รักวุ่นวายของนายวิศวะ Novels & Stories

พลกฤตบอกเสียงนุ่ม พลางถอดถอนท่อนเนื้อออกมาเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปอีกรอบ ชายหนุ่มเข้าสุดออกสุดอยู่สองรอบก็ปล่อยเสียงครางของตัวเองออกมาด้วยความเสียวซ่านที่ภายในโพรงรักของคนตัวเล็กตอดรัดจนเขาขยับกายไม่ได้ ทั้งยังผสมผสานกับเสียงครวญครางหวานหู เป็นผลให้อารมณ์เขาเตลิ ดไปไกล “อือ...อ่า...ซี๊ด ฟิตว่ะ” สะโพกสอบขยับเข้าออกช้าบ้างเร็วบ้างตามแต่ใจต้องการ ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเธอจะเป็นยังไง ด้วยยังมีอารมณ์โกรธอยู่นั่นเอง แม้คลายลงไปบ้างแต่ยังไม่หมดไปเสียทีเดียว

องคณะวิศวะอักษรย่อ ซ. ที่ไม่เคยมีข่าวกับสาวคนไหนจนคนทั้งมหาลัยคิดว่าเขาเป็นพวกไม่มองหญิง แต่เห็นเดินควงสาวสวยปีหนึ่งอย่างไม่แคร์สายตาใคร เจ๊มีหลักฐานมาโชว์(ใต้คอมเม้น)งานนี้มีอะไรในกอไผ่หรือไม่เดี๋ยวเจ๊มาอัปเดตให้ทราบเร็วๆนี้... พาดหัวข่าวของเพจมหาลัยพร ้อมแนบภาพหนุ่มวิศวะสุดฮอตเทียวรับส่งสาวสวยปีหนึ่งคณะวิศวะอย่างไม่สนสายตาคนทั้งมหาลัยสาวๆต่างเข้ามาคอมเม้นกันไม่หยุด

ของตัวเอง ที่สุดแล้ว หนึ่งในจตุรเทพคณะวิศวะ ก็พ่ายแพ้รักไปอีกหนึ่งคน และกำลังขึ้นชื่อว่า เป็นคนคลั่งรักเมีย ตามตะวันเพื่อนสนิทเขาไปอีกคน…. THE END

มหาวิทยาลัย M คณะวิศวะกรรมศาสตร์ " หมอบลงไป!!! " เสียงร้องตะโกนดังลั่นบริเวณลานเกียร์แห่งนี้ พร้อมกับเหล่ารุ่นน้องปีหนึ่งที่พร้อมใจกันนอนราบลงไปกับพื้นตามคำสั่งของ โซ่ เฮดว๊ากสุดโหดของคณะวิศวะกรรมศาสตร์แห่งนี้

#มหาวิทยาลัย คณะวิศวกรรมศาสตร์ "นี่พี่ไทเธย์ใช่มั้ย...วิศวะปีสี่น่ะ หล่อขนาดนี้ยังไม่มีแฟนเลยเหรอ?" เสียงกระซิบของกลุ่มสาวๆ ปีหนึ่งดังแว่วมาจากมุมบันได

เธอเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการทดสอบมัน เวลานี้พันไมล์ไม่ได้สนใจเธอเพราะบอลชวนคุยเรื่องงาน เรื่องที่คนไม่ใช่วิศวกรอย่างเธอกับมะนาวฟังไม่เข้าใจ ถือเป็นโอกาสเหมาะที่จะแอบตรวจ ซินจุ่มอุปกรณ์นั้นลงกับของเหลว จนถึงตอนนี้มือเธอก็ยังสั่นเหมือนเจ้าเข้า หัวใจเต้นแรงราวกับจะระเบิดให้ได ้ ภาพของเหลวค่อย ๆ ซึมขึ้นไปบนแถบสีแดงจาก จากหนึ่งเป็นสอง มันชัดขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับเสียงตึกตักของหัวใจที่กำลังเต้นอยู่

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง @คณะวิศวกรรมศาสตร์ “นี่เราตามหากันมาจนทั่วตึกวิศวะแล้วนะ” ไอโกะหยุดเดินอย่างเหนื่อยล้าด้วยท่าทางอิดออด ในใจพลันคิด ถ้าไม่เจอก็คงเป็นเรื่องดีที่เธอจะได้ไม่ต้องขอให้อีกคนช่วย

เนเน่ร้องเพลงให้ฟัง แต่เพลงนี้ผมไม่เคยได้ยิน จะว่าไปแฟนผมก็ร้องเพลงเพราะมากนะ “ใครจน พี่ไม่จน” “เป็นวิศวะอะไรคะ” “โยธา” “ว๊าววว หนุ่มวิศวะกับสาวบริหารเข้ากันดีนะ”

คณะวิศวกรรมศาสตร์ หลังจากพยายามตัดใจได้หนึ่งวัน ตอนเย็นเขามาง้อแต่ฉันยังไม่ได้ตอบตกลง นี่ก็ผ่านไปสามวันที่เขาตามประกบฉันแจ จนบางทีอยากถามเหลือเกินว่า พี่เป็นบ้าอะไร?

สมุทรสบทบอีกแรงพลางเดินตามอีกคนไป เข็มทิศได้แต่มองตามเพื่อนด้วยสายเรียบนิ่งยากคาดเดา เขาทิ้งม้วนบุหรี่ที่หมดควันลงพื้น ก่อนจะใช่เท้าขยี้มันอย่างแรง เขาไม่ชอบที่เพื่อนทำเหมือนว่าเขามีใจให้เธอ ทั้งๆ ที่แค่ต้องการแกล้งอีกฝ่ายเท่านั้น คนอย่างเข็มทิศ นิรันดร์ ไม่เคยต้องร้องขอค วามรักจากใครทั้งนั้น