ย้อนกลับมาครั้งนี้ ข้ามิใช่เหยื่ออีกต่อไป Novels & Stories

“ขอโทษ รอบนี้เราไม่ใช่เหยื่อว่ะ” “หึ ให้มันจริง” “ถ้ารอบนี้มันไม่พ้นจริงๆเราจะเป็นเหยื่อที่ล่าเสือเอง ให้มันฉิบหายกันไปหมดนี่แหละ” สวัสดีเสือ เหยื่อกลับมาแล้ว อะ ไม่ใช่เสือดิ นั่นหมา สันดานหมา

ไม่ตอบแบบนี้ก็ชัวร์เลยว่ามันอยาก ส่วนผมคืนนี้มาเหนื่อยๆ คงไม่ได้ไปหาเหยื่อที่ไหนหรอก เพราะงั้นช่วยมันหน่อยก็ได้ เพราะช่วยมันก็เหมือนผมช่วยตัวเองด้วย

ลู่เหยียนซินเอ่ยถามอย่างงงๆ “เรื่องในอดีตก็ให้มันผ่านพ้นไปเถอะอย่าได้ไปรื้อฟื้นเลย ยามนี้นางคือลู่เหยียนซินคนใหม่หาใช่คนเดิมคนนั้นอีกต่อไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เมื่อได้โอกาสกลับมาอีกครั้ง นางจะไม่เดินทางผิดเป็นอันขาด ศัตรูทั้งในที่ลับและที่แจ้งเตรียมตัวรอรับความพินาศได้เลย นางจะทำให้พวกมันอยู่มีสู้ตาย! และท่านอ๋องผู้ที่หวังดีกับนางเสมอมา นางจะชดใช้ให้เขาด้วยชีวิตของนางเช่นกัน!! ‘ข้ากลับมาแล้ว!!’

ชายหนุ่มซู๊ดปากหนึ่งครา เขาเอ่ยต่อ "ไยตอนนี้แปรผันเป็นสาวงามไปแล้วเล่า" "ข้า...เอ่อ...จริง ๆ แล้วข้ามีเหตุจำเป็นต้องทำเช่นนั้น แต่ว่าข้าไม่ใช่สืออี้หนานจริง ๆ ท่านต้องการสิ่งใดจากนางกันเล่า หากข้าช่วยได้ก็จะช่วย"

เขายังคงยืนยันเช่นเดิม เพื่อให้ทุกคนคลายกังวล “ส่วนข้า เจ้าก็รู้ดีว่าข้ามิใช่คนเดิมอีกต่อไป หากแม่สามีคิดย้อนกลับมาวุ่นวาย เช่นนั้นเรื่องย่อมไม่จบง่าย ๆ ข้าไม่ยอมอีกแล้ว ถึงอย่างไรข้าก็ขอบใจเจ้ามากที่นำเรื่องมาบอกด้วยความเป็นห่วง” นางยอมรับว่าตั้งแต่มีร้านค้าเป็นของตนเอง ค วามคิดของนางก็เติบโตขึ้นมาก

“ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการแก้แค้นคนที่ทำร้ายเจ้าในชาติก่อน แต่ข้าไม่อยากให้มือของเจ้าต้องแปดเปื้อนเลือดของผู้คนเหล่านั้นอีกต่อไป”

“ฉันสบายดี” หล่อนเงยหน้าขึ้นเสยผมบ๊อบที่รุ่ยร่ายนั่นด้วยปลายนิ้ว แววตาของหล่อนช้ำ... “นายจะให้ฉันเล่าอะไรให้นายฟังล่ะ คิดหรือว่ามันจะเป็นเรื่องชวนฟังกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ตกเป็นเหยื่อของความแค้น...เหยื่อของตัณหาราคะ ผู้หญิงที่ช่วยตัวเองไม่ได้เลยนอกจากจะถูกย่ำยี มันเ ป็นฝันร้ายของฉันนะ อยากให้มันจบ ถ้าจะช่วยฉัน อย่าพูดถึงมันได้ไหม ทำให้เหมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ฉันหายไปเพราะพักร้อน แล้วตอนนี้ฉันก็กลับมาทำงาน ทุกอย่างจะต้องเหมือนเดิม”

“แต่คุณไม่ได้เป็นคนผิดนะคะ” “ใช่ค่ะ แต่ฉันก็ไม่อยากถูกใครมองว่าเป็นเหยื่อ คุณหมอเข้าใจฉันนะคะ”

รวงข้าวก้มลงไปมองหน้าคมอย่างใจระทึก ลุ้นคำตอบที่จะหลุดจากปากคริสเตียน “เพราะฉันไม่ได้คิดว่าเธอเป็นเหยื่อฉันอีกแล้ว” สายตาคมเงยขึ้นไปสบตาหวานสื่อความหมายบางอย่าง “ไม่ใช่เหยื่อแล้ว ฉันเป็นอะไร” ทำให้รวงข้าวรีบถามกลับทันที