Novel & Cerita อ๋องเฟยเกิดใหม่ ท่านอ๋อง ขอหย่ากัน

เธอเยาะเย้ย "ในเมื่อท่านอ๋องไม่ชอบข้า และยังต้องการให้ข้าตาย ทำไมไม่หย่ากับข้าเลยล่ะ?" ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา การแสดงออกของเสี่ยวเจียงและเสี่ยวถังก็เปลี่ยนไปพร้อมกัน

คุณยายหรงกุมมือของเธอ แล้วถามว่า “เสี่ยวฉือ เธอคิดจะปล่อยเฟิงถิงเซินไปแล้วใช่ไหม?” ท่าทางที่เธอมีต่อเฟิงถิงเซินในวันนี้ มันแตกต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง เธออยากทำเป็นมองไม่ออกยังยากเลย “ค่ะ” หรงฉือเอ่ย “พวกเราเตรียมจะหย่ากันแล้ว”

ซิ่วอิงตีแขนแกร่งเบาๆ “ ท่านอ๋องจะบ้าหรือไง ใครเป็นเมียท่านกัน อย่ามาพูดซี้ซั้วนะ ผู้อื่นได้ยิน เข้าใจผิดเลยเห็นไหม อีกไม่นานเราจะหย่าขาดจากกันแล้ว ท่านก็อดทนรอหน่อยก็แล้วกัน หรือจะแต่งหลิวอี้เฟยเข้ามาเลยก็ได้ หม่อมฉันไม่ได้ว่าอะไรเพราะอีกหน่อยหม่อมฉันก็จะย้ายก ลับจวนของท่านพ่อแล้ว ” ชินอ๋องตะลึงค้างนางคิดจะหย่าจากเขาอย่างนั้นหรือ แถมบอกให้เขาแต่งหลิวอี้เฟยเข้ามาอีกด้วย แสดงว่านางคิดจะหย่าจากเขาจริงๆ หนอย !! มันไม่ง่ายดังเช่นที่นางคิดหรอก

📖 เรื่องที่ 1 : เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม (เรื่องราวของ 'เยว่ซิน' กับ อ๋องจวิ้นอวี้) 📖 เรื่องที่ 2 : เกิดใหม่เป็นยาถอนพิษ...ของท่านอ๋องจอมเผด็จการ (เรื่องราวของ 'มู่หลาน' กับ อ๋องจวิ้นเจี๋ย)

เฟิ่งชูอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย "ข้าได้หย่าขาดกับท่านอ๋องแล้ว ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับท่านอ๋องอีกต่อไป" "ต่อไปขอให้ท่านอ๋องขีดเส้นแบ่งกับข้าด้วย เราไม่ควรติดต่อกันอีก เช่นเดียวกับเรื่องในวันนี้ ข้าจัดการเองก็พอ"

ก่อนที่จะแต่งงานกับสามีคนที่เพิ่งเลิกรากันไป กว่าเธอจะสลัดเขาออกไปจากชีวิตได้ก็ทั้งเหนื่อยและลำบากไม่น้อย “แล้วอุ๋ยมีลูกไหม ?” พอเพื่อนเริ่มแสดงอาการอึดอัดให้เห็น ภพภัคก็ชิงเปลี่ยนเรื่องคุยและสิ่งที่ถามก็ทำเอาแม่หม้ายที่เพิ่งหย่ากับผัวแก่มาหมาด ๆดูจะไม่ชอบใจนัก

“ข้าทิ้งชื่อนั้นไปนานแล้ว หากคุณชายหลี่คิดว่าวันนี้ข้าเชิญท่านกลับมารำลึกความหลัง คงต้องทำให้ท่านผิดหวังแล้ว ที่ข้าต้องการคือทิ้งทุกอย่างไว้ที่ซานตง เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่” “แต่ข้าก็เริ่มต้นพร้อมกับเจ้าได้ ข้ายินดีที่จะเรียกเจ้าว่าไป๋หรูเฟยก็ได้ ไม่ยอมบอกตัวตนเดิมของเจ้าก็ได้ ข้าก ับหลินเสี่ยวถงยกเลิกงานแต่งกันไปแล้ว นางกับข้าไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก”

ความรู้สึกหายใจไม่ออกที่ปะทะใบหน้า ทำให้หลินจืออี้ลอยเคว้งคว้างไปทั้งตัว เธอพยายามหายใจเพื่อไม่ให้ตัวเองสติแตก จากนั้นเธอก็พูดประโยคนั้นด้วยแรงทั้งหมดของเธอ “ได้ค่ะ ฉันจะไปอยู่กับอา ฉันจะไปอยู่ที่วิลล่าหลังนั้น แต่อาจะแต่งงานกับซางหรั่นไม่ได้”

ข้าสะบัดหลุดจากสาวใช้ที่เฝ้าจับตามองอยู่ ก่อนจะหันหลังวิ่งไปหาท่านพ่อ “ยกงานแต่งให้พี่สาวเถอะเจ้าค่ะ ลูกอยากแต่งกับท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการ!” ข้าขวางท่านพ่อไว้ตรงระเบียงทางเดิน

โทรศัพท์ในมือสั่นครืดขึ้นมาทีหนึ่ง แม่สามีส่งข้อความเข้ามาหาฉันกะทันหัน “เหวินเหวิน ใบหย่าจัดการทำเรื่องอนุมัติเรียบร้อยแล้วนะ พ้นวันพรุ่งนี้ไป เจียจื๋อจะไม่มีวันตามหาหนูเจออีกต่อไป”