ย้อนกลับมาครั้งนี้ ข้ามิใช่เหยื่ออีกต่อไป Novels & Stories

" อย่าทำให้เราต้องรู้สึกผิดไปมากกว่านี้เลยนะ เราจบกันแค่นี้เถอะ คนของเสือกลับมาแล้ว เราอย่าทำผิดต่อเบลล่าอีกเลยนะ" " หุบปาก กูไม่ให้มึงไปไหนทั้งนั้น อย่าคิดจะไปเป็นของคนอื่น มึงคือของ ๆ กู จำเอาไว้" " ไม่ ! จากวันนี้เป็นต้นไป เราไม่ใช่ของเสืออีกต่อไปแล้ว"

ซิ่วอิง เป็นคนยุคปัจจุบันด่านางเอกในนิยายจีนโบราณที่รักเขาข้างเดียว ถูกหลอก จับตัวไป พระเอกไม่ไปช่วย ในใจของนางเอกก็ยังรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดนางตัดสินใจ ปลิดชีวิตตัวเอง ซิ่วอิงขว้างนิยายเล่มนั้นทิ้งโยนลงถังขยะ ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดอายุยี่สิบห้าทำให้ซิ่วอิงอายุสั้นประสบอุบัติเหตุ ทำให้จิตย้อนเข้าไปสิงร่างของนางเอกนิยายที่เธอด่าว่าโง่

มิใช่ จ้าวฟางเซียนได้แต่รับคำทำนายทายทักของท่านนักพรตฟู่ด้วยความเลื่อมใส ที่ท่านนักพรตกล่าวออกมาเช่นนี้ เขาย่อมรู้ว่านางเป็นผู้ที่ได้ย้อนเวลากลับมา ให้นางปล่อยวางในเรื่องที่นางเคยพบเจอ แล้วตั้งใจใช้ชีวิตนี้ให้ดี สิ่งใดที่เคยเป็นของนาง ย่อมเป็นของนาง สิ่งใดมิใช่ย่ อมมิอาจฝืนชะตา

“ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องหาหลักฐานมามัดตัวพวกมัน ครั้งนี้เราจะไม่ใช่ฝ่ายตั้งรับอีกต่อไป แต่เราจะเป็นฝ่ายรุกฆาต!” เย็นวันนั้น ลู่เฟิงได้เข้าไปพบหลินเยว่ซินเป็นการส่วนตัวที่ร้านของเธอ

“อืม คราวนี้คนที่เป็นเหยื่อดูจะไม่ใช่เธอ แต่เป็นฉัน” “เรื่องที่จะขู่ปล่อยคลิปเธอ ให้เธอเลิกยุ่งกับฉัน ก็แค่อยากจะกลับมาอยู่สถานะเดิมกับฉันก็แค่นั้น” “แล้ว.. เราไม่ค่อยเข้าใจอะ”

ายอื่นๆอีกหรือ ครั้งแรกที่นางย้อนเวลากลับมานางก็คิดว่านางจะอยู่ในการควบคุมของตัวเองมาโดยตลอด แต่พอเจอแบบนี้แล้วเหมือนตัวนางนั้นเป็นเป้าหมายชัดๆ ผู้นั้นเป็นใครกันนะที่จะมาพุ่งเป้าที่นาง เดิมทีนางก็คิดว่าเป็นสหายผู้นี้ของนาง แต่น่าจะมีผู้ที่อยู่เบื้องลึกเบื้องหลังอี

าได้บอกกับพวกเราต่อไปว่า พวกเจ้าไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องเสียใจ หลังจากนั้นจะดีเอง เก่าไม่ไปใหม่ไม่มา และที่กลับมาก็คือลูกสาวที่แท้จริงของพวกเจ้า นางเพียงแค่หลงทางไปเท่านั้น” “เช่นนั้นแล้ว เช่นนั้นแล้ว ข้าไม่ได้ทะลุมิติมาเกิดใหม่ ข้าไม่ได้มายึดเอาร่างกายของผู้อื่น ไม่ได้ยืมร่างคืนชีพ แต่กลับเป็นคนอื่นมาแย่งชิงร่างของข้าหรือเจ้าคะ”

ริมฝีปากเอ่ยเสียงเบา แต่ถ้อยคำหนักแน่น “ครานี้ ข้ามิได้ยื่นมือไปแทรกชะตาผู้อื่นอีก เคราะห์กรรมย่อมมิอาจตกใส่ข้าได้แล้วกระมัง” แววตานางสงบนิ่ง หากทอประกายมั่นคง สตรีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียงเหยื่อในอดีตชาติ บัดนี้ได้ยืนในฐานะผู้วางหมากด้วยมือตนเองแล้ว

เจียวเหมยยิ้มกว้างพร้อมยื่นห่อข้าวให้แก่ไป๋ฉี เขารับมันไว้ก่อนจะใช้มือขยี้หัวนางอย่างเอ็นดูก่อนกล่าวลา "ข้าหวังว่าจะได้พบเจ้าอีกครั้ง และหวังว่าการพบกันครั้งหน้าเจ้าจะไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นดั่งครั้งนี้อีกนะ ดูแลตนเองให้ดีเจ้าเองก็ออกเดินทางเถิดกว่าจะถึงหมู่บ้านหาที่พักใหม่อีก "

“พวกผมไม่อยากเลอะเลือดชั่วของคุณหรอก ดังนั้นรบกวนคุณช่วยลืมเรื่องของพวกผมด้วยนะครับ” “นับจากนี้ คุณก็จะถือว่าเป็นอีกคนที่ย้อนอดีตกลับมา เหมือนเฟิ่งลู่เยี่ยน คนที่คุณเกลียด”