Novel & Cerita อ๋องเฟยเกิดใหม่ ท่านอ๋อง ขอหย่ากัน

แต่ยังดีที่ไป๋เล่อฉิงควบคุมอารมณ์ดีใจเอาไว้เสียก่อน และไม่ลืมเอ่ยถามพี่สาวของตนว่าจะไปกับนางหรือไม่ ไป๋เฟิงฮวาย่อมปล่อยให้คนสองคนได้อยู่กันตามลำพัง เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ทำไมนางต้องไปเป็นก้างขวางคอพวกเขาด้วยเล่า “พี่หญิงใหญ่เจ้าคะนี่ก็ใกล้จ ะยามอู่แล้ว ท่านจะไปชิมอาหารรายการใหม่ที่เหลาอาหารของพี่ชายโจวด้วยกันไหมเจ้าคะ”

"ในเมื่อวันนี้พวกคุณจงใจบุกมาหาฉันถึงที่นี่ก็ดีเหมือนกัน ฉันขอประกาศตัดความสัมพันธ์กับตระกูลจางอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนี้ ต่อแต่นี้ไปจ้าวเจียลี่ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคนบ้านจางอีก!" “ทำแบบนี้ไม่ได้นะ! ละ...แล้วเว่ยถิงล่ะ เว่ยถิงยังต้องใช้เงินรักษาตัวนะ เอาเงินมา! เอา เงินมาเดี๋ยวนี้เลย!” หลี่กุ้ยเซียนไม่ยินยอม ยืนกระทืบเท้าเร้าๆ

ซ่งเฟยหย่าที่ถลึงตามองเจ้าของคำพูดนั้นแล้วกล่าวขึ้นอย่างไร้จริต "หย่าเอ๋ออะไร พี่อะไร ข้าไม่ได้สนิทกันกับท่าน แล้วน้ำเสียงเช่นนี้อีก หยุดเถอะฟังแล้วขนลุกชะมัด" ฮ่าฮ่าฮ่า

ที่หวังได้ก็มีเพียงให้นางคลอดเด็กออกมาอย่างปลอดภัยแล้วพิสูจน์ว่าไม่ใช่บุตรของตนเอง หลังจากทำหนังสือฟ้องหย่าเรื่องก็น่าจะจบ อดทนไปอีกไม่กี่เดือนเท่านั้น แต่หากเป็นลูกของเขาขึ้นมาจริง ๆ ก็คงจะถึงทางตัน “องค์ชายหลี่หลงจีเสด็จขอรับ” ซีหยวนซินกระซิบบอกข้างหู

ฟู่ตี้เหรินลุกขึ้นเตรียมกลับจวนอย่างตื่นเต้น “ไม่รีบ ๆ เฒ่าฟู่ ฮ่า ๆ ” ฟู่หลางเทียนและเสี่ยวฟางมองภาพครอบครัวที่ชื่นมื่นยินดีกับพวกตนด้วยแววตาเปี่ยมล้นด้วยความสุข มือใหญ่โอบรั้งดึงเอาร่างอวบเข้ามากอดแนบอกแกร่งอย่างเต็มรัก หันมองหน้าแย้มยิ้มให้กันและกันด้วยกระแสความล ึกซึ้งที่เอ่อล้น ก่อนที่ฟู่หลางเทียนจะเอ่ยสิ่งที่ต้องการแก่หลิวฟางอี้ ในเมื่อคราแรกเริ่มต้นได้ไม่ดีนัก เช่นนั้นในครานี้หากตนขอเริ่มต้นใหม่อีกคราก็ย่อมไม่เสียหายสิ่งใด

ที่เจ้าเย่นิ่งเฉยก่อนหน้านั้นก็เพื่อจะทำแบบนี้ใช่ไหม ที่ยอมหย่าก็เพื่ออยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ “.......” “กะก็ได้ ฉันไม่รังเกียจคุณหรอก” คงไม่ผิดหรอกใช่ไหมหากว่าเธอจะเริ่มต้นความรักใหม่กับเจ้าเย่ เริ่มต้นความรักจากการเรียนรู้นิสัยใจคอที่แท้จริงของกันและกัน

“ข้าต้องการอำนาจจากพ่อเจ้า เพื่อช่วยให้ท่านอ๋องขึ้นเป็นฮ่องเต้ ข้ายังหย่ากับเจ้าไม่ได้”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่ซิงหยวี่ก็โกรธมาก เธอนอนอยู่ในวอร์ดอย่างน่าสังเวช และเขาอยู่กับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง เรื่องแบบนี้ ภรรยาคนไหนจะรับได้? เย่ซิงหยวี่โกรธจนมีน้ำตาโผล่ในดวงตา เธอพูดตรง ๆ ว่า “เฟิงป๋อเหยียน เราหย่ากันเถอะ” "คุณเรียกผมว่าอะไร" สายตาของเฟิงป๋อเ หยียนกวาดมาอย่างเย็นชา

อ๋องเยี่ยกล่าว “เจ้าต้องการให้ข้ากำจัดกุ้ยไท่เฟยหรือไม่? ฉูเสี่ยวเฉียว!”

เธอเยาะเย้ย "ในเมื่อท่านอ๋องไม่ชอบข้า และยังต้องการให้ข้าตาย ทำไมไม่หย่ากับข้าเลยล่ะ?" ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา การแสดงออกของเสี่ยวเจียงและเสี่ยวถังก็เปลี่ยนไปพร้อมกัน