หมอผู้มีพรสวรรค์ Romane & Geschichten

“น้องขออะไรไปล่ะ จำได้ไหม พี่ก็มาช่วยไง แล้วน้องก็ชวนพี่มาเนี่ย ลืมเหรอ” “อ้อ ไอ้ที่พันขาน้องน่ะ มันเป็นผีพรายหญิงวัยชราที่มันกำลังหาตัวตายตัวแทนอยู่ มันจะได้ไปเกิดใหม่ ดีที่น้องภาวนาไปแบบนั้นพี่ถึงเข้าไปช่วยได้” “มันไม่ใช่วัชพืช จะมีอะไรเซอร์ไพรส์อีกไหมเนี่ย”

หมอจินเอ่ยอีกฝ่ายไม่หยุดปาก ขณะลงมือตรวจบาดแผลขอทหารนายนั้นอีกครั้ง แผลถูกรักษาจนหายดีในชั่วพริบตา พลังปราณวิเศษของหมอหยางเสี่ยวหมิงช่างน่าสนใจนัก "หากข้าอยากเรียนรู้ ท่านสามารถสอนข้าได้หรือไม่" "ท่านชมเกินไปแล้ว พลังปราณของข้าสืบทอดมาในตระกูลข้าเท่านั้น ไม่อาจสอนให้คน� �ายนอกได้ ต้องขออภัยด้วย"

“พี่หายดีแล้ว เดินได้คล่องเลย พี่ต้องขอบคุณดาวมาก พี่คิดว่าดาวเป็นหมอเทวดาใช่ไหม? เก่งขนาดนี้ หมออื่นสู้ไม่ได้เลย” “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ก็แค่ผมใช้สมุนไพร ที่รักษาอาการตรงกับโรคที่เป็น บวกกับกำลังใจของผู้ป่วย คุณสนเลยหายไวครับ” ดาวพูดถ่อมตัว

หมอผีคนหนึ่งเดินยิ้มผ่านเข้ามาอยู่กลางลานดิน “นี่เรือนกู มึงต่างหากอย่ามาทำอวดเก่ง” “ใครๆ เขาร่ำลือกันหนาหูว่ามึงนั้นมากฤทธิ์ มากเดช วันนี้กูได้มาเห็นเองกับตาจึงได้รู้ว่ามึงมันผีชั้นหนึ่ง เนื้อทองมึงมาเป็นบริวารกูเสียปะไร กูจะเลี้ยงมึงอย่างดีทีเดียวเชียว”

Chapter 24- Just Prana | เพียงปราณ -- แหวนประจำตระกูล "พี่มีของให้ปราณด้วย" ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยมองหน้าพี่เควิล ตอนนี้ฉันยังเสียอาการกับรอยยิ้มของเขาไม่หาย เขาโคตรน่ารักเลย

ปลายนิ้วเรียวยาวที่คุ้นเคยกับการจับชีพจรและปลายเข็มเงิน ค่อยๆ เกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มนวลขึ้นทัดใบหูอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นซ่านใต้ฝ่ามือทำให้ดวงใจที่เคยนิ่งสงบของเขาสั่นไหวด้วยความโล่งอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้คนทั่วทั้งหล้าต่างยกย่องว่าเขาคือ ‘หมอเทวดา’ บุรุษผู้ยื้ อชีวิตคนจากเงื้อมมือมัจจุราชได้เพียงพลิกฝ่ามือ ทว่ามีเพียงตัวเขาเองที่รู้ดี... บนโลกใบนี้ มีโรคชนิดหนึ่งที่แม้แต่ตำรายาโบราณนับพันเล่มก็ไม่อาจรักษาได้ โรคนั้นคือความรักที่หยั่งรากลึกลงในจิตวิญญาณ และเขาก็คือผู้ที่ยินยอมพ่ายแพ้ต่อโรคนี้ด้วยความเต็มใจ

ชิงโม่รู้สึกสับสนมากขึ้น “ฉันไม่เข้าใจ...ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ฉันเป็นแค่หมอธรรมดาคนหนึ่ง ฉันไม่มีพลังพิเศษอะไร ที่ฉันมีความรู้ทางการแพทย์ก็เพราะฉันเรียนที่มหาวิทยาลัยแพทย์ มีคนมหาศาลที่เรียนที่นั่นนะ มีเยอะมาก ทำไมไม่เลือกพวกเขา?" กระดาษสีทองตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว "คุณ อย่า underestimate ตัวเอง ชิงโม่ คุณมีพลังมากกว่าที่คิด คุณมีหัวใจที่กล้าหาญ มีความเมตตา และมีความมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือผู้อื่น คุณสมบัติเหล่านี้คือพลังพิเศษที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และมันจะเป็นกุญแจสำคัญในการช่วยเหลือเฉินหวังตง เขาคือชะตากรรมของคุณ"

ผู้อาวุโสไป๋มองโอรสสวรรค์ที่เป็นคนไข้ของตนเองมานาน เขายื้อชีวิตคนผู้นี้มานับครั้งไม่ถ้วนแต่ก็ยังไม่อาจฟื้นฟูร่างกายที่เสียหายจากสงครามให้กลับมาเป็นปกติได้ จนเขาแอบคิดถึงคนผู้หนึ่งขึ้นมา. ‘ศิษย์รักของข้ามีพรสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่ง ไม่รู้ว่านางจะมีหนทางรัก� �าที่ดีหรือไม่’

“หม่อมฉันรู้มาจากคนที่อยู่ในภูเขาศักดิ์สิทธิ์ว่าผู้นำภูเขาศักดิ์สิทธิ์มียาวิเศษอยู่ในครอบครอง ซึ่งนั่นสามารถรักษาความบกพร่องของทางสติปัญญาแต่กำเนิดเหมือนกับอาการของบุตรีของหม่อมฉันได้ และยังสามารถรักษาโรคของพระองค์ได้อีกด้วยเพคะ” ต้องบอกเลยว่าคำพูด ของซูชิงอู่ทำให้ฮ่องเต้เฒ่าซาบซึ้งใจจริง ๆ

ชายชราผู้มีหน้าที่เป็นโหรหลวงประจำตระกูลกล่าวเสริม ชาร์ลก็พยักหน้าตามแล้วกล่าวอธิบายปิดท้ายอีกครั้ง "ใช่ขอรับ โดยปกติแล้ว อาการแบบนี้เป็นในแวมไพร์ที่อ่อนแรง จะเหมือนการปิดสวิตช์ตัวเองเพื่อพักผ่อนน่ะขอรับ"