วีรบุรุษอมตะ Novels & Stories

เขาแสร้งเรียกเสียงหวาน ร่างกายนิ่งไม่ไหวติง “ข้าคือผู้สั่งการให้ฝังเชลยสงครามนับแสนทั้งเป็น ฆ่าทหารที่ยอมจำนนโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร เคล็ดลับชัยชนะของข้าคืออะไรรู้หรือไม่ เคล็ดลับก็คือเสียบร่างมนุษย์กับไม้แหลม ทำเป็นป่าศพสุดลูกหูลูกตาไปตามเส้นทางเดินทัพ และไอ้พวกศัตรูที่กล้าสะ เออะทำให้ข้าโกรธ มันจะถูกสับร่างเป็นท่อนๆ ดองเกลือใส่ไห” เขาชี้ไปที่แจกันสีขาวใบใหญ่ที่ตั้งประดับอยู่ตรงมุมห้อง “ไหดองศพที่เก่าแก่ที่สุดรู้สึกว่าจะเป็นเมียคนแรกของข้ากระมัง ข้าไม่ว่าอะไรหากเจ้าจะเลือกแจกันใบสวยๆ ที่ชอบไว้สักใบ”

ธีโอบุ้ยใบ้ไปยังวีรดาซึ่งกำลังพูดอะไรบางอย่างกับชายฉกรรจ์สามคน จักรได้ยิงเครื่องดักฟังติดไว้ที่ผนังบ้านนี่ไงล่ะประโยชน์ของเทคโนโลยี. “พวกแกจัดการให้เรียบร้อยอยากทำอะไรก็ทำไปแต่อย่าให้เดือดร้อนมาถึงฉัน นี่ค่าจ้างของพวกแก” วีรดายื่นกระเป๋าถือลวดลายหวานแหว๋วให้เส กสรร

“พี่วีร์!!” เมื่ออีกฝ่ายลามปามถึงบุพการีก็ได้แต่กัดฟันจ้องทั้งดวงตาแข็งกร้าว กำปั้นน้อยๆ ทุบเข้าหน้าอกแกร่ง พยายามผลักให้คนอายุมากถอยห่างออกจากตัว แต่ก็หมือนว่าเขาจะยิ่งขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นทุกที “ไม่ใช่”

ขู่อาฆาตอีกครั้งก่อนกลับไปพร้อมไฟโทสะที่สุมแน่นอก เจ้าพ่อใหญ่มองตามจนลับร่างของเดฟ อัลเดอร์ลัสและผู้ติดตาม เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ รับรู้ตั้งแต่ในวินาทีนั้นว่า... ศึกระหว่างเขากับเดฟ อัลเดอร์ลัส กำลังเปิดฉากขึ้น และอาจถึงขั้นปะทะกันรุนแรงในเวลาอันใกล้นี้

ที่สนามรบ ดิสมัส อลิซซ่า ดิดิเยร์ ดาเมี่ยงกำลังยืนดูกองทัพไวกิ้งกำลังเคลื่อนพลมา ทั้งดิสมัสและ ดิดิเยร์เสกโกเล็มขึ้นมา คราวนี้ทั้งคู่ใช้เหล็กเป็นวัตถุดิบในการสร้าง “EMETH” โกเล็มปรากฎตัวขึ้นมาพร้อมต่อสู้ “มันมาโน้นแล้ว” ดาเมี่ยงชี้ให้ดู บาลเดอร์เดินออกมาแล ้ว คราวนี้มันอยู่ในสภาพเปลือยกาย ! ไร้อาวุธ

แค่วิ่งก็แสนจะเชื่องช้าปวกเปียก มีอย่างที่ไหนบุ่มบ่ามบุกเข้ามาหาศัตรูพร้อมมีดทื่อแค่เล่มเดียว นางใช้สมองส่วนไหนคิดว่าเด็กเจ็ดขวบจะสังหารนายกองสามพันของอีกฝ่ายได้ ร่างสูงสง่ายืนขึ้นเต็มความสูงและมองสังเกตทัพแคว้นเอี้ยน ดูท่าทีเอี้ยนซ่านฉีร้อนรนปานนั้น เขาจะเชื่อก็ได้ว ่าอาหมวยสมองลิงคนนี้เป็นองค์หญิงจริงๆ ร่างสูงสง่าเอ่ยยียวนพลางลับมีดเล่มนั้น คืนความแหลมคมกลับมาดังเดิม แม้ว่ามีดสั้นเล่มนี้ดูภายนอกแล้วจะดาษดื่นก็จริง แต่เนื้อโลหะแกร่งฉกรรจ์ สลักตัวอักษรแปลว่าลูกชาย