อ่อนน้อมถ่อมตน 소설 & 이야기

สีหน้าของเซียวเป่ยนิ่งสงบ ไม่ได้พูดแทรก และฟังอยู่อย่างเงียบๆ บางครั้งจะต้องเรียนรู้ที่จะอ่อนน้อมถ่อมตน นี่คือบรรทัดฐานของการเป็นมนุษย์

รงอิทธิพลเหล่านั้น หล่อนก้าวเดินเข้าไปยืนตรงจุดเครื่องหมายรูปกากบาทที่ถูกตีเส้นไว้บนพื้นอย่างแม่นยำ ทันทีที่ยืนประจำที่ หล่อนก็แจกแจงรอยยิ้มที่แสนจะหวานหยดย้อย นุ่มนวล และบริสุทธิ์ราวกับหยาดน้ำค้างยามเช้า หล่อนประสานมือไว้ที่หน้าท้อง ค้อมศีรษะลงทำความเคารพอย่างชดช้อยและ อ่อนน้อมถ่อมตนที่สุด ท่วงท่าการก้มศีรษะของหล่อนถูกกะเกณฑ์องศามาอย่างดีเพื่อเปิดเผยให้เห็นลำคอระหงและช่วงไหล่ที่ดูบอบบางน่าทะนุถนอม

“ขอบพระคุณทุกท่านที่ช่วยชี้แนะ น้ำพุศักดิ์สิทธิ์นี้ข้าคงต้องขอรับไว้ด้วยความเต็มใจแล้ว” แม้ถ้อยคำของนางจะดูอ่อนน้อมถ่อมตน ทว่าน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส

นาคราชเอื้อมมือไปขยี้ผมคนที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่เบาๆ "ก็ฉันโมโหนี่คะ" "ไม่เป็นไรหรอก" "ทำไมคุณทนได้" ความอดทนของเขามันมีสูงกว่าที่เธอเห็นมาก ถ้าความอดทนไม่สูงคนแรกที่เขาอดทนไม่ได้ก็คงจะเป็นพ่อ "เราไม่จำเป็นต้องไปโอ้อวดให้ใครเห็นว่าเราดีเลิศ แต่เราสามารถทำให้เราดีได้โดย ที่ไม่ต้องโอ้อวด"

ท่าทีที่อ่อนน้อม ถ่อมตน และการไม่แข็งขืนของฝ่ายตรงข้าม เปรียบเสมือนฝนทิพย์ที่โปรยปรายลงมาดับไฟโทสะในใจของเหล่าบุรุษอกสามศอกให้มอดลงชั่วขณะ "แต่หากพวกท่าน... ยังไม่คลายความแค้นในใจ..." เหมยฮวาค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ... นางเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เปิดเผยลำคอระหงขาวผ่องต่อหน้าคมดา บอย่างไม่เกรงกลัว

ข้อห้า ห้ามอวดอ้างตัวเองเหนือกว่าคนอื่น ให้รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่ควรอ้างตนว่าเป็นผู้วิเศษ ข้อหก ให้มีความอดทนต่อการถูกยั่วยุจากสิ่งต่าง ๆ ที่ชักชวนไปในทางที่ไม่ดี ข้อเจ็ด ห้ามลักลอบเล่นชู้กับเมียกับผัวชาวบ้าน

น้ำเสียงอ้อมแอ้มเอ่ยตอบ “หลังจากนี้ก็หัดคิดได้แล้ว อยากแอ๊วหนุ่มมาแอ้มมันต้องใช้จริตหน่อยสิ เกิดเป็นหญิงอย่าให้เสียชาติเกิด อะไรอ่อนแอก็จงอ่อนแอ อย่าทำเป็นเข้มแข็ง ทำได้ไปเสียทุกอย่าง ผู้ชายเขาไม่ปลื้มหรอกจะบอกให้ เขาอยากแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ อยากโชว์แมน” “อ ้อ…แกนี่ช่างเข้าใจชะนีอย่างฉันจริงๆ เอามดลูกไปเลยมะ ฉันยกให้”

ช่างหนักหนาสาหัสเหลือเกิน กู้เหยียนฉียามนี้อ่อนแอเหมือนเด็กน้อยผู้หนึ่ง เขากอดนางเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เมื่อได้ระบายความคับแค้นในใจออกมาจนพอใจแล้ว เขาก็รู้สึกว่าร่างกายเบาลงไม่น้อย เขาเช็ดน้ำตาลง และเอ่ยถามนางด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า "ข้าดูอ่อนแอมากเลยใช่หรือไม่?" จินฝูยิ้มแ ละส่ายหน้าไปมา "ไม่เพคะ ทุกคนล้วนมีช่วงเวลาเช่นนี้ทั้งนั้น ผู้ใดบ้างไม่เคยพบพานกับความทุกข์ แต่เราจะต้องเข้มแข็ง ก้าวข้ามหลุมดำในใจไปให้ได้ ใช้สติไตร่ตรอง ใช้สตินำทาง ขอเพียงอย่าขาดสติ ทุกอย่างล้วนผ่านไปได้อย่างราบรื่นแน่นอนเพคะ"

อันหนิงรีบก้มศีรษะ “ลูกเข้าใจ เข้าใจดี… ลูกต้องอดทนรอคอย ลูกรู้ว่าต้องทำตัวเช่นไรเจ้าค่ะ ขอบคุณท่านพ่อจริง ๆ” “ไปพักผ่อนได้แล้ว และคนทำผิดควรสำนึกตัวเอง ฮูหยิน”

EPISODE 48 : Violet (ดอกไวโอเล็ต ดอกไม้แห่งความอ่อนโยน ความศรัทธา ความอ่อนน้อมถ่อมตนและความจริงใจ) “ฉันศรัทธาและเชื่อมั่นในตัวของเธอเสมอเลยนะ”