเกินความคาดหมาย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง เพราะความโกรธและความอับอายที่ องค์ชายฟู่ซิวเหิง ได้รับจากการพ่ายแพ้ในการเดิมพันครั้งนี้ ได้ทำให้เขารู้สึกถึงการถูกทำร้ายจาก ท่านอ๋อง ผู้เป็นบิดา จนเกิดความผูกใจเจ็บและความปรารถนาที่จะหาท างแก้แค้น

สุดท้ายคนแพ้ต่อพระเอกก็คือตัวร้ายอย่างเขามิใช่หรือ แล้วยังจะหน้าด้านโอ้อวดทำไม แต่ความในใจย่อมต้องปิดเอาไว้ นางจึงยกนิ้วโป้งเยินยอ “เจ้าค่ะ ท่านอ๋องเก่งที่สุด พี่ชายข้าจะสู้ได้ยังไง ข้านับถือท่านที่สุด!” เขาเอ่ยอย่างไม่ถ่อมตนแม้แต่น้อย “รู้ก็ดีแล้ว”

“เพคะ หม่อมฉันรักท่านอ๋อง” “ข้าก็รักเจ้าเช่นเดียวกัน” -END-