หวานทรมาน Novels & Stories

สองมือบีบเคล้นเต็มแรง ทั้งยังดื่มกินเมือกหวานอย่างย่ามใจ ความบ้าคลั่งซึ่งสั่งสมมานานหลายปี ถูกระบายใส่ส่วนตูมเต่งเต็มที่ เจ้าของกายอวบอัดแทบกรีดร้องเสียงดัง เมื่อถูกความทรมานแสนหวานเล่นงานต่อเนื่อง แต่นึกขึ้นได้ว่าเผื่อมีใครผ่านมาได้ยิน เลยเบาเสียงร้องพอให้ได้ยินกันสองคน

เห็นไหมเขาชอบบอกว่าตอนเด็กฉันน่ารัก หมายความว่าตอนนี้ฉันไม่ได้น่ารักหรือไง แล้วสรุปเขาชอบฉันในตอนนี้ไหมหรือแค่ชอบตอนเด็ก ฉันครุ่นคิดจนสัมผัสได้ถึงความเย็นที่ข้างแก้ม “ชานม รับไปสิ สั่งหวานน้อยให้...” ชานมไต้หวันที่ทำหน้าตาเลียนแบบราเมนดูน่ากิน แต่แปลกเหมือนกันนะทำบุกออกม าเป็นเส้น คือราเมนเป็นของคาวแต่ชานมเป็นของหวาน สำหรับฉันถึงแค่ทำออกมาเลียนแบบก็ดูขัดกันอยู่ดี

น้ำหวาน: พี่ไม่ต้องมารับหวานนะ หวานไม่สบาย ไม่นานเธอก็เห็นว่าข้อความของเธอถูกเปิดอ่าน ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะอ่านข้อความเธอเร็วขนาดนี้เหมือนกัน เธอหวังว่าเขาจะเข้าใจเธอแต่พอเห็นข้อความตอบกลับมาของเตชินท์ก็ทำเอาคนตัวเล็กเผยใบหน้าเบื่อหน่ายออกมา เตชินท์: ไม่สบายเป็นอะไร ไม่ใช่ว่า โกหกหรอกนะ น้ำหวาน: หวานปวดท้องไม่สบายจริงๆ เตชินท์: ปวดท้องอะไร น้ำหวาน: เป็นประจำเดือน เข้าใจไหมคะ?

ิวปั่นป่วน ชานนท์ตวัดไล้ปลายลิ้นไล้วนดูดดื่มตักตวงความหวานจากปลายยอดถันนุ่มหวานอย่างตะกรุมตะกราม บดเบียดท่อนเนื้อร้อนระอุกับความนุ่มนิ่มของกลีบดอกไม้ เสียงคำรามดังลั่นลำคอแข็งแกร่ง นี่เพียงแค่ทรวงอวบอิ่มเท่านั้นนะยังหวานนุ่มลิ้นถึงเพียงนี้ ไม่อยากคิดถึงกุหลาบดอกน้อย เลยว่ามันจะหวานขนาดไหน อย่างไม่คิดจะทนชานนท์ยอมปล่อยมือจากสองปทุมถันอวบอิ่ม ขบกัดไล้จุมพิตลงไปตามหน้าท้องแบนราบเรียบไร้ไขมันส่วนเกิน หยอกเย้ากับช่องเล็ก ๆ ตรงกลาง ก่อนจะเคลื่อนเลาะเล็มผิวเนื้อเนียนนุ่มเหมือนกับใยไหมทีละนิด

(อาการของคนเกลียดการทานยาดูออก) "ขมอ่า" "___" "มันมียาที่ไหนหวานบ้างหล่ะ" ผมยื่นนมสดให้ดื่มเพื่อกลบความขมของยา "ขอบใจ นายกลับเถอะเดี่ยวเราขึ้นข้างบนเองได้"

ครอบครองยอดอกเครียดแข็งอย่างเร่าร้อน “โอ ริค พี่ริคขา” เสียงหวานแผ่วพร่าอย่างลืมอายเมื่อริมฝีปากร้อนๆ เคลื่อนต่ำลงหลังจากที่ดื่มกินความหวานล้ำจากทรวงสาวจนพอใจและกำลังลากไล้ไปยังที่หมายใหม่อย่างไม่ลดละความร้อนแรงของจุมพิตแผดเผา จนดรุณนุชแทบจะหมดแรงยืนได้แต่เอนหลังพิงผน ังห้องน้ำสวยอย่างจำนนต่อไฟสวาทที่สามีเป็นผู้ก่อขึ้นและดูเหมือนผู้เป็นสามีจะหลงเพริดไปกับบุปผางามและกวาดไล้ความหวานฉ่ำจนพอใจและส่งสาวน้อยให้ก้าวไปสู่แดนดาวได้ก่อน

สิ้นคำพูด มานีตบหน้างดงามของเดือนฉายเต็มแรง แล้วเดินสะบัดก้นออกไปจากห้องอาหารทันใด “แพ้กะทิเหรอ” คนตัวเล็กถึงขั้นแข้งขาไร้เรี่ยวแรง ล้มลงกองกับพื้นห้อง ขณะเดียวกันน้ำตาคลอด้วยความรู้สึกเจ็บปวดโดนแกงร้อน ๆ ลวกมือ “คุณฉายเป็นยังไงบ้าง”

Bad Engineer 13 - ครางเป็นชื่อฉัน NC++ สัมผัสนุ่มนวลค่อย ๆ ทวีความรุนแรงขึ้น ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปากหวานดูดตวัดตามแรงอารมณ์ มีอารับจูบจากไฟพยายามตวัดลิ้นหวาน แต่คนที่ไม่เคยจูบกับใครมาก่อนอย่างเธอกลับทำไปอย่างไม่ประสีประสา “อ๊ะ สะ แสบ” เสียงหวานร้องสะดุ้งเมื่อเจ็บแผลที่ริมปา ก

“ทรมานเป็นอะไรก็ไม่รู้ ฮึก ๆ” เสียงหวานครางปนสะอื้นยามฤทธิ์ของยาที่ผสมในขนมนั้นกำลังรุกรานปลุกปั่นจนกายนางร้อนผ่าว ต้องการเพียงใครสักคน ให้ช่วยนางให้หลุดพ้นจากความทรมานนี้เท่านั้น ทรมานเหลือเกิน มันเกิดสิ่งใดขึ้นกับนางกัน...

ศาสตราว่าพลางกลืนน้ำลายลงคอ ทำเอาคนตัวเล็กหลุดขำออกมา “ครีมทำแป๊บเดียวไม่นานค่ะ อดทนหน่อยนะคะ” “ครับ พี่ทนได้ พี่เป็นคนอดทนเก่ง รอก็เก่ง” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาพร้อมส่งสายตาสื่อความนัย ทว่าเธอมัวแต่เร่งรีบเตรียมอาหารจึงไม่รู้ตัว