อ่อนน้อมถ่อมตน Novels & Stories

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรมองนางอยู่ครู่ใหญ่ ฉินเหยี่ยนเย่ว์ก้มหน้าลง จึงทำให้ดูอ่อนน้อมถ่อมตน อยากให้ว่านอนสอนง่ายมากเท่าใดก็จะว่านอนสอนง่ายมากเท่านั้น แตกต่างจากคนที่ยากจะรับมือที่ทั้งแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยหนามแหลมในตอนแรกราวกับคนละคน

บางครั้งความอ่อนน้อมถ่อมตนก็สามารถช่วยแก้ปัญหาได้มากมาย เห็นได้ชัดว่าราชบุตรกับเซียวหมิงหลานนั้นมีนิสัยเหมือนกัน ทำมากไม่สู้ทำน้อย เซียวหมิงเซียนยิ่งเย่อหยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ “ถึงแม้ว่าพี่เขยจะเป็นเพียงทั่นฮวา ไม่ได้ล้ำลึกเหมือนอวี้สวี่ที่เป็นจอหงวน แต่ก็ยังถูกเรีย กว่าเป็นผู้มีความสามารถ ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวถึงเพียงนี้”

อาจารย์ผู้เฒ่ากล่าวเสียงทุ้ม “โดยเฉพาะเรื่อง ความอ่อนโยนและความอดทนที่เป็นคุณสมบัติสูงสุดของสตรีในวัง”

ำใจ อ่อนน้อมถ่อมตน เป็นคนขี้เกรงใจและชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่ตลอด ที่ผมพูดมาทั้งหมดก็เพราะผมได้สัมผัสตัวตนของคุณหนูจริง ๆ ถ้าผมอยากจะลองให้คุณนายเปิดใจให้คุณหนูดูหน่อยจะได้ไหมครับ เพราะว่าคุณหนูคือคนที่บอสรักมาก รักถึงขนาดยอมทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังเพื่อเธอเพียงคนเดีย วเลย คุณนายไม่คิดบ้างเหรอครับ ว่าเธออาจจะมีอะไรบางอย่างที่พิเศษ ถึงสามารถเอาชนะใจบอสก็ได้นะครับ"

หยางจิวหรงย่อกายพร้อมน้องชายและมารดา แทนที่นางจะพูดทักทายตามแบบแผน นางกลับพูดว่า ‘ขอนับถือ’ จ้าวเฉินฟงถึงกับหลุดยิ้ม “นับถือเรื่องใด” “ท่านอาจารย์มักจะสอนให้หม่อมฉันทำตนให้เหมือนต้นไผ่ อ่อนน้อมถ่อมตนไม่ฝืนลมพายุร้าย ยืนหยัดอดทนต่อทุกสภาวะ ผู้ที่อ่อนน้อมกว่าผู้นั้นจะยิ่งได้ เปรียบ หม่อมฉันไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่วันนี้ได้เรียนรู้จากไท่จื่อแล้ว”

หานซานเฉียนกล่าว ใบหน้าของมี่เฟยเอ๋อร์เปลี่ยนเป็นเย็นชา อ่อนน้อมถ่อมตนงั้นเหรอ เธอจะอ่อนน้อมถ่อมตนกับคนแบบนี้ได้อย่างไร? "คุณนี่น่าสนใจจริง ๆ ทำไมฉันจะต้องอ่อนน้อมถ่อมตนกับคุณด้วย? แค่รู้จักกับจงเหลียงก็คิดว่าตัวเองอยู่ในระดับเดียวกันกับจงเหลียงหรือไง?” มี่เฟยเอ๋อร์พูดอย่างเ หยียดหยาม

หวังหยู่โค้งคำนับเล็กน้อยพร้อมกับตอบอย่างถ่อมตน “ข้ายังต้องฝึกฝนอีกมาก ขอบพระทัยที่พระองค์ทรงเมตตาสอนข้า” ฮองเฮายิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงความหมายลึกซึ้ง “จำไว้ว่า ในการเป็นผู้นำ เจ้าไม่เพียงแค่ต้องเข้มแข็ง แต่ต้องรู้จักความอ่อนโยนและความสงบด้วย ทั้ งสองสิ่งนี้จะทำให้เจ้ามีความสมดุลในชีวิต”

“เจ้าอย่าถ่อมตัวนักเลย ความอ่อนน้อมถ่อมตนมากเกินไปจะทำให้คนถดถอย” เย่จิ่งหลานหยุดอยู่หน้ากำแพงหิน มองดูลวดลายที่ซับซ้อนบนนั้น จับคางแล้วพูดว่า “สิ่งนี้ต้องทำอย่างไรถึงจะเปิดได้ มันสามารถเปิดได้จริงหรือ”

อดทน เอเดนท่องย้ำคำนี้หลายครั้ง เขาต้องอดทนเข้าไว้ ไม่ต้องการลักหลับหล่อนซ้ำสอง หากมีการร่วมหลับนอนกันอีกครั้ง หล่อนต้องมีสติ รู้ทุกขั้นตอนที่เขาทำ และมีความสุขร่วมกัน

ยกมือจับเอวร้องโอดโอย ไม่น่าเผลอใส่อารมณ์มากเกินไปเลย เป็นยังไงละเจ็บเลยไหม ‘การควบคุมอารมณ์ถือเป็นคุณสมบัติขั้นพื้นฐานของนักหลอมโอสถที่ดี ผู้ถือครองต้องรู้จักควบคุมอารมณ์’