รอยรักในความทรงจำ Novels & Stories

แต่มันก็ได้เพียงแค่ตัดพ้อเขาในใจ ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้ว ที่โดนกระทำอยู่แบบนี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันเจ็บจนแทบจะไม่รู้สึก ร่างกายทุกส่วนไม่มีส่วนไหนที่เขาไม่ทำรอยไว้ รอยที่มันเต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนจะเจ็บปวด ความรักที่มีให้มันมีค่าแค่เม็ดฝุ่น “อ๊ะ” “ฮึ...ก็มีปากนิ นึก ว่าเป็นใบ้ ทำไม? โดนแค่นี้ถึงกับไม่ไหว!”

เธอตอบเสียงเบาเช่นกัน จากนั้นจึงยกมือขึ้นลูบไล้แก้มของเขาคล้ายจะพิสูจน์ว่าใช่เขาจริงๆ และยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรต่อ เรียวปากร้อนก็ประกบจูบแนบแน่นอีกครั้ง คราวนี้ต่างฝ่ายต่างเต็มใจพร้อมกับดึงความทรงจำแห่งความสุขนั้นกลับคืนมา ผ่านสัมผัสเร่าร้อนและดูดดื่มอยู่เนิ่นนาน จนรู ้สึกถึงลมหายใจหอบพร่าและร่างกายที่ร้อนรุ่มขึ้น จวบจนกระทั่งพอใจ เรียวปากจึงได้พละออกจากกัน แต่หน้าผากยังคงแนบกันอยู่ ชั่วอึดใจเขายกมือซ้ายเชยคางเธอให้เงยหวังจะจูบอีกสักที แต่ความโกรธแค้นและเสียใจมันตีกับความรู้สึกถวิลหาเหลือเกิน

เมื่อพวกเธอเริ่มหยุดหัวเราะ จู่ ๆ โรสก็ร้องไห้ออกมาทันที ความทรงจำที่สวยงามในอดีตของเธอได้กลายเป็นรอยแผลเป็นในหัวใจของเธอ ปริมาณความรักที่เธอให้เจย์นั้นเท่ากับอันตรายที่เจย์ทำกับเธอ

ร่องรอยความทรงจำเก่าไม่เคยจางหาย ภาพบาดตานั้นฝังลึกเกินกว่ากาลเวลาจะเยียวยาให้หายไปได้จนหมด

“แม่! นี่ก้องไง! ลูกชายของแม่รดา... จำผมไม่ได้เหรอครับ? ผมมาช่วยแม่นะ!” หญิงสาวที่ชื่อรดานิ่งไปครู่หนึ่ง เธอขมวดคิ้วเหมือนพยายามจะขุดคุ้ยความทรงจำจากฐานข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสไว้ “ก้อง... ก้องภพ... ชื่อนั้นมีอยู่ในรหัสต้นฉบับของฉัน แต่มันเป็นเพียง 'Fragment' ที่ถูกลบทิ้งไปแล้ว ทศกั ณฐ์บอกว่าความรักคือ Error ที่ต้องถูกกำจัด เพื่อให้วิมานเมฆคงความสมบูรณ์แบบตลอดกาล”

แตกไปแล้วด้วย ทว่าตอนนี้ในกระจกก็ดันมีรอยร้าวเพิ่มขึ้นมาอีกรอยหนึ่ง ความทรงจำในวันนั้น ได้กลายเป็นหนามเส้นหนึ่งอยู่ในใจของเธอ ทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ ส่งความเจ็บปวดขึ้นมาเบา ๆ อยู่เป็นระยะ

ัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยเล็บข่วนสีแดงเข้มที่พาดผ่านไปมา บางรอยยังคงมีรอยเลือดแห้งกรังจางๆ แสดงถึงอารมณ์รักที่รุนแรงปานพายุในคืนที่ผ่านมา รอยเหล่านี้คือหลักฐานแห่งความโหยหาที่ทั้งคู่มีต่อกัน ราวกับจะสลักชื่อของกันและกันลงในผิวเนื้อเพื่อมิให้โชคชะตาพรากพวกเขาจากกันไปอ ีก

นาวีกอดกระชับเอวบางเข้ามาใกล้ ริมฝีปากหยักประทับลงไปโดยไม่รั้งรอ เพียงวินาทีสั้นๆ ที่สัมผัสกันก็สามารถกระตุ้นความทรงจำให้หลั่งไหล ภาพเริงรักของพวกเขา การทรมานที่หอมหวาน ประหนึ่งไม่เคยลบเลือน ตื้นเขินเสียจนสะกิดแค่เล็กน้อยก็ตื่นตัว

ังลืมฉันไม่ได้เลย วันนี้พอกลับประเทศมา ฉันถึงได้เห็นว่าข้อมือด้านในของเขายังมีรอยสักชื่อเล่นของฉันอยู่ รูปคู่ของเราทุกใบ หรือแม้แต่ไดอารี่ที่เขาเขียนก็ยังเก็บรักษาไว้อย่างดีเลยล่ะ เธอเห็นไหม ในฝันเขายังเรียกชื่อฉันอยู่เลย สงสัยคงฝันถึงวันเก่าๆ ของเราแน่ๆ ก็นะ... ช่ว งเวลารักแรกน่ะ มันเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตอยู่แล้วนี่เนอะ"

กล่าวโทษเขาทั้งทางวาจาและนัยน์ตาคมคู่สวย แล้วจู่ๆ ความทรงจำของคุณมิว ก็จู่โจมสมองของเธออีกครั้ง รอยยิ้มของเขา อ้อมกอดแสนอุ่นของเขากำลังกอดคุณมิวในสมองของเธอ พวกเขามีความสุขมาก กวินรักภรรยาของเขามากเหลือเกิน. แพรงรุ้งใจหายวาบ รู้สึกถึงประตูทุกบานที่อ ยู่ในหัว มันเปิดอ้าออกทีละบานทีละช่อง ให้เธอได้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง เข้าใจ... และเข้าใจ