Novel & Cerita รอยรัก แรงปรารถนา

มือบางเอื้อมมือไปจับมือของอีกฝ่ายเอาไว้หลวมๆ พลางเงยหน้ามองเขาอย่างอ้อนวอน "พี่อามู เป็นคนที่พี่รักไม่ใช่หรอคะ ทำไมพี่ต้องไปทำร้ายเธอด้วย" "ผิดแล้ว" เขาแสยะยิ้มร้าย ดวงตาสีนิลเปี่ยมไปด้วยแรงแค้น และอารมณ์โทสะจำนวนมาก หัวใจของเขาเป็นแรงไปด้วยความแค้น ทว่า..ก็ยังมีความรัก ที่มีต่ออันมาวดีอยู่ลึกๆ

ความอยากเอาชนะทำให้หัวใจรุ่มร้อน ความทะเยอทะยานกำลังจะเผาไหม้ทุกสิ่ง

ทั้งหมดถอนหายใจโดยพร้อมเพียง "ความรักหรือพะย่ะค่ะ"เลี่ยงเฟิ่งกางพัดออกโบกไปมาช้าๆ "ใช่ความรัก หลิงไท่อยากรู้ให้ได้ถึงขั้นกลั่นแกล้งข้า"

ยิ่งกระแทกกระทั้นแรงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งจุก แต่ความเสียวซ่านมันเพิ่มอีกเป็นทวีคูณ ชายหนุ่มครางเสียงดัง เอ่ยคำหยาบคายเพิ่มอารมณ์กระสันกับบทรักบนเตียง หญิงสาวหวีดครางไม่หยุด ยกสะโพกกระแทกกระทั้นร่องสาวคับแน่นที่กำลังกลืนกินท่อนเนื้อลำใหญ่อยู่ข้างใน เอวบางร่อนควงให้ติ่งเกส รบดคลึงกับลำโคนท่อนเนื้อ ความเสียวซ่านส่งผลให้ภายในร่องรักคับแน่น ตอดรัดเป็นจังหวะ

สียวซ่าน ความปรารถนาที่ไม่อาจปฏิเสธได้ยังคงพุ่งพล่านในตัวของทั้งคู่ บทรักนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเยียวยา การปลอบประโลมซึ่งกันและกันหลังจากบทเรียนอันเจ็บปวดของคริสเตียน ความสุขและความปรารถนาหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ทำให้ทั้งคู่รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันอย่างสม บูรณ์แบบ

แม้สายธารแห่งความปรารถนาจะออกมาหล่อเลี้ยงจนเต็มร่องสวาทของเธอ แต่เขากลับยิ่งเดินหน้าโยกคลึงสะโพกสอบกดจมลึกเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มอย่างเนิบนาบ ความคับแน่นนั้นครูดผ่านจุดกระสันด้านบนที่เรียกว่าจีสปอร์ตซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเธอต้องหวีดร้องออกมา “โอย!!! พอแล้วทีรัก รัญ... รัญเสียว... เสียวจนใจจะขาดแล้ว...ที่รัก อร๊ายย!! คุณอึดจังเลย ทำตั้งนานไม่ยอมแตกสักที”

เขาไม่หยุด กลับเริ่มต้นอีกครั้งด้วยแรงปรารถนาอันเดือดพล่าน และในจังหวะที่เธอเผลอไหว ความอุ่นร้อนของเขาก็สอดลึกเข้ามาอีกครั้งจนเธอสะท้าน ทุกแรงกระแทกเต็มไปด้วยความโหยหา ความอาวร และความรักที่เจือด้วยเงาคำสาป ราวกับทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหวในตัวเธอ คือความหลงใหล เข

ทุกสัมผัสและการเคลื่อนไหวของเขาทำให้เธอเผลอตัวเข้าไปในห้วงของความโหยหาความรักและแรงปรารถนา รสสวาทที่เข้มข้นนั้นทำให้ดาหวันรู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ในวังวนที่เขาสร้างขึ้น การพลิกผันของทั้งคู่ในบทรักที่ดุเดือดและร้อนแรงเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับว่าทั้งสองคนถูกพ ันธนาการด้วยแรงปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุด เสียงครางและลมหายใจที่ถี่กระชั้นบ่งบอกถึงความสุขสมที่ทั้งคู่สัมผัส น้ำขาวขุ่นที่ถูกฉีดเข้าไปภายในสร้างความร้อนรนให้กับดาหวัน แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความต้องการของทั้งคู่ลดลง

วายุปรับจังหวะรักไปตามอารมณ์ปรารถนา เพิ่มความเร่าร้อนและรุนแรงยิ่งขึ้น ยิ่งเธอครางเรียกชื่อเขา ก็เหมือนกำลังใจอย่างดี สะโพกสวนเข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า จนพลอยนาราตอดรัดแน่นยิ่งขึ้น “ใกล้แล้วใช่ไหมนารา ผมแรงหน่อยนะ”

ทั้งคู่ไม่รีบเร่ง ไม่ดุเดือดเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา มีเพียงการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวล เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาที่ลึกซึ้ง “ผมรักคุณ... ผมรักคุณ...” คิรากรพร่ำบอกรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าระหว่างการหายใจ