เกิดใหม่ชาตินี้จะแก้แค้นให้สาสม Novels & Stories

ไปเกิดใหม่ในภพภูมิที่ดีเถอะนะจางอวิ๋นซี อย่าได้เกิดมาเจอคนพรรค์นี้อีกเลย ฉันจะแก้แค้นแทนเธอเอง ฉันสัญญา. “เก็บความห่วงใยของท่านแม่รองไปเถิดเจ้าค่ะ ความห่วงใยที่มาจากความเสแสร้ง ข้าไม่อยากรับ” จางอวิ๋นซีประกาศออกไปตรงๆ เซียวเหม่ยฉีต้องการให้พวกนางทั้งสอ งแม่ลูกนั้นรับรู้ว่า จางอวิ๋นซีคนนี้ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นคนใหม่ที่มาพร้อมกับความแค้นของคนเดิม และนับจากนี้ถ้าหากพวกนั้นกล้าหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอ เธอสาบานได้เลยว่าจะเอาคืนให้สาสมกับบาปกรรมที่ก่อ บาปกรรมที่มีส่วนให้สตรีผู้ หนึ่งต้องตายอย่างน่าสงสาร!

เขาเจ็บปวดจนเสียงแหบพร่าและสั่น พิชามญช์แอบสงสารอดีตสามีแต่เธอต้องเล่นเกมนี้ให้จบ “ไว้ใจชาครั้งนี้ครั้งสุดท้าย ชาจะแก้แค้นเขาให้เขาต้องไม่เหลือใครแบบที่ทำกับคุณ ชาจะทำด้วยมือของชาเองไม่ให้คุณณัฐต้องแปดเปื้อน แล้วชาจะทำให้ทุกอย่าง..กลับมาเหมือนเดิม” “เหมือนเดิม? ยังไ ง?”

หลินซูหนานกลับมาที่เรือนแล้ว นางก็ครุ่นคิดในใจพร้อมกับกล่าวออกมาอย่างเจ็บแค้น “เรื่องราวนี้จะเรียกว่าจบลงได้แล้วจริงหรือ เพราะข้ายังคงอยากแก้แค้นและเอาคืนทั้งองค์รัชทายาทรวมถึงหวังจื่อรั่วอยู่ ต่อให้ข้าไม่ต้องแต่งกับเขาแล้ว แต่ข้าก็ไม่ต้องการให้เขายังคงลอยนวลไปได้ง่ายดายเช่ นนี้ ข้าจะต้องแก้แค้นและเอาคืนทั้งสองอย่างสาสมให้ได้”

ญาณีผู้เป็นแม่ไม่ชอบที่ลูกพูดจาออกมาอย่างนั้น “ทำไมหนูต้องตบปากด้วยหนูไม่ได้พูดอะไรผิดนี่นาแค่เปรียบเปรยเฉย ๆ นะคะแม่” ญาณิสาพูดออกไปตามที่เธอคิด

‘ชาติก่อนข้าหลงคารมและเลือกคนผิด ชาตินี้เจ้าจะไม่มีวันสมหวัง’ การย้อนกลับมาอยู่ในร่างตนเองในวัยเยาว์ สำหรับนางแล้วนี่คือการเกิดใหม่ หากจะเรียกสิ่งที่ผ่านมาว่าชาติก่อนก็คงไม่ผิดนัก และชาตินี้มีหรือว่านางจะยอมโง่อีกครั้ง แต่หากไม่ได้รับการสนับสนุนเขาจะเป็นแม่ทัพและเจอกับอันเหม่ยหรงไ ด้อย่างไร นางต้องการเอาคืนทั้งสองอย่างสาสม แต่จะให้เอาตัวเข้าแลกเองก็คงมีชะตาไม่ต่างกับชาติที่แล้ว

แค่นหัวเราะในลำคออย่างเจ็บใจ อย่าให้ได้เจอ รับรองจะเอาคืนทั้งต้นทั้งดอกให้สาสมเลย "ตามหามันให้เจอ ยังไงมันก็ต้องได้รับสิ่งตอบแทนที่มันทำกับกู" ยังไงแค้นนี้ก็ต้องชำระ

“ช่างเถิด ในเมื่อยังไม่มีหลักฐาน ข้าก็จะไม่จัดการเขาก็ได้ และเพราะเห็นแก่เป่าอี๋” ริมฝีปากของนางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ แม้จะฝืนเต็มทน “ข้าน้อยจะปล่อยวางความแค้นครั้งนี้ลงชั่วคราวเจ้าค่ะ” จนกว่าเสิ่นต้งเหวินจะถูกกรรมตามสนองเอง

“นายจะอยากรู้ไปทำไม?” “ฉันจะได้หาวิธีแก้แค้นพวกนั้นให้สาสมกับที่ทำกับนาย” “แล้วถ้าฉันไม่อยากแก้แค้นล่ะ?”

ครั้งแรกที่แก้แค้นหยานอี้ซี ความรู้สึกผิดในใจมีมากกว่าความสะใจ เพราะเด็กผู้หญิงที่งดงามคนนั้น เกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะแผนของเขา แต่เมื่อทำซ้ำ ๆ เข้า เขาก็ค่อย ๆ ชินชา และรอยยิ้มบนใบหน้าซ่งเฟยเยว่ก็เพิ่มขึ้น

ฮองเฮาตรัสด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "หากเจ้าเป็นอะไรไป ข้าคงมิอาจให้อภัยตัวเองได้ชั่วชีวิต" ซูเซียนที่บัดนี้มีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อยเพราะฤทธิ์ยาสมุนไพร ยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน "หม่อมฉันเต็มใจเพคะฮองเฮา ชีวิตของหม่อมฉันมิอาจเทียบได้กับความสำคัญของมารดาแห่งแผ่นดิน"