Novel & Cerita รอยรัก แรงปรารถนา

สะโพกสอบขยับกดแรงย้ำตัวตนฝากฝังในร่างสาวจนสุดทาง “อื๊อ...คุณปัณ” อินนัดดาตาโตกับคำบอกรัก แต่อีกด้านของอารมณ์คือเสียวกระสันรุนแรง ปัณณธรไม่ปล่อยให้เธอเซอร์ไพรส์กับคำบอกรักนาน เขากดลำรักแกร่งกร้าวเข้าแล้วถอดถอนออกจนเกือบสุดทาง และบดขยี้จนเธอครวญครางส่ายสะบัดหน้า มือเ ล็กจับท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้าง จิกเล็บแน่นบนผิวเนื้อเรียบตรึง “พี่รักอิน พี่รักอิน” คำบอกรักซ้ำๆ สาดซัดเข้ามาพร้อมกับลำกายแกร่ง

ทันทีที่แท่งร้อนถูไถลงมาที่ดอกไม้งาม กวิสราก็เอ่ยขอร้องทั้ง ๆ ที่เจ็บจนแทบจะหมดแรง น้ำตาไหลลงมาทางหางตา คีตภัทรคงเกลียดเธอมากจริง ๆ ถึงได้ลงมือทำร้ายเธอ “ห้ามทำไมล่ะเกม ผมรู้ว่าคุณชอบมัน มาดูกันดีกว่าว่าผมกับไอ้ปอใครจะถึงใจกว่ากัน” พูดจบก็กระแทกลำรักเข้าไปในช่องทาง รักสุดแรง

อยากได้เธอคืนมา เขาต้องทำยังไง หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงฉุดเธอไปแล้ว จัดการตามที่ตัวเองปรารถนา แต่เวลานี้ไม่กล้าพอที่จะทำเช่นนั้น เขาไม่อยากทำให้เธอเกลียดเขาไปมากกว่านี้ สุดท้ายแล้วกรรมก็ตามสนอง เขาเคยสร้างบาดแผลและความเจ็บปวดไว้กับเธอ แล้วสิ่งนั้นก็ย้อนกลับมาสนองเขาอ ย่างสาสม ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน สิ่งที่เรียกว่ารัก...ที่ไม่อาจสมปรารถนา

คนที่กำลังพ่ายแพ้ให้กับเพลิงราคะเอ่ยขอร้องด้วยเสียงสั่นเครือ “สั่นเพราะความอยากขนาดนี้แล้ว ยังจะร้องให้ปล่อยอีกเหรอ” ขาดคำก็แนบปากจูบปากอิ่มอีกครั้งอย่างป่าเถื่อน แต่ไม่นานก็เริ่มเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล หวังทำให้คนใต้ร่างหลงใหล

บนรถสปอตคันหรู ตลอดทางวารินทร์นั่งนิ่งเฉยไม่ยอมพูดจาหรือดุด่าราเชนทร์จนอีกฝ่ายเริ่มหงุดหงิดที่เห็นวารินทร์นิ่งขรึมใส่ “ผมเคยบอกคุณแล้วไงถ้าผมอยากได้อะไรก็ต้องได้” “ยกเว้นความรักจากฉันคุณจะไม่มีวันได้มัน ราเชนทร์” น้ำเสียงเคียดแค้นเอ่ยขึ้นมือเรียวกำแน่น

เพี้ยะ​ เพี้ยะ​ เสียงฝ่ามือเล็กกระทบแก้มสาก​ จนเขาหน้าชาไปหมดเลย​ ผู้หญิง​ตัวเล็กทำไม่แรงเยอะขนาดนี้​ อติรุจได้แต่คิดในใจ "ทุกอย่างมันชัดเจนขนาดนี้พี่จะอธิบายอะไรค่ะ... นี่หรอค่ะคือสิ่งที่พี่ตอบแทนความรักของรสา​ นี่หรอที่พี่ทำกับคนที่รอพี่มาแปดปี"

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนผสมปนเปไปกับเสียงเตียงนอนที่สั่นคลอนอย่างรุนแรงตามแรงส่ง อนาวินกระหน่ำแท่งร้อนเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง ความหึงหวงเปลี่ยนเป็นพลังขับเคลื่อนชั้นดีที่ทำให้เขาอยากจะบทขยี้เธอให้จมลงไปกับเตียง ทุกครั้งที่เขากระแทกลงไป สัมผัสร้อนจัดก็เสียดสีกับผนังเนื ้อนุ่มและเม็ดเสียวด้านนอกจนณิชาภาตาเยิ้มลอยอ้าปากครางอ่าซี้ดอย่างหมดท่า "อ๊าๆๆ คุณวินน์ แรงไป ณิชาจะเสร็จ ซี้ดดด อึด" ร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง ช่องทางรักบีบรัดตัวตนของเขาเป็นระลอกๆ บ่งบอกว่าเธอใกล้จะถึงฝั่งฝัน

เสียงห้าวพร่าปนหอบหายใจ ดวงตาคมทออารมณ์ต้องการอย่างเปิดเผย ไปรยาส่ายหน้า ดวงหน้าหวานแดงก่ำด้วยฤทธิ์เสน่หา หากยังเจือความเขินอาย ท่าทางของหล่อนทั้งน่ารักทั้งน่าปรารถนาจนอาณัติไม่อยากฝืนตัวเอง เขาจึงรุกหล่อนเต็มกำลัง

ฉับพลัน แมรี่ก็รู้สึกว่าเธออาจตาบอดเพราะความรักอันหวานชื่นของคนทั้งสอง ไซล่ายืนขึ้นพร้อมรอยยิ้มและควงแขนเขาอย่างเสน่หา “ไม่เป็นไรค่ะ ที่รัก ฉันเข้าใจดีค่ะ”

"เหอะ เมียเหรอ ถ้าทุกอย่างไม่คลี่คลาย คำว่าเมียคงไม่หลุดออกมาจากปากมึง คนอย่างมึงมันไม่สมควรที่จะถูกรักหรือรักใคร เพราะมึงมันโง่" "กูรู้ว่ากูผิดเควิล กูขอโทษ กูรู้ว่าที่ผ่านมากูผิดมาก มึงให้โอกาสกูสักครั้งไม่ได้เลยเหรอวะ กูอยากได้ลูกอยากได้เมียของกูคืน มึงอย่าโกรธอ ย่าเกลียดกูเลยนะ"