อารมณ์ครอบครัว Novels & Stories

บรรยากาศของครอบครัวที่เต็มไปด้วยความสุข คืนนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและคำอวยพรจากทุกคน ความสัมพันธ์ของปกรณ์และพิมพ์ชนกไม่ได้เป็นเพียงความรักของคู่รักเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัวที่ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่

“เสี่ยวชู เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ จำเป็นต้องแบ่งแยกกันขนาดนี้เลยเหรอ?” “ครอบครัวเหรอคะ?” เสิ่นชูทวนคำ พยายามค้นหาความรู้สึกอบอุ่นในคำว่า “ครอบครัว” แต่น่าเสียดายไม่พบเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะอย่างอบอุ่นของทุกคนในครอบครัวของเขา ฉันก็ยิ่งมีความสุข มันมีความสุขมากจริงๆ มีความสุขในทุกๆอย่าง มีความสุขที่ซีดีรักฉัน มีความสุขที่ครอบครัวของเขาต้อนรับฉันอย่างอบอุ่น และมีความสุขที่ได้อยู่ในเฟรมถ่ายรูปร่วมกับครอบครัวของเขา เพราะมันทำให้ฉ ันรู้สึกได้ว่าไม่ใช่แค่ซีดีที่รักฉัน แต่ครอบครัวของเขาก็รักและเอ็นดูฉันเสมือนหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว ตอนนี้ฉันถึงมีความสุขมากอย่างที่บอกไปจริงๆ

นเรื่องดีที่เขาได้ไปอยู่กับญาติของเขาแทนที่จะได้ไปอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่มันไม่มีดีเลยเพราะครอบครัวของคุณป้าของเขามันเต็มไปด้วยปัญหา ป้าของเขายึดติดกับการใช้ชีวิตเหมือนคนรวยจึงมักใช้เงินฟุ่มเฟือย สามีของป้าของเขาก็ติดการพนัน ลูกชายของพวกเขาก็นิสัยเกเรและเอา แต่ใจและใช้เงินเก่งเหมือนพ่อแม่ของเขา นั่นจึงทำให้ครอบครัวนี้ขาดเงินใช้อยู่บ่อยครั้ง ครอบครัวที่มีปัญหาแบบนี้มักทะเลาะกัน วารินที่มีพลังจิตสามารถรับรู้อารมณ์ของผู้คนอื่นจากการสัมผัสสิ่งของจะต้องทนต่ออารมณ์ด้านลบของครอบครัวนั้นตลอดมา

PART 37 ร่างบางยืนนิ่งเพ่งมองเข้าในบ้านหลังใหญ่ บ้านที่รวมทุกความหมายของคำว่าครอบครัว บ้านที่มีทั้งความรัก ความอบอุ่น รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ บ้านแบบที่เธอไม่เคยมี

คนในครอบครัวของเฉินฝานและคนในครอบครัวของเจี่ยงหงเหวิน ต่างเข้าไปหาพวกเขา ยืนล้อมเขาสองคน ต่างคนต่างอารมณ์ ครอบครัวหนึ่งมีความสุข อีกครอบครัวหนึ่งโศกเศร้า พี่น้องตระกูลฉินและครอบครัวของเฉินผิงกอดเฉินฝานและร้องไห้ด้วยความดีใจ

ปรินซ์ผลิยิ้มมุมปากหลากหลายอารมณ์ นอกจากอันดาแล้วเขาเองก็อยากให้ครอบครัวอันดาทุกคนให้อภัยเขาเหมือนกัน “เออตามนั้น พวกกูก็ไม่อยากให้หลานขาดพ่อนักหรอก แต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าอันดาเสียใจกับเรื่องมึงแม่มึงมามาก พวกกูก็ต้องปกป้องน้องให้ถึงที่สุด” ทั้งหมดนี้อัทธ์เป็นค นสรุปจบคนเดียวอีกสองคนก็พยักหน้าตาม มาถึงตอนนี้มันไม่มีประโยชน์จะขัดขวางพ่อแม่ลูกที่จะอยู่ด้วยกัน ยังไงซะคำว่าครอบครัวมันก็มีค่ามากมายสำหรับเด็กที่จะเติบโตมา

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองภาพตรงหน้า ภาพของป้าจุ๋มที่กำลังบ่นเรื่องโภชนาการของคนท้อง ภาพของนิ้งที่กำลังเล่าเรื่องตลกไร้สาระ ภาพของอาหารมื้อง่ายๆ ที่กลับอร่อยอย่างเหลือเชื่อ นี่สินะ คือความรู้สึกของการมี 'ครอบครัว' มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ผูกมัดด้วยหนี้ชีวิตหรือบุญคุณเหมือนท ี่คฤหาสน์หลังนั้น ไม่ใช่การปฏิบัติต่อกันอย่างให้เกียรติแต่ก็เต็มไปด้วยระยะห่าง แต่มันคือความรัก คือความห่วงใย คือการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ขวัญข้าวรู้สึกว่าตัวเองได้ 'เป็นส่วนหนึ่ง' อย่างแท้จริง

“นี่คุณ!! พูดอะไรแบบนั้นห๊ะ?” “ไม่เกี่ยวหรอกครับ อารมณ์เด็กจะเป็นยังไงขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูและสถานภาพครอบครัวมากกว่าครับ” “ยังไงนะครับ?”

ความคุมโทนของสีชุดคนทั้งครอบครัว อาจสื่อถึงความกลมเกลียวและความเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ออสการ์ไม่สัมผัสถึงความรู้สึกเหล่านั้นเลยสักนิด ไม่มีการโอบกอดหรือทักทายอย่างอบอุ่นอย่างที่ครอบครัวควรจะเป็น มีแต่การส่งยิ้มน้อยๆ มาให้จากแม่เลี้ยง และเสียงทักทายของพ่อแท้ๆ