อารมณ์ครอบครัว Novels & Stories

PART 37 ร่างบางยืนนิ่งเพ่งมองเข้าในบ้านหลังใหญ่ บ้านที่รวมทุกความหมายของคำว่าครอบครัว บ้านที่มีทั้งความรัก ความอบอุ่น รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ บ้านแบบที่เธอไม่เคยมี

คนในครอบครัวของเฉินฝานและคนในครอบครัวของเจี่ยงหงเหวิน ต่างเข้าไปหาพวกเขา ยืนล้อมเขาสองคน ต่างคนต่างอารมณ์ ครอบครัวหนึ่งมีความสุข อีกครอบครัวหนึ่งโศกเศร้า พี่น้องตระกูลฉินและครอบครัวของเฉินผิงกอดเฉินฝานและร้องไห้ด้วยความดีใจ

ปรินซ์ผลิยิ้มมุมปากหลากหลายอารมณ์ นอกจากอันดาแล้วเขาเองก็อยากให้ครอบครัวอันดาทุกคนให้อภัยเขาเหมือนกัน “เออตามนั้น พวกกูก็ไม่อยากให้หลานขาดพ่อนักหรอก แต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าอันดาเสียใจกับเรื่องมึงแม่มึงมามาก พวกกูก็ต้องปกป้องน้องให้ถึงที่สุด” ทั้งหมดนี้อัทธ์เป็นค นสรุปจบคนเดียวอีกสองคนก็พยักหน้าตาม มาถึงตอนนี้มันไม่มีประโยชน์จะขัดขวางพ่อแม่ลูกที่จะอยู่ด้วยกัน ยังไงซะคำว่าครอบครัวมันก็มีค่ามากมายสำหรับเด็กที่จะเติบโตมา

เช้าวันต่อมา...บรรยากาศในบ้านของครอบครัวเกายังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายคละเคล้าปนเปกัน...ทั้งความตื่นเต้น ความไม่แน่ใจ และความรู้สึกที่เหมือนกับว่าทุกอย่างยังคงเป็นเพียงความฝัน

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองภาพตรงหน้า ภาพของป้าจุ๋มที่กำลังบ่นเรื่องโภชนาการของคนท้อง ภาพของนิ้งที่กำลังเล่าเรื่องตลกไร้สาระ ภาพของอาหารมื้อง่ายๆ ที่กลับอร่อยอย่างเหลือเชื่อ นี่สินะ คือความรู้สึกของการมี 'ครอบครัว' มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ผูกมัดด้วยหนี้ชีวิตหรือบุญคุณเหมือนท ี่คฤหาสน์หลังนั้น ไม่ใช่การปฏิบัติต่อกันอย่างให้เกียรติแต่ก็เต็มไปด้วยระยะห่าง แต่มันคือความรัก คือความห่วงใย คือการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ขวัญข้าวรู้สึกว่าตัวเองได้ 'เป็นส่วนหนึ่ง' อย่างแท้จริง

“นี่คุณ!! พูดอะไรแบบนั้นห๊ะ?” “ไม่เกี่ยวหรอกครับ อารมณ์เด็กจะเป็นยังไงขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูและสถานภาพครอบครัวมากกว่าครับ” “ยังไงนะครับ?”

ความคุมโทนของสีชุดคนทั้งครอบครัว อาจสื่อถึงความกลมเกลียวและความเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ออสการ์ไม่สัมผัสถึงความรู้สึกเหล่านั้นเลยสักนิด ไม่มีการโอบกอดหรือทักทายอย่างอบอุ่นอย่างที่ครอบครัวควรจะเป็น มีแต่การส่งยิ้มน้อยๆ มาให้จากแม่เลี้ยง และเสียงทักทายของพ่อแท้ๆ

ครอบครัวเหรอ ใช่ พวกเขาทั้งห้าคนต่างหากคือครอบครัว ฉันมองภาพความสุขของพวกเขาทั้งห้าคน แล้วหันหลังกลับ เปิดประตูห้องผู้ป่วยเดินออกมาเงียบ ๆ เบื้องหลังของฉันคือเสียงหัวเราะแห่งความสุขของพวกเขา ฉันปิดประตูลงเบา ๆ ขังเรื่องราวเหล่านั้นไว้เบื้องหลังตลอดกาล

หัวใจฉันสะดุดวูบกับคำว่า “ครอบครัว” หรือว่าการได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง… ความรู้ความเข้าใจของฉันจะปลุกมโนธรรมของพวกเขาให้ตื่นขึ้นมาได้จริง ๆ?

นราวดีถอนใจเฮือกใหญ่ เวลานึกถึงครอบครัว ความรู้สึกเศร้าหมองกลับเพิ่มทวีคูณขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งๆ ที่เป็นคนอื่นนั้น หากพูดถึงครอบครัวแล้ว นั่นคือสิ่งที่ทำให้มีความสุข การมีครอบครัวที่ดีเป็นบุญของหลายๆ คน และเธอก็อยากเป็นเช่นนั้น หญิงสาวอยากมีสามีท