หลังถูกยึดจวน นางงัดเสน่ห์มัดใจท่านแม่ทัพ Mga Nobela at Kwento

‘นางถูกท่านแม่ทัพชั่วนั่นข่มเหงจนตั้งท้องขึ้นมาเท่านั้นยังไม่พอ ยังถูกเขาทอดทิ้งไม่สนใจไม่มาดูดำดูดีจนนางต้องสิ้นใจตายหลังคลอดไปอีก ท่านแม่ทัพผู้นี้ช่างสารเลวเสียจริง’ หยวนเข่อซิงอดที่จะก่นด่าท่านแม่ทัพจางหลี่เฉียงขึ้นมาในใจอย่างอดไม่ได้

เขากัดฟันแน่นจนเสียงลอดออกมาจากไรฟัน “เจ้าหลอกข้ามาตลอด... ข้าไม่น่าหลงเชื่อสตรีที่ดูใสซื่อแต่แฝงพิษร้ายเช่นเจ้าเลย” น้ำเสียงของแม่ทัพใหญ่หนักแน่นและสั่นสะเทือน เต็มไปด้วยความตัดพ้อผสมโทสะและความรักที่กำลังแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น เขามองภาพเบื้องล่าง นางยิ้มอย่างมีความ สุข โดยไม่รู้เลยว่ามีคนหนึ่งยืนอยู่ในเงามืดด้วยหัวใจที่แตกสลาย

ั้งสติได้ นางก็แกล้งหวีดร้องและทำท่าเหมือนจะเป็นลมทรุดตัวลงนั่งท่ี่ขั้นบันได้ด้านบนสุด ก้มหน้าลงและแอบยิ้มที่มุมปากน้อยๆ อย่างสมใจที่บัดนี้ศัตรูหัวใจของนางเหลือเพียงร่างกายที่ไร้วิญญาณไม่อาจจะหวลคืนกลับมาแย่งแม่ทัพหยางกับนางได้อีกแล้ว ต่อไปนี้แม่ทัพหยางจะต้องเป็นของ

' หือไม่เจ็บแฮะ ' นางคิดแล้วลืมตาขึ้นสบเข้ากับสายตาคมที่มองนางอยู่ก่อนแล้ว พบว่าตัวเองตกลงมาในอ้อมแขนแข็งแกร่งของท่านแม่ทัพ ทำให้หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรง ' ป่านนี้หน้าข้าคงแดงมากแน่เลย ' ที่แท้เป็นท่านแม่ทัพนี่เองที่มารับนางไว้ได้ทัน เขามองหน้านางอย่างหมั่นเขี้ยว พร้อมกระชับอ้อมแ ขนให้แน่นขึ้น ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาว เมื่อสูดดมเข้าไปแล้วทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด

หลังจากลู่เยว่ชิง ได้รู้ข่าวว่าท่านแม่ทัพจะแต่งจางหนิงฮวาเข้าจวนแม่ทัพนั้น นางตกใจมากและคาดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลับเป็นเช่นนี้

มาเฟียสาวคนงามได้แต่ส่งเสียงอู้อี้อยู่ภายในลำคอพยายามที่จะดิ้นรนให้หลุดพ้นไปจากจุมพิตที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนอย่างยิ่งยวด หมับ!!! มือหนาของแม่ทัพในตำนานคว้าเอวเล็กคอดกิ่วของไป๋หลันฮวาดึงร่างของนางแนบเข้าหา ในขณะที่อีกฝ่ายไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพราะยังถูกมัดอยู่เช ่นนั้น

องค์หญิงสิบสามพอจะเป็นที่กล่าวถึงนั้นก็มาในระยะหลังที่ถูกแต่งเข้าจวนแม่ทัพหยางจนเป็นที่เลื่องลือถึงความหลงใหลรักใคร่อย่างมากล้นที่แม่ทัพผู้เกรียงไกรมอบให้

สิ้นคำพูดของแม่ทัพสาว ทุกคนล้วนหัวเราะกันอย่างครื้นเครง คงมีเพียงท่านแม่ทัพใหญ่เท่านั้น ที่แสดงท่าทีบูดบึ้งใส่บุตรสาว ก่อนจะรีบคลี่ยิ้มกว้าง เมื่อหลานตัวน้อยในอ้อมแขน ส่งเสียงอ้อแอให้ได้ยิน เรือนท้ายจวน สาวใช้ร่างท้วม ที่ตอนนี้ถูกมัดด้วยเชือกเส้นใหญ่ พยายามดิ้นรนให้หลุ ดจากพันธนาการ หากนางทำงานไม่สำเร็จ ครอบครัวลับๆ ของนางคงยากจะรอดพ้นความตายไปได้

นางทุ่มเทแรงกายแรงใจก็เพื่อจวนแม่ทัพ หวังว่าจวนแม่ทัพจะกลับมารุ่งโรจน์ดั่งในอดีต นางทำไปทั้งหมดก็ไม่ใช่เพื่อพวกเขาหรือ? ดูเหมือนฮูหยินผู้เฒ่าจะถูกอะไรบางอย่างติดคออย่างนั้น ยิ่งหายใจลำมากขึ้นเรื่อยๆ หนาว นางหนาวมาก อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นไปทั้งตัว

ยิ่งผลักดันกลับยิ่งถูกรัดให้แนบชิดมากขึ้นจนสัมผัสได้ถึงร่างกายที่แข็งแกร่งกำยำของกายท่านแม่ทัพ อื้อ...เก้าเทียนรุ่ยพยายามประท้วง หากเมื่อเจอกับสัมผัสที่หนักหน่วง รุกเร้าและเอาแต่ใจ จูบที่ดูดดื่มเหมือนกำลังขโมยลมหายใจไป เขาเลยจำใจปล่อยให้ท่านแม่ทัพทำอย่างที่ใจต้องการหรือ...ก็ มิใช่เขาแล้วล่ะ!