หวานทรมาน Novels & Stories

องร่างบางจากแรงปรารถนา จากแก่งกายที่คับแน่น ธนญ พยายามอดทน ข่มความต้องการที่จะปลอดปล่อยกระสุนมนุษย์ของเขา แม้เขาจะขึ้นลำกล้องพร้อมยิ่งมานานแล้ว แต่การได้แกล้งหญิงสาวให้ทรมาน และรอจนถึงจุดสุดยอดที่แท้จริง มันจะทำให้นับหนึ่งไม่มีวันลืมเรือนบทรักที่ผ่านการทดสอบที่แสนจ ะทรมานนี้ไปได้อย่างแน่นอน “เอาล่ะนะ”

Basic_P : อยากกินคนปลูกลำไยไหมครับ BoonPA : หวานเท่าลำไยไหมคะ Basic_P : ต้องลองครับ ของบางอย่างผมก็ไม่อยากอวดอ้างสรรพคุณ เดี๋ยวจะหาว่าโฆษณาเกินจริง บุญ‍นำ‍พาหัวเราะกับข้อความที่ได้รับ ลำไยก่อนหน้านี้ว่าหวานแล้ว เวลานี้เหมือนจะหวานกว่าเดิมอีกล้านเท่า BoonPA : หวานจะตัดขาแล้วค่ะ

“ทำไงล่ะคะพี่เอ พี่เอช่วยน้ำตาลด้วยสิ น้ำตาลรู้สึกจะกลายเป็นโรควิตกจริตไปแล้วนะ มันต้องมีใครตามน้ำตาลแน่ๆ น้ำตาลแน่ใจ ไอ้โรคจิต!” “แคร๊ก..” อารัทธาสำลักน้ำส้มที่กำลังดื่มทำให้ฮาน่ามองมาอย่างแปลกใจแต่แล้วก็หันไปสนใจกับสิ่งที่น้ำตาลเล่าต่อ

ไม่ทำร้ายจิตใจกันก็พอ หรือนางต้องทำใจให้ด้านชา จะได้ไม่รู้สึกใด ลืมไปแล้วหรือไรว่าเหนื่อยเพียงใดที่พยายามทำให้ผู้อื่นมารัก นางอายุสิบหกปีและที่ผ่านมาทำทุกอย่างเพื่อให้บิดาสนใจ แต่สุดท้ายสิ่งที่นางได้รับคือถูกส่งมาอยู่ที่นี่ นางไม่มีเวลามาคิดวางแผนแก้แค้นผู้ใด แค่คิดว่าจะใช้ ชีวิตแต่ละวันอย่างไรก็ปวดหัวแล้ว เมื่อกระเพาะอุ่นก็ทำให้รู้สึกดีขึ้น ยิ่งได้น้ำขิงไปอีกก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาอีกนิด แค่ท้องอิ่มร่างกายก็จะฟื้นตัวได้เอง นี่สิ ถึงจะเป็นจ้าวจื่อรั่วผู้อดทนเหมือนวัว

เจ้าของกายสาวได้แต่ส่งเสียงครางสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน หากเป็นการทรมานที่แสนหวาน “อ่า...เร่งอีก” เสียงหวานกระเส่าร้องขอ พร้อมกับศีรษะยกขึ้น ตาปรือปรอยมองคนตัวโต หากแต่ความอ่อนแรงสมองพร่าเลือน ศีรษะที่ผงกขึ้นได้ไม่กี่วินาทีก็ร่วงลงยังที่เดิม

“ก็ดื่มให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยสิ น้าของแกเขาสั่งสมชื่อเสียงในด้านบวก ส่วนแกขยันสั่งสมชื่อเสียงแต่ในด้านลบ ยายปวดหัวกับแกจริง ๆ นะไทเลอร์” “ถ้าคุณยายปวดหัวลองดื่มชาถ้วยนี้สิครับ รับรองหายสนิท” ชายหนุ่มจงใจยียวนกวนประสาทผู้เป็นยายด้วยการยื่นถ้วยชาที่ดื่มไปครึ่งหนึ่งให้ท่าน ค วามขมของมันทำให้ลืมเรื่องปวดหัวไปเลย แต่นอกเหนือจากความขมก็คือความชุ่มคอและกระชุ่มกระชวยอย่างน่าอัศจรรย์

โปรด ตอนนี้ทุกคนกำลังประสบปัญหาความร้อน เพราะแอร์ในออฟฟิศเสีย ต้องรอช่างมาซ่อมบ่าย คนที่ดูว่าจะร้อนสุดก็คือณรินทร์ ที่นั่งเหงื่อตกอยู่เพราะเสื้อผ้าที่เธอสวม ​เธอตวัดตามองค้อนภาคพลทันทีอย่างพาลๆ เมื่อเขามานั่งใกล้แล้วส่งกล่องขนมจีบกล่องพิเศษให้เธอ หลังจากที่แ จกจ่ายคนอื่นไปแล้ว เธอรับไว้ก่อนจะเอามันวางไว้บนโต๊ะ ยังคงค้อนเขาขวับๆ ร้อนมาก...ร้อนแทบเป็นลม แต่เธอจะถลกแขนเสื้อขึ้น หรือดึงเสื้อลง เธอก็ทำไม่ได้สักสิ่ง...คนบ้าอะไร เล่นมาฝากรอยคิสมาร์คไว้ยันตรงท้องแขนเธอ ​“แต่งตัวอะไรเหมือนกับอยู่ลอนดอนเลยนะไอ้ณะ”

วิเวียนหน้าดำหน้าแดง แต่ก็เผยอปากร้องครางกับแรงกระแทกอัดตอกแกนแกร่งเข้ามาในร่องสาวของเธอ น้ำหวานไหลเจิ่งนอง สุขเสียยิ่งกว่าสุข ความทรมานที่มาพร้อมกับความสุขที่เปรมปรีดิ์ เสียงครางกระเส่าประสานกันลั่นดังอยู่ในห้องนั้น (อย่าลืมโอนเงินส่วนที่เหลือนะครับคุณไมค์ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว)

เห็นไหมเขาชอบบอกว่าตอนเด็กฉันน่ารัก หมายความว่าตอนนี้ฉันไม่ได้น่ารักหรือไง แล้วสรุปเขาชอบฉันในตอนนี้ไหมหรือแค่ชอบตอนเด็ก ฉันครุ่นคิดจนสัมผัสได้ถึงความเย็นที่ข้างแก้ม “ชานม รับไปสิ สั่งหวานน้อยให้...” ชานมไต้หวันที่ทำหน้าตาเลียนแบบราเมนดูน่ากิน แต่แปลกเหมือนกันนะทำบุกออกม าเป็นเส้น คือราเมนเป็นของคาวแต่ชานมเป็นของหวาน สำหรับฉันถึงแค่ทำออกมาเลียนแบบก็ดูขัดกันอยู่ดี

น้ำหวาน: พี่ไม่ต้องมารับหวานนะ หวานไม่สบาย ไม่นานเธอก็เห็นว่าข้อความของเธอถูกเปิดอ่าน ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะอ่านข้อความเธอเร็วขนาดนี้เหมือนกัน เธอหวังว่าเขาจะเข้าใจเธอแต่พอเห็นข้อความตอบกลับมาของเตชินท์ก็ทำเอาคนตัวเล็กเผยใบหน้าเบื่อหน่ายออกมา เตชินท์: ไม่สบายเป็นอะไร ไม่ใช่ว่า โกหกหรอกนะ น้ำหวาน: หวานปวดท้องไม่สบายจริงๆ เตชินท์: ปวดท้องอะไร น้ำหวาน: เป็นประจำเดือน เข้าใจไหมคะ?