ยอดหญิงแกร่งแห่งสกุลลู่ Mga Nobela at Kwento

สวีเหยียนลู่พึมพำจากนั้นจิบชา “ต้องเป็นสตรีเช่นใดจึงยอมแบกรับชื่อเสียงด่างพร้อยเช่นนี้ เพียงเพื่อช่วยแก้ปัญหาให้พี่สาวต่างมารดา และต้องเป็นสตรีเช่นใดจึง...กล้าทุบตีบุรุษที่อาจจะกลายมาเป็นสามี แถมยังแอบเข้าไปใน...หอนางโลม”

หนึ่งคือฮ่องเต้ทรราชผู้เกรียงไกร หยางเหวินหลง และอีกหนึ่งคือฮองเฮาพิษร้าย จ้าวลี่อิน! ทั่วป๋าอวี้หรี่ตาลงมองสตรีในชุดเกราะสีแดงเพลิง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา เสียงของมันแหบพร่าและเต็มไปด้วยพลังปราณที่มุ่งทำลายขวัญกำลังใจทหารต้าหยาง

“เอ้อ... เช่นนั้นท่านคงจะรู้มาบ้างว่าบิดาของข้าเป็นใคร ใช่หรือไม่เจ้าคะ?” ร่างบางห่อเหี่ยวลงทันตาเมื่อต้องเอ่ยถึงสกุลลู่ แม้นางจะปลีกวิเวกอยู่บนยอดเขาสูงก็ไม่อาจลบเลือนความจริงอันโหดร้าย สตรีในโลกนี้เป็นได้เพียงหมากที่ไร้ทางสู้ ต้องทนลำบากอยู่ใต้กรอบประเพณีที่กดขี่จนแทบไร้ท ี่ยืน “ลู่เจิ้นหัว เสนาบดีกรมคลัง ข้ารู้จักเขาดี”

หลินอันอันกะพริบตาปริบๆ มองดูองค์ชายเซียวที่บัดนี้กำลังคลี่พัดจีบโบกเบาๆ อย่าสง่างาม สายตาของเขายังคงจับจ้องที่นางไม่วางตา "ที่แท้... แม่นางผู้มีฝ่ามืออันหนักหน่วงผู้นี้ ก็คือองค์หญิงใหญ่จงลู่ชิงผู้เลื่องลือสินะ" เซียวอวี่ยิ้มละไม

กุ้ยหลินนั่งเท้าคางมองพี่สะใภ้ ริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้ม ใบหน้างดงามพริ้มเพรา ยามขยับเปลือกตา แพขนตาหนางอนงามกระพือไหวราวกับปีกผีเสื้อขยับสยายปีกอย่างไรอย่างนั้น สตรีทั้งสอง หนึ่งคือกงจู่ เชื้อพระวงศ์แห่งแคว้นฉู่ นิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจ เก่งกาจวรยุทธ์และชำนาญวางแผน แต่ทว่านางกลับตกหลุม เมื่อคิดว่ารองแม่ทัพจ้าวเป็นชายตัดแขนเสื้อ

คำพูดนั้นเปรียบเสมือนการตัดขาด เธอยื่นคำขาดโดยไม่เหลือที่ให้ต่อรอง สีหน้าของซูจ้าวเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยความโกรธ แต่ไม่อาจโต้แย้งได้ เพราะสิ่งที่ลูกสาวพูดคือความจริง หลีฉีเฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กำมือแน่น เขาอยากจะปกป้องภรรยาไปมากกว่านี้ แต่ก็รู้ว่าการให้เธอเผชิญหน้าด้ วยตัวเองจะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น สายตาเขาจ้องมองซูเยว่ถิงด้วยความภาคภูมิใจ เธอไม่ใช่หญิงสาวที่อ่อนแอ แต่เป็นผู้หญิงที่กล้าหาญพอจะยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง

แต่น่าเสียดาย ผู้ที่ถูกทำร้ายกลับเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของแม่ทัพเจียง แม่ทัพผู้ทรงอำนาจแห่งราชสำนัก หญิงผู้นั้นมีนามว่าเจียงลู่ นางคือดวงใจของทั้งตระกูล หากวันนั้นไม่มีคนช่วยไว้ทันเวลา เกรงว่า คงสิ้นใจไปแล้ว เรื่องราวเมื่อรู้ถึงราชสำนัก ทุกอย่างจึงจบลงอย่างที่คาดไว้

ฮองเฮาลู่เหย่หญิงงามผู้ถือกำเนิดจาก ตระกูลสุ่ยตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความสง่างามและมารยาทอันบริสุทธิ์ดุจน้ำแข็งบนยอดผาสูง งดงามจนยากจะละสายตา ความงามของนางไม่ได้ร้อนแรงดั่งดวงอาทิตย์แต่เป็น ความงามเยือกเย็นงามอย่างสูงศักดิ์ งามแบบที่ทำให้ผู้คนไม่ก ล้าเข้าใกล้โดยไม่จำเป็น

จดหมายของซือเฉิงซาน ทว่าเซี่ยเจียวหงไม่รอฟังคำตอบของนายท่านจนจบ เธอรีบพุ่งตัวเข้าหากลุ่มของของนายท่านโล่ทันที เมื่อเข้าประชิดตัวได้ หญิงสาวใช้ทั้งหมัดทั้งเข่า ทั้งชกทั้งเตะเข้าลำตัวแทบจะทุกคน ยังมีการกระทำที่ คล้ายกับหยามชายหนุ่มทั้งหลายด้วยการชิงอาวุธที่เหน็บอยู่ข ้างเอวก่อนจะแยกชิ้นส่วนทิ้งเรียงรายอยู่ตามพื้น การต่อสู้เริ่มดุเดือดขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนของตัวเองล้มลงไปกองอย่างหมดสภาพ และการถูกแย่งอาวุธประจำกายไปอย่างง่ายดาย ทำให้ทุกคน รู้ว่าหญิงสาวคนนี้มีความสามารถเกินตัวและเหนือกว่าพวกเขามาก

ลู่เจ๋อตกตะลึง อึดใจหนึ่งก็พยักหน้าตกลง “เอาไปสิ! สตรีผู้นั้นหาได้เกี่ยวข้องกับข้าตั้งแต่ต้นจนจบ นางไม่เคยเป็นคนสกุลลู่ และไม่มีทางเป็นด้วย” “ท่านหมายความว่าอย่างไร” ฉินเสี่ยวโหรวขมวดคิ้ว ลู่เจ๋อหัวเราะคล้ายจะเยาะเย้ยในโชคชะตาของตนเอง “ตอนที่ข้าจะแต่งกับนาง นาง เป็นคนบอกกับข้าเองว่านางตั้งครรภ์ลูกของผู้อื่น นางยินดีมอบสินเดิมจำนวนมากแลกกับการให้บุตรชายได้ใช้สกุลลู่ แต่จะไม่ร่วมเตียงกับข้า ขอเพียงข้ารับปาก ก็จะได้ทรัพย์สินเงินทองตอบแทน และข้าก็ตอบตกลง ดังนั้นนางจึงเป็นเพียงภรรยาในนามของข้า”