หย่าร้างแล้วไง ฉันคือราชินีสงคราม Novels & Stories

พอหันไปมองหน้าชายหนุ่มก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังอมยิ้มแก้มแทบแตก เพราะคำพูดประชดนั้นมันแฝงนัยว่าเธอยอมรับฐานะสามีภรรยาระหว่างกันไปกลาย ๆ ​"ยิ้มอะไร! ฉันไม่ลืมหรอกนะว่าเราสองคนหย่าขาดจากกันแล้ว!" หญิงสาวเชิดหน้ากลบเกลื่อนความขัดเขิน ​"ผมจะรอนะมัทนา..." คีรินเอ่ยเสียงนุ่ม

เขาประกาศโองการของตนเอง “แต่ว่าสงครามจะทำให้...” “ข้าตั้งใจจะขอหย่าเจ้าโดยเร็ว และเจ้า... องค์หญิงเหวินเฉิงแห่งแคว้นเหลียน เจ้าจะต้องเตรียมตัวเดินทางกลับไปทุกเมื่อ หรือถ้าเจ้าไม่ต้องการกลับบ้าน ข้ายินดีส่งเสริมให้เจ้าปลงผมรับใช้พระพุทธองค์”

ซื่อห่าวตะโกนเรียกชื่อเธอ แต่เธอก็เด็ดเดี่ยวพอที่จะไม่หันกลับไป หญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์เดินออกจากห้องจัดเลี้ยงไปพร้อมกับความรู้สึกโล่งใจที่ได้ปลดปล่อยความจริงทุกอย่างออกมา ริมฝีปากสวยผุดรอยยิ้มที่เหมือนได้เกิดใหม่ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เข็มแข็งว่า น ับจากวันนี้ไป... เส้นทางชีวิตของฉัน จะไม่มีคุณอีกแล้วซื่อห่าว!

เขากระชากร่างเธอเข้ามาจูบอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ก่อนจะผลักเธอออกเบา ๆ "คุณขโมยทุกอย่างของผมไปได้ อวี่ซิน… แต่เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!" นัยน์ตาของซาตานทอประกายความเหี้ยมเกรียมระดับสูงสุด "เมื่อราชินีประกาศสงครามช่วงชิงบัลลังก์อย่างเต็มตัว… ผมก็จะขอถอดหน้าก ากสามีผู้ใจดีทิ้ง… แล้วกลับมาเป็น 'ผู้ล่า' ที่จะตามขย้ำคอคุณเพื่อทวงของของผมคืน"

“ข้าไม่ทำกับผู้อื่น ทำกับเจ้าคนเดียว” ศึกรักที่คล้ายศึกรบบนเตียงนอนเกิดขึ้นอีกรอบและอีกรอบ ตั้งแต่หัวค่ำกระทั่งฟ้าสางก็ยังไม่เลิกรา... เจ้าคนชั่วช้า ข้ากับท่าน เราหย่ากันแล้วนะ!

วันนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำในฐานะของสมาชิกราชวงศ์ รัชทายาทถูกประกาศแต่งตั้งใหม่ ก่อนที่จะมีพิธีหมั้นของฉันเกิดขึ้นไปเป็นที่เรียบร้อย และฉันจะออกจากราชวงศ์ ก็หลังจากจดทะเบียนสมรสกับฟ่า เปลี่ยนนามสกุลเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต หมับ! ฟ่าเดินตามหลังมาใช้แ ขนกอดเอวเอาไว้ พร้อมกับพาฉันเดินลงบันได “วันนี้จะเป็นงานสุดท้าย ในหน้าที่ของเจ้าหญิงใช่มั้ย”

“คุณ...คุณกินข้าวไปคนเดียวแล้วกัน ฉัน...ฉันมีงานต้องทำ เอ่อ..อ้อ! นี่ยาแก้ปวดกับยาแก้อักเสบ กินยาแล้วกินน้ำตามให้มากๆ แล้ว...แล้วฉันจดรหัสไวไฟให้แล้ว คุณอยากชาจมือถือต่อเนทใช้ได้เลยนะ ฉันไปทำงานก่อน” ราชันมองหญิงสาวรีบลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ เธอเดินออกไปได้สามสี่ก้าวก็หมุนตั วกลับมายกจานข้าวของเธอไปที่อ่างล้างจานแล้วรีบเดินออกไป เขายิ้มอย่างที่ไม่ค่อยมีใครเห็นบ่อยนัก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจจริงๆ เขาไม่สนใจหรอกว่าเคยแต่งงานมาแล้ว แต่สถานะของเธอคือ ‘โสด’ นี่ต่างหากที่สำคัญ

ซอมพอเป็นห่วงลูกสาวที่อยู่ดีๆก็ร้องไห้ เมื่อเห็นกระดาษใบนั้น “คุณราชันเขาหย่ากับภรรยาแล้ว ใบนี้เป็นใบหย่าจ๊ะพ่อ” หญิงสาวอธิบายให้พ่อฟัง น้ำตาของเธอมันไหลออกมาด้วยหลายความรู้สึก ทั้งดีใจที่เธอจะไม่ต้องเป็นเมียน้อยใคร และเสียใจที่เธอทำร้ายนิศาทั้งที่เขาไม่เคยท ำร้ายอะไรเธอ

ผมแสยะยิ้มออกมา พร้อมพูดน้ำเสียงเรียบนิ่งจ้องมองไปยังใบหน้าของเพทายที่มั่วเอาเเต่หลบสายตาผม ผมไม่ปล่อยเธอไปเด็ดขาด ไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแล้วเธอต้องแต่งงานและอยู่กับผมตลอดไป "พี่ไม่สิทธิ์ในตัวหนู ตั้งเเต่หนูถอนหมั้นพี่นิโครเเล้วค่ะ" "ได้...พี่จะทำให้มีสิทธิ์ในตัวเ� �อเองเพทาย" "พี่จะทำอะไรอ่ะ ปล่อยหนูนะ หนูบอกให้ปล่อยหนูไง"

น้ำเสียงเรียบเอ่ยพลางจ้องรูปถ่ายของสามีที่จากไปแล้วด้วยแววตาเสียใจปนเฉยชา เพราะความทรงจำในอดีตที่เขาเคยทำไว้เธอยังคงจดจำมันได้ดีไม่เคยจางหายไปจากใจมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ตอนนี้ทุกคนล้วนก็ได้รับผลกรรมจากการกระทำเอาไว้แล้วเพราะหลังจากที่ชายหนุ่มอย่างจิรายุจากลาโลกนี้ไป ผู้หญิงร่านอย่างยี่หวาหล่อนก็ไม่สามารถผ่านการฝึกงานและจบการศึกษาได้ เมื่อคุณหญิงมารดาของชายหนุ่มออกมาป่าวประกาศถึงเรื่องที่หล่อนได้ทำชั่วช้าเอาไว้จนสุดท้ายหล่อนแทบจะไม่มีที่ให้ซุกใบหน้าหนี