รอยรักในความทรงจำ Novels & Stories

เก่าน่าสงสารยิ่งนัก น้ำตาของหญิงสาวหยดลงข้างดวงตาเป็นสาย ทั้งที่ยังมิได้รู้สึกตัว ภาพที่นางเห็นในความทรงจำที่แสนเจ็บปวด คือตนเองใส่ชุดสีขาวเหลือบทอง เนื้อผ้าแสนสวยทิ้งตัวราวปีกหงส์ ผ้าบางที่คลุมกายยาวเหยียดเสียจนครอบคลุมพื้นที่ระหว่างทางเดินเสียสามส่วน แม้นตกต่ำก็ยั งคงมีความเป็นนางพญาที่สูงสุดฟ้า แม้เทพธิดาก็ยังโปรยกลีบเงินกลีบทอง ส่งให้นางดูมีใบหน้าที่คมคายเด่นชัดกว่าผู้ใด

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ขอเพียงแค่หลี่ซือนึกถึงสายตาคู่สุดท้ายที่หลินซวงมองมายังเขา สายตาที่ปนเปไปด้วยความรักอันลึกซึ้ง การร่ำลา และแม้กระทั่งความเจ็บปวดรวดร้าว ส่วนลึกในอกของเขาก็พลันบังเกิดความตื่นตระหนกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ

แผลบางอย่างมันฝังลึกไปถึงกระดูก ไม่สามารถลบเลือนได้ด้วยคำสารภาพผิดเพียงไม่กี่คำ เปรียบเสมือนกระจกที่แตกละเอียด ไม่ว่าคุณจะพยายามประกอบมันขึ้นมาใหม่แค่ไหน รอยร้าวก็จะยังคงอยู่ตรงนั้นเสมอ และไม่มีอะไรไร้ค่าไปกว่าความรักที่มาในวันที่ทุกอย่างสายเกินไป

จากแรงที่ขัดขืนต่อต้านค่อย ๆ โอนอ่อนตามเมื่อขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์ ดวงตาเหม่อลอยที่ยอมจำนนต่อความหวามไหวค่อย ๆ ปิดลง หลังจบบทรักนี้ร่างกายก็จะรู้สึกเบาหวิวและผ่อนคลาย มันเหมือนการบำบัดร่างกายในเวลาเดียวกัน เรียวลิ้นอุ่นชื้นลากเลียอยู่กับเต้าสวยทั้งสองข้างดูดดื่มยอ

“บทที่ชื่อว่า... ร่องรอยแห่งกาลเวลา: ในวันที่ความทรงจำของแม่เริ่มเลือนหาย สิ่งเดียวที่ไม่เคยหายไปคือความรักและสัญชาตญาณของการเป็นผู้ปกป้อง บาดแผลในอดีตของฉันอาจจะหายดีแล้ว แต่สำหรับแม่ มันคือแผลเป็นลึกที่ความชราขุดมันขึ้นมาอีกครั้ง หน้าที่ของฉันและสามีในวันนี้ไม่ใช่แค่การ

ดุจดาวขมวดคิ้ว “คุณหมายความว่ายังไง?” ธีร์ชี้ไปที่หน้าจอ “ดูนี่สิ มันเป็นรายงานเกี่ยวกับการทดลองถ่ายโอนความทรงจำ แต่มันไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับผลลัพธ์ สุดท้าย”

ตัวไปในความมืดของสายฝน เสิ่นเวยยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางลมพายุที่พัดกระโชก นางรู้สึกว่าหัวใจของนางเริ่มด้านชาขึ้นทุกที ความทรงจำเกี่ยวกับความอบอุ่นที่จ้าวลวี่เคยพยายามมอบให้ถูกปิดตายไว้ในส่วนลึกที่สุด นางบอกตัวเองซ้ำๆ ว่า ‘รักคือความอ่อนแอ’ และนางจะไม่ยอมอ่อนแอให้ใ ครเห็นอีก

่อนจะนำส่วนหัวป้านหยักไปจ่อที่ปากทางรักที่ปิดสนิท ถูไถแท่งร้อนลงบนกุหลาบดอกงาม ไม่นานธรรมชาติก็สั่งให้ร่างกายของคนครึ่งหลับครึ่งตื่นหลั่งน้ำรักออกมาเบิกทาง ปรมะขบกรามเข้าหากัน เมื่อดันส่วนหัวเข้าไปในทางรักที่ปิดสนิท นิรดาดิ้นหนีเมื่อสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้าไปในทางรั กที่ไม่เคยมีชายใดแตะต้องมาก่อน ความเจ็บปวดประดังขึ้น ร่างกายเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ ชาไปทั้งตัวเมื่อคนเหนือร่างกระแทกลำรักเข้ามาจนสุดทาง

#รักจำเป็น_EP.14 มาหยา ฉันนั่งเล่นบนห่วงยางโดยมีแก่นคอยดึงห่วงยางไปมาอยู่ เราสนุกกันมากน้ำทะเลบ้านฉันไม่สวยเท่าที่นี่เลย ฉันชักจะหลงรักเกาะใต้แห่งนี้ซะแล้ว

ความเงียบสงบในยามราตรีมักจะปลุกเศษซากความทรงจำที่เจ็บปวดให้ตื่นขึ้นเสมอ ภาพของลี่อินที่เอาตัวมาขวางคมดาบจนล้มลงในอ้อมกอด ภาพรอยยิ้มเปื้อนเลือด และคำอำลาที่แผ่วเบาจนแทบขาดใจ ยังคงดังก้องอยู่ในหัวใจที่บอบช้ำ บาดแผลที่เขาคิดว่าแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งแกร่งและไฟแค้