อ่อนน้อมถ่อมตน 소설 & 이야기

คนเหม่อลอยกลับมามีสติอีกครั้ง กายบางยอบตัวลงทำความเคารพผู้สูงศักดิ์เต็มพิธีการ “ถวายพระพรจวิ้นอ๋องเพคะ ขอจงทรงพลานามัยสมบูรณ์ แข็งแรง ยิ่งยืนนาน”

น้ำเสียงผู้พูดกดต่ำ แม้ไม่ได้ตะโกนกล่าวแต่กลับดังก้องในหูของนักบวชอย่างชัดเจน ร่างกายของนักบวชผู้คลุมด้วยผ้าลินินโปร่งบางสีขาวทั้งตัวยิ่งสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ หลังที่โค้งตัวเคารพยิ่งกดตัวเองให้ต่ำลงกว่าเดิมตามจิตใต้สำนึก ครู่หนึ่งเขากลับเห็นปลายรองเท้าหนังหุ้มท องคำเดินมาหยุดที่เบื้องหน้า

ฉู่เยว่หลีชะงักฝีเท้าเล็กน้อย นางย่อเข่าทำความเคารพอย่างงดงามไร้ที่ติ ทว่าแผ่นหลังยังคงเหยียดตรง มิได้แสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนจนเกินงาม “ถวายบังคมชินอ๋องเพคะ หม่อมฉันเพียงหลบความวุ่นวายมาพักพิงชั่วครู่ หาได้ทราบไม่ว่าที่แห่งนี้คืออาณาเขตส่วนพระองค์ หากเป็นการรบกวนหม่อ มฉันจะขอตัวทูลลา” “ช้าก่อน”

ละความพึงพอใจที่หลอกลวง เนื้อหาในจดหมายบรรยายถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน ความสงบเสงี่ยม และความกระตือรือร้นในการเรียนรู้จารีตประเพณีของไป๋ลี่ถิงเอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง กูกูหลินยืนยันอย่างหนักแน่นว่า ว่าที่พระชายาผู้นี้หัวอ่อนสอนง่าย เรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ และยอมปฏิบัติตามกฎระเบ ียบทุกข้อโดยไม่มีปริปากบ่นแม้แต่ครึ่งคำ ซ้ำยังละทิ้งการจับลูกคิดและหันมาสนใจการเย็บปักถักร้อยเพื่อเตรียมเป็นแม่ศรีเรือนที่ดี

มือพี่สาวไว้แน่น “การมาครั้งนี้ทำให้แพทใจเย็นลงเยอะเลย แพทชอบคำสอนที่พระท่านบอกเรื่อง ‘การละนันทิ’ หรือการละความเพลินในอารมณ์ที่มันคอยเหนี่ยวรั้งเราไว้ ถ้าเราปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นได้จริงๆ จิตใจคงจะพ้นจากความทุกข์ได้สักที ถึงตอนนี้จะยังทำไม่ได้ทั้งหมด แต่แพทจะพยายาม ค่ะ”