ยอดหญิงแกร่งแห่งสกุลลู่ Mga Nobela at Kwento

ลู่เสียนจับมือกับลู่หลินกระโดดเหาะลอยขึ้นมายังลานประหาร ชุดที่นางสวมใส่วันนี้รัดกุมทะมัดทะแมงเพราะเตรียมต่อสู้อย่างเต็มที่ ผมของพวกนางรวบตึงเป็นหางม้า ดูสง่างามอย่างกับวีรสตรี เสียงผู้คนฮือฮาขึ้นมาเมื่อเห็นคุณหนูใหญ่และคุณหนูสี่มีวรยุทธ “ฮ่า ๆ ช่างน่าขัน เหว่ยอ๋อง กุนซือเจียวลู่ แม่ทัพฉือ สามทหารเสือผู้เก่งกาจหลบอยู่ใต้ชายกระโปรงของสตรีเช่นนี้ช่างน่าขัน ไร้ความสามารถถึงขั้นให้สตรีออกหน้า ช่างน่าอายและน่าสมเพชสิ้นดี”

ผู้คนในเมืองหลวงล้วนทราบดีว่าท่านหมอสกุลหวงมีความสามารถเป็นเลิศ ขอเพียงยังมีลมหายใจก็ยื้อชีวิตจากพญามัจจุราชได้ แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเขาชำนาญด้านการรักษาโรคของสตรีเป็นที่สุด เพราะในวัยเด็กได้แรงบันดาลใจจากเจ้าตัวน้อยเสวียนหนิงอัน ที่อยู่ในครรภ์มารดาเพียงเจ็ดเดือนก ็ลืมตาออกมาดูโลกเสียแล้ว ความเชี่ยวชาญนี้ทำให้หวงซิงซวี่รู้ในทันทีว่าสาวงามวัยสามสิบเอ็ดปีไม่ได้เป็นลมหมดสติ แต่แสร้งนอนหมดแรงบนเตียง เพื่อเรียกร้องความสนใจจากหลี่จินหมิงที่บัดนี้ยืนห่างไปเกือบแปดก้าว เรียกได้ว่าระมัดระวังตัวเป็นอย่างดีเลยทีเดียว

************************** บทส่งท้าย 5 ปีต่อมา หยวนหยวนให้กำเนิดเด็กหญิงที่ร่างกายแข็งแรง แม่นางน้อยมีชื่อว่า ลู่ซือ “ท่านแม่ ข้าเป็นองค์หญิงหรือไม่” ลู่ซือถามหยวนหยวน และนางสวมมงกุฏซึ่งทำจากดอกหญ้าประดับด้วยดอกไม้หลายชนิด “เหตุใดถึงอยากเป็นหญิงเล่า”

ฉีหลิงเซี่ยพูดอย่างอ่อนโยน ซู่เฟินนึกชื่นชม สตรีที่งดงามอันดับหนึ่งของเรื่อง สมคำร่ำลือจริง ๆ เก่งกาจเรื่องวรยุทธ หน้าตาก็งดงาม ผู้ชายทั้งเรื่องต่างแย่งชิงนางผู้เดียว แล้วพี่ชายนางก็เป็นผู้ชนะในหมากตานี้

หญิงชราในชุดคลุมสีน้ำเงินเป็นคนสกุลเอ้อ นางแย้ง “สกุลเหยาไม่แย่จริง ๆ แต่เทียบสกุลโจวไม่ได้ ทั้งเรื่องอำนาจใน…” “อย่างไรยังต้องมองหาสตรีที่ดีไว้ให้องค์ชายรองกับองค์ชายสามด้วย ถ้าพวกเขาไม่แต่งชายาองค์ชายห้าย่อมแต่งไม่ได้” เหล่าฟูเหรินสรุปเพื่อตัดบท ไม่ปล่อยให้ไหลออกนอก ลู่นอกทาง “ใช่ ๆ”

ไม่อาจไม่ยอมรับเรื่องรูปโฉมราวสวรรค์ประทานของคนสกุลลู่ ในอดีต ราชบุตรเขยลู่มีสมญานามว่าเอกบุรุษเหนือสามัญ รูปลักษณ์ของเขานั้น ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าไม่มีส่วนใดไม่ดึงดูด เสน่ห์อันท่วมท้นนั้นล้วนส่งต่อให้น้องสาวผู้นี้ไม่มีขาดตกบกพร่อง ลู่ซือฉีเรียกว่ายิ่งก ว่างดงามหยดย้อย มากกว่าคำว่าสะคราญโฉม หยาดเยิ้มเหนือสตรีที่ได้ฉายาว่าเทพธิดาจากสรวงสวรรค์เสียอีก หลังมื้ออาหารฮ่องเต้รั้งองค์หญิงให้อยู่พูดคุยกันตามประสาพี่น้องที่มิค่อยได้พบเจอกัน โดยสั่งข้ารับใช้พาลู่ซือฉีออกไปเดินเล่น

ซูเหยียนหัวเราะเบา ๆ ราวกับไม่ใช่เสียงของสตรีที่เคยอ่อนโยน หากแต่เป็นเสียงเสียดแทงหัวใจ “เจ้ารู้หรือไม่ ลู่หยาง อวิ๋นซูหาใช่ผู้บริสุทธิ์เช่นที่เจ้าคิดไม่ นางคือองค์หญิงแห่งแคว้นซงหนูเช่นข้า เลือดเนื้อของนางผูกพันกับความล่มสลายและความขัดแย้งทั้งสิ้น”

หลงจู๊กล่าวแนะนำด้วยสีหน้ามีเลศนัย “นางเป็นยอดพธูขึ้นชื่อที่เซียงหยาง แต่เพิ่งรอนแรมมาถึงหลินอานได้ไม่นาน นางเชี่ยวชาญการระบำรำฟ้อนเป็นพิเศษ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องดื่มสุราพันจอกไม่เมา” “น่าสนใจยิ่ง” หลิวเยี่ยนเหลือบตามองสตรีผู้มาใหม่ทันทีที่ได้ยินฉายาว่าพันจอกไม่เมา “เจ้ามาประลองสุรากับข้าดีหรือไม่”

้องมองสีหน้าผู้ใดก็ได้ แต่ครั้งนี้แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง อีกฝ่ายเป็นคุณหนูตระกูลซูผู้มั่งคั่งจากฉางชา รูปโฉมก็งดงามราวกับเทพธิดาจำแลง ที่สำคัญคุณชายมู่หรงผู้รักสะอาด ที่ปกติไม่ยอมแตะต้องสตรีคนไหนง่ายๆ กลับสัมผัสคุณหนูซูอย่างเป็นธรรมชาติ ดูเหมือนนางจะมีน้ำ หนักในใจนายน้อยอยู่มากทีเดียว ดังนั้นเมื่อรู้สึกว่าตนเองด้อยกว่าอีกฝ่าย นายหญิงแห่งเรือนลู่หลินย่อมไม่อาจอยู่อย่างเป็นสุขได้เหมือนกับที่ผ่านมา

ระหว่างที่เดินผ่านผู้คนในตลาดบุรุษทั้งหลายต่างมองมาที่คุณหนูสกุลฉี เด็กหญิงที่ถูกขนานนามไปทั่วทั้งเมืองตงหลางว่าเก่งกาจเกินสตรีและมีดวงหน้าที่งดงามขึ้นเรื่อยๆ วันนี้ได้พบเห็นต่างก็กล่าวออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่าความงามนั้นเฉิดฉายออกมาโดดเด่นมิเกินจริง แม้จะวัยเพียงส ิบสองปีเท่านั้น “แม่นางน้อยผู้นั้นน่ะหรือที่ได้รับฉายานามว่าเก่งเกินบุรุษ จะเป็นไปได้เช่นไรกัน แต่ถ้ากล่าวถึงความงามของนางเรื่องนี้ข้าว่าไม่ผิดนัก แม้จะยังเด็กแต่ความงดงามของนางก็เฉิดฉายออกมาให้พวกเราได้ชมกัน แล้วความเก่งล่ะ”