Novel & Cerita อ๋องเฟยเกิดใหม่ ท่านอ๋อง ขอหย่ากัน

“ก็ดีแล้วนี่เพคะ ท่านอ๋องทรงตอบรับนางไปได้เลย แล้วตรัสให้นางวางใจเถอะว่าที่ผ่านมาท่านอ๋องกับหม่อมฉันไม่เคยมีอะไรเกี่ยวข้องกัน” “ส่วนหนังสือหย่าก็ได้ร่างเอาไว้แล้วตั้งวันแรก เพียงรอเวลาที่นางกลับมาหาท่านอ๋องก็เท่านั้น” ชิงเหยาเสนอแนะหนทางให้ฟางหรงกับรั่วเหรินได้อยู่ร่วมกันอ ย่างสบายใจ

“ท่านพ่อจะต้องช่วยข้า ข้าจะขอให้ท่านพ่อช่วยขอราชโองการหย่าจากฮ่องเต้” ชุนเฟยอ้าปากค้าง “ฮูหยินน้อย! นั่นเป็นเรื่องใหญ่มาก! การหย่าร้างจะทำให้ชื่อเสียงของท่านเสียหาย!”

ถึงขั้นยอมถอยออกไปเอง ยอมทนเห็นเฟย์กับฟู่เจิงคบกัน? “พี่ พวกเขาไม่แต่งงานใหม่กัน พี่ไม่ควรดีใจหรอกเหรอ?” เธอลองเปรยถาม

ที่ตามมาดูว่าเรื่องที่ร่ำลือว่าฟางหยุนเฟยเปลี่ยนไปแล้วและมาแจกจ่ายอาหารราวกับเป็นนางฟ้ามาโปรดนั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่นึกไม่ถึงว่าจะพบเจอท่านอ๋องที่นี่ด้วย “เหตุใดท่านอ๋องจึงมาที่นี่แล้วยัง….” “ไหนว่าพวกเขายกเลิกการหมั้นกันแล้วมิใช่หรือ” “นี่ลี่เซียน เจ้าว่าหยุนเฟยผู้นั้ นจะทำเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจของท่านอ๋องหรือไม่”

"เหิมเกริม! เป็นชายาแล้วอย่างไร มีสิทธิ์อะไรพูดกับท่านอ๋องเช่นนี้.. ท่านพี่! นำราชโองการหย่ามาให้นางเถิดเจ้าค่ะ ไม่ต้องรอให้ถึงงานเลี้ยงแล้ว" "หึ! อยากหย่าจนรอไม่ไหวแล้วหรือเจ้าคะ ได้! ท่านอ๋องนำออกมาเถอะเจ้าค่ะหม่อมฉันยินดีพร้อมจะหย่าให้"

ชายผู้นี้คงมิใช่สามีใหม่นางกระมัง หรงเอ๋อร์ เจ้าต้องหยามน้ำใจข้าเพียงนี้เชียวหรือ “ท่านอ๋อง พระองค์คงอยากมาคุยเรื่องหย่ากับหม่อมฉัน” หลงโหย่วอี้หลุดจากภวังค์ “ใช่” จูฟางหรงหน้ากระตุก อกซ้ายระส่ำระสายเสียจนรู้สึกหงุดหงิด

เยี่่่่่่่ยเฟยหรงหันมาถามโจวชุนอี้เพื่อแก้เบื่อ "ข้าหย่าไปแล้ว แต่งงานใหม่กับชิวหลันทีหลัง" " อ้าว เหตุใดเป็นเช่นนั้นเล่า แล้วชิวหลันล่ะ ไม่พานางมาด้วยหรือ" เยีี่ยเฟยหรงทักท้วงสหายสนิทขึ้นอย่างใคร่รู้

หลานเอ่อร์กลับไม่มีน้ำตาไหลอีก และนางก็พึมพำ "มันเป็นความผิดของลูก เป็นลูกที่ชอบเขาก่อน แต่เขาก็บอกว่าเขาชอบลูก... เสด็จแม่ ลูก ลูกต้องการที่จะหย่ากับเขา" ใบหน้าของพระชายาอ๋องฮวยซีดลงด้วยความตกใจ "หย่าหรือ? ไม่ ไม่ได้การ หากหย่าแล้วเจ้าจะใช้ชีวิตยังไงต่อ"

เมื่อวาน แม้ว่าเจียวเจี๋ยจะไม่อยู่บ้าน แต่เจียวเจี๋ยก็รู้เรื่องนี้ เจียวเจี๋ยไม่รู้ว่าลูกสะใภ้กำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้พูดถึงเรื่องหย่าได้ “ใช่ นังนั่นกำลังขอหย่ากับลูกชายเราอยู่” เฟยเทียนหันไปมองหน้าซื่อหง ก่อนจะแผดเสียงดัง

นางแค่อยาก ให้เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อไป! รุ่ยอ๋องเปล่งเสียงอย่างเด็ดขาด ภายใต้ความโกรธ “หร่วนฝูอวี้ เราหย่ากันเถอะ!”